W