Namówił mnie znajomy i zaryzykuję, chociaż mnie odstrzelą. Powtarzam: w każdym kraju na świecie kontrwywiad patrzy na około, rożnie tylko traktuje poszczególne obiekty. Struktura jednak odzwierciedla zasadę. Dla mnie szpieg to szpieg i nie obchodzi mnie z jakiego kraju go przysłali. To tylko ogólny schemat i jest całkowicie moim wymysłem. W tej strukturze są ukryte pomysły, ale wybaczcie nie wyjaśnię ich do końca. Nie jest to dokument oficjalny i komukolwiek potrzebny, a tylko ilustracja wyznawanej przeze mnie idei kontrwywiadu, w której główną częścią prewencji kontrwywiadowczej jest społeczeństwo. Ludzie z legitymacjami tylko lub aż mu służą.

Przykładowa struktura służby kontrwywiadu

Proponowany schemat został oparty na założeniu, iż kontrwywiad jest służbą z uprawnieniami działania także w sferze wojskowej (kontrwywiad wojskowy działa tylko na terenie MON, a wszystkie sprawy stykowe przekazuje do służby cywilnej). Możliwe też jest usytuowanie odwrotne, podobne do przedwojennego. Roboczo nazwałem tą instytucję Służbą Kontrwywiadu (SK). Służba ta pozbawiona jest uprawnień śledczych. Tę funkcję mogą przejąć odpowiednio przygotowani prokuratorzy Prokuratury Generalnej. Nie może też wydawać decyzji administracyjnych (KSP, certyfikaty, atesty). To winno zostać przekazane do odpowiednich urzędów centralnych, a SK pełniłoby wtedy decydująca rolę opiniującą. Każda z tych decyzji może zostać zaskarżona w sądzie. Służba specjalna nie może być stroną w procesie przed sądami administracyjnymi. W ten sposób unikniemy niebezpieczeństwa dekonspiracji oraz zbędnej biurokratyzacji instytucji. W strukturze nie umieściłem odrębnych pionów administracyjno-logistycznych, tak obecnie rozbudowanych. W każdej służbie specjalnej, z którą miałem do czynienia sprawami tymi zajmowały się niewielkie grupy pracowników cywilnych. Nie podaję też wewnętrznej organizacji poszczególnych wydziałów, ograniczając się jedynie do budowy biur. Raz jeszcze pragnę podkreślić, iż wielkość, a nawet istnienie poszczególnych części składowych, zależy wyłącznie od KChT. Przejdźmy do proponowanej struktury:

