Szkolenia te mogą być elementem prewencji kontrwywiadowczej i KChT, gdyby ktoś w Polsce zrozumiał konieczność wciągnięcia społeczeństwa i prywatnego biznesu w system bezpieczeństwa kraju. Uważam, że przydałoby się takie szkolenie spółkom państwowym.

Raz jeszcze o planowanych przeze mnie szkoleniach. FB to dla mnie także reklama i nie ukrywam tego. Część spraw poruszę w SWT tv. Nie interesuje mnie, czy ktoś to sobie weźmie i uzna za swoje, bo liczy się postać prowadzącego, a nie tytuły. Ja reprezentuję doświadczenie i praktykę rzeczywistą, a nie instytucjonalną, czyli pracowałem w służbach, a nie w biurach służb i nie zajmowałem się operacjami urzędniczymi wewnątrz. Zdaję sobie też sprawę, że usiłuję wejść w potężny monopol bez żadnych układów z tym monopolem. Zastrzegam sobie prawo odmowy przeprowadzenia szkolenia dla podmiotów i osób, które uznam, za mogące szkodzić Polsce.

Szkolenie w zakresie ochrony kontrwywiadowczej dla osób oraz instytucji

1. Sytuacja Wywiadowcza Terenu (SWT)
1.1. Znaczenie i definicja pojęcia.
1.2. Czynniki składowe: geograficzny, etniczny, kulturowy, polityczny, militarny, kontrwywiadowczo-policyjny.
1.2.1. Źródła otwarte.
2. Kontrwywiadowcza ochrona obiektów – znaczenie i definicja pojęcia.
2.1. Kontrwywiadowcza definicja obiektu.
3. Ogólny przegląd obcych działań wywiadowczych i kontrwywiadowczych.
3.1. Zastosowanie służb w wywiadzie gospodarczym.
3.2. Działania na terenie kraju obcego.
3.3. Działanie na terenie kraju własnego.
3.4. Działanie z pozycji przykrycia.
3.4.1. „Obca flaga” – wyjaśnienie pojęcia.
3.4.2. Działania oferenckie w przemyśle.
4. Zastosowanie sił i środków w zdobywaniu informacji oraz inwigilacji.
4.1. Środki osobowe.
4.1.1. Źródła otwarte.
4.1.2. Źródła operacyjne.
4.2. Środki techniki operacyjnej.
4.2.1. Sieci komórkowe.
4.2.2. Techniki komputerowe.
4.2.3. Monitoring i biometria.
4.2.4. Techniki GPS.
4.2.5. Techniki fotograficzne i skanery emocji.
4.3. Obserwacja osób i obiektów.
4.3.1. Stacjonarna.
4.3.2. Towarzysząca.
5. Podstawowe zasady bezpieczeństwa kontrwywiadowczego wraz z elementami kontrwywiadowczej charakterystyki terenu (KChT).
5.1. Czynniki wyznaczające Kontrwywiadowczą Charakterystykę Terenu
5.2. Zasady zachowania w kraju i za granicą.
5.2.1. Praca, dom, restauracje, hotele, inne firmy i instytucje.
5.2.2. Postępowanie z dokumentami.
5.2.3. Mit wyłączonego telefonu.
6. Sposoby walki z inwigilacją, czyli wykorzystanie techniki dla własnego bezpieczeństwa.
6.1. Używanie telefonów komórkowych.
6.2. Wykorzystanie monitoringu miejskiego.
6.3. Sposoby neutralizacji podsłuchów.
6.4. Maile i Internet.
6.5. Parkowanie samochodów.
7. Podstawowe zasady zwalczania obserwacji zewnętrznej.
7.1. Podstawowe szyki obserwacji.
7.2. Podstawowe błędy obserwacji.
7.3. Podstawowe zasady budowy tras sprawdzeniowych.
7.3.1. Wyjaśnienie pojęcia.
7.3.2. Cel trasy i legenda trasy.
7.3.3. Trasy ad hoc.
7.3.4. Punkty Kontrobserwacji i punkty sprawdzeniowe (PKT i PS).
7.3.5. Trasy samochodowe – zalety i wady
8. Scenariusze zagrożeń.
8.1. Potrzeba scenariuszy.
8.2. Zasady tworzenia.
8.3. Procedury wynikające.
9. Zaawansowane techniki analityczne używane do badania zagrożeń.

W szkoleniach przewiduję część praktyczną, szczególnie dot. punktu 7, 8 i 9. Szkolenie jest możliwe „na terenie” zainteresowanych.

Szkolenia są dość drogie, a ich cena zależy od kilku czynników, takich, jak miejsce i zakres. Od tego zależy również ilość godzin na nie poświęconych. Przeznaczone są dla grup do 15 osób. Oparte są na mojej wiedzy praktycznej i doświadczeniach zdobytych w pracy operacyjnej w różnych służbach w Polsce i za granicą.

Poniżej przedstawiam swój skrótowy życiorys.

1982 – 1983 – Departament Techniki MSW
1983-1990 – Departament I (Wywiad) MSW, w tym praktyka w Departamencie II (Kontrwywiad)
1990 – 1992 – Zarząd Wywiadu UOP, pierwszy Wydział Antyterrorystyczny, w tym szkolenia w USA.
1992-1993 – Generalny Inspektorat Celny, w tym szkolenie w Wlk. Brytanii, poświęcone fałszerstwom dokumentów.
1993-2000 – Zarząd Kontrwywiadu UOP, kierunek wschodni, w tym oddelegowanie operacyjne do KG SG
2000-2011 – Zarząd Wywiadu UOP i Agencja Wywiadu, w tym placówka zagraniczna.

Moje akta z czasów SB dostępne są na moim profilu facebookowym. Wyjęte zostały ze zbioru zastrzeżonego IPN w roku 2015 na moją prośbę (lipiec 2015) i przeze mnie opublikowane.

Praca po roku 1990 była prowadzona na kierunku wschodnim, głównie rosyjskim i ukraińskim, chociaż ocierała się o inne kierunki. Miała charakter kontrwywiadowczy, bez względu na służbę, w której aktualnie byłem.

Odbyłem szereg szkoleń zawodowych w służbach partnerskich, w tym szkolenie podczas pobytu na placówce poświęcone zwalczaniu terroryzmu samobójczego. Jestem praktykiem, a nie wyłącznie teoretykiem. Zakończyłem pracę w stopniu pułkownika i na stanowisku Głównego Specjalisty.

Jestem autorem zawodowych podręczników dla wywiadu. Przed odejściem na emeryturę i dwa lata po odejściu zajmowałem się naborem i szkoleniem oficerów operacyjnych.

Wydałem cztery książki dla Wydawnictwa Editions Spotkania: „Spisek Założycielski”, „Weryfikacja”, „Spowiedź Życia” i „Reset” oraz jedną dla wydawnictwa „Fronda” – „Czas Nielegałów”. W swojej działalności komercyjnej projektowałem/sprawdzałem ochronę kontrwywiadowczą dla jednej z czołowych spółek skarbu państwa.

Wrócę do szkoleń. Zastanawiam się, czy nie napisać czegoś w rodzaju podręcznika według tych punktów. Normalnym, strawnym językiem, bez pseudonaukowego blablabla i zrozumiałego dla amatorów. Byłby to taki podręcznik kontrwywiadu dla każdego. Szukam wydawnictwa, które zgodziłoby się wydać go na moich warunkach, ale mi ciężko go znaleźć. Książka mogłaby być dodawana do szkolenia, na przykład.

W chwili obecnej opracowuję folder na temat szkoleń. Ewentualne zgłoszenia proszę kierować na adres mojej spółki i mój mailowy: pwronski@nemebi.pl.

Piotr Wroński