Największą tragedią Rzeczypospolitej od 17 września 1939roku jest systematyczne i bezduszne mordowanie Polaków na Kresach oraz  systemowe wymazywanie z naszej kultury – Kresów Wschodnich Rzeczpospolitej.

Zaczęło się od  hitlerowsko-stalinowskiego sojuszu w sierpniu 1939r, na mocy  którego nastąpiła 1 września 1939roku inwazja wojsk niemieckich na Polskę, a zaraz potem  agresja  Armii Czerwonej Rosji sowieckiej.
W Brześciu nad Bugiem obaj agresorzy przypieczętowali wspólną defiladą IV rozbiór Rzeczypospolitej.

W czasie II Wojny Światowej od września 1939r aż do czerwca 1941roku zbrodnicze Gestapo hitlerowskie ściśle współpracowało z mordercami radzieckiego NKWD w zakresie ludobójstwa i potwornych prześladowań dokonywanych na bezbronnych Polakach. W obu strefach okupacyjnych zarówno Niemcy jak Rosjanie, Ukraińcy, Białorusini i Litwini dokonywali czystek etnicznych realizując dalekosiężne plany zagłady wszystkich Polaków.

Hitlerowcy rozpoczęli od mordowania inteligencji polskiej i wywózek na roboty w głąb III Rzeszy, natomiast stalinowcy rozpoczęli od wywózek całych rodzin polskich na Sybir  oraz zbrodni ludobójstwa oficerów polskich w Katyniu, Kozielsku, Starobielsku, Miednoje, Ostaszkowie i innych miejscach kaźni.

Zarówno niemieckim nazistom jak sowieckim bolszewikom chodziło o fizyczną likwidację elit Narodu Polskiego. Celem dwóch totalitarnych reżimów Hitlera i Stalina była eksterminacja ludności polskiej i całkowita zagłada naszej inteligencji.

Polacy mieli być sprowadzeni do ograniczonej liczby  źle wykształconych niewolników III Rzeszy niemieckiej oraz bezmyślnymi sowieckimi wasalami w imperium ZSRR.  Obaj okupanci rabowali mienie polskie i niszczyli naszą kulturę.

W  latach 1939-1945 Polacy na Kresach  byli najpierw pod okupacją sowiecką, potem pod okupacją niemiecką i wreszcie od 1944 roku ponownie pod okupacją Rosji radzieckiej.

Polska nie podporządkowała się ani hitlerowcom, ani stalinowcom. Wojsko Polskie najdłużej walczyło przeciwko hitleryzmowi bo od 1 września 1939 roku aż do 8maja 1945roku. Polacy najdłużej walczyli z bolszewickim totalitaryzmem, bo od 17.09.1939roku aż do 1993roku, kiedy ostatni żołnierz armii radzieckiej opuścił terytorium Polski.

 Dlatego staliśmy się narodem, który utracił w okresie II Wojny Światowej w porównaniu z innymi narodami największy procent ludności, bo aż 20%. Szczególnie dotkliwa zagłada dotknęła polskich elit, bo Niemcy, Ukraińcy i Rosjanie wymordowali ponad 50% naszej inteligencji!

Polska utraciła w wyniku II Wojny Światowej również ponad 30% własnego terytorium, czyli całe Kresy zagrabione przez ZSRR!

Nasi zachodni sojusznicy Anglia i USA zdradzili nas w Teheranie i w Jałcie, oddając Kresy Stalinowi.
Potem nastąpił następny etap systemowej zagłady, polegający na zabijaniu pamięci o Kresach!

 Mordowanie polskich patriotów nie zakończyło się wraz z zakończeniem wojny, lecz trwało przez cały okres PRL.
Okres ten był również czasem zakłamywania historii Kresów i systemowym wymazywaniu kultury Kresów ze świadomości Polaków. W oficjalnej propagandzie PRL pojęcie Kresów było zakazane i ostro zwalczane przez cenzurę.

Niewiele zmieniło się w oficjalnej ideologii po 1989roku. Przy okrągłym stole nie było miejsca dla upomnienia się o dziedzictwo historyczne i  kulturowe Kresów, natomiast elity okrągło-stołowe wolały popierać nacjonalistów litewskich i ukraińskich, aniżeli ludność polską cudem ocalałą na Kresach.

Jednak sami Kresowiacy wypędzeni z ojczystych stron i ich potomkowie coraz głośniej upominają się dziś o swoje prawa i o prawa Polski do odsłonięcia całej prawdy o  historii i kulturze Kresów, które od zawsze były ojczyzną Rzeczypospolitej Obojga Narodów.

Polska rozciągała się kiedyś od morza do morza! Najdalszym, południowym krańcem Rzeczypospolitej Obojga Narodów był czarnomorski port w Oczakowie, założony jeszcze przez Księcia Witolda. Jedna z najbardziej wysuniętych na Południe polskich miejscowości Jahorłyk w Dolinie Dniestru została zatopiona  już po wojnie w latach 1951- 1954r podczas budowy elektrowni wodnej w Dubossarach na obecnej Mołdawii.

Przypomnę zatem jaki obszar obejmowały Kresy i kiedy pojawił się ten termin..

Okazuje się, że pojęcie Kresów jest stosunkowo nowe, bo pojawiło się po raz pierwszy dopiero w 1854roku, a zatem w okresie zaborów, w poemacie Wincentego Pola pt.:”Mohort”.

„Mohort” , to rapsod rycerski, który był lekturą obowiązkową w szkołach Galicji i bardzo popularną po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918roku.. Od 1944roku poemat Wincentego Pola był lekturą zakazaną w PRL-u, a po 1989roku zapomnianą przez elity okrągłego stołu.
„Mohort” jest poematem niepoprawnym politycznie w dobie obowiązywania Traktatu z Lizbony, bo stanowił przykład wdrożenia w świadomość narodową dawnych tradycji rycersko-szlacheckich, stworzonych przez literata wyobrażeń o Kresach.

Zatem docenienie Kresów nastąpiło dopiero w okresie utraty niepodległości w okresie rozbiorów I Rzeczpospolitej przez Rosję,  Prusy i Austrię.

Ciąg dalszy nastąpi.

Autor: Rajmund Pollak