1. Szef Służby Kontrwywiadu (SSK). Powinien to być polityk, albo osoba „z zewnątrz”. Nie podlegają mu żadne piony bezpośrednio, poza komórką finansowo-logistyczną, audytem wewnętrznym i sekretariatem/gabinetem, zawierającym grupę łącznikową, obsługującą całą strukturę. Jest łącznikiem pomiędzy światem polityki, parlamentem i administracji państwowej. Nie podaję jego podległości, gdyż ona zależy od ustawienia ciał kontrolnych (komisja sejmowa, koordynator, itp.). Podlegają mu:
1.1. Zespół Głównego Księgowego ZGK. Zespół zarządzający finansami SK, w tym funduszem operacyjnym, płacami, wydatkami administracyjnymi, podatkami pracowników, itp. W jego ramach powinna znajdować się grupa zaopatrzenia (GZ), zajmująca się zakupami materiałowymi. Jest to bardzo ważna komórka, gdyż stanowi ważny element budowania legend i legalizacji pracowników merytorycznych. Jej wielkość winna być ograniczona do minimum niezbędnego do sprawnego funkcjonowania instytucji.
1.2. Gabinet Szefa(GS). Obsługuje również zastępców. Znajdują się w niej sekretariaty ścisłego kierownictwa oraz Grupa Łącznikowa, odpowiedzialna za współpracę z partnerami i innymi instytucjami państwowymi, w tym z pozostałymi służbami, kontakty z mediami, itp. Można tu umieścić radcę prawnego.
1.3. Zespół Audytu Wewnętrznego (ZAW)
2. Zastępca Szefa ds. Operacyjnych (ZSO). Od tej funkcji „zaczynają” się doświadczeni pracownicy merytoryczni, którzy nie mają prawa funkcjonować w świecie polityki i stanowią rodzaj brytyjskiego permanent undersecretary. ZSO podlegają:
2.1. Biuro Kontrwywiadu (BK), składające się z:
2.1.1. Wydział Rosyjski (WR)
2.1.2. Wydział Pozostałych Krajów b. ZSRS (WBR), Ukraina Białoruś, Kraje Bałtyckie, Zakaukazie
2.1.3. Wydział Chin i Dalekiego Wschodu (CDW)
2.1.4. Wydział Zachodni (WZ)
2.1.5. Wydział Operacji Przygranicznych (WOP). Chodzi o koordynacje działań płytkiego wywiadu oraz nadzorowaniu ochrony kontrwywiadowczej stref granicznych.
2.1.6. Wydział Zwalczania Operacji Kontrwywiadowczych (WZOW). Tu mamy wykrywanie dezinformacji i inspiracji, działań pionu „N” i wszelkich form działalności pozaplacówkowej, a także gry operacyjne z przeciwnikiem
2.1.7. Wydział Ochrony Instytucji Państwowych (WOIP). Ochrona kontrwywiadowcza polityków i administracji państwowej.
2.1.8. Wydział Ochrony Krytycznej Infrastruktury Kraju (WOKIK). Jest to wydział zajmujący się ochroną kontrwywiadowczą strategicznych elementów struktury państwa.
2.1.9. Wydział Współpracy z Wojskiem (WWW). Jest to po prostu część wojskowa kontrwywiadu.
2.1.10. Wydział Antyterrorystyczny (WAT)
2.2. Biuro Zabezpieczenia Operacyjnego (BZO)
2.2.1. Wydział Techniki Operacyjnej (WTO)
2.2.2. Wydział Technik Cyfrowych i Komputerowych (WTCK). Wydział administruje i zabezpiecza także sieci wewnętrzne SK oraz sprawdza prawidłowość działania innych sieci komputerowych, funkcjonujących w urzędach centralnych.
2.2.3. Wydział Obserwacji (WO)
2.2.4. Wydział Samochodów Operacyjnych (WSO). Administracja parkiem samochodowym SK. Jest to konieczne w tym pionie ze względu na zabezpieczenie operacyjne samochodów.
2.2.5. Wydział Legalizacji i Dokumentacji (WLD)
3. Zastępca Szefa ds. Analitycznych (ZSA). Odpowiedzialny za „biały wywiad”, analizy kontrwywiadowcze, produkty zewnętrzne SK, czyli informacje wychodzące do poszczególnych odbiorców, KChT, szkolenia i nabór.
3.1. Dziesięć wydziałów zgodnych z tematyką merytoryczną wydziałów BK (skróty z literą I)
3.2. Wydział Kontrwywiadowczej Charakterystyki Terenu (WKChT). To jakby „serce” tego systemu, koordynujące formułowanie, analizowanie oraz aktualizowanie KChT i wyznaczanie kierunków i natężenia ochrony kontrwywiadowczej poszczególnych elementów składowych. Wydział dzieli się na dwa podstawowe zespoły.
3.2.1. Zespół Centrum (ZC) – koordynujący prawidłowe korelacje części składowych w całości, na poziomie ogólnokrajowym oraz przygotowywanie i aktualizacja finalnej KChT.
3.2.2. Zespół Regionalny (ZR) – koordynujący i nadzorujący działanie zespołów regionalnych i zagadnieniowych.
3.3. Wydział Kadr, Szkolenia oraz Civvy Street. Sprawy kadrowe wraz z naborem, szkolenie pracowników oraz przygotowywanie do odejścia na emeryturę. Wydział działa według potrzeb operacyjnych oraz pomaga przygotowywać legendy merytoryczne dla oficerów.

Zawodowi pracownicy kontrwywiadu muszą po przyjęciu do służby, zrezygnować z części praw obywatelskich, np. prawa wyborczego. Pracują dla państwa, a nie dla określonej opcji. Jest to dobrowolne ograniczenie, tylko na czas służby, za którą państwo odpowiednio wynagradza i dyskontuje ograniczenia obywatelskie lepszymi warunkami finansowymi oraz emerytalnymi. „

Mówiłem. I’m, kurwa, back i jestem wściekły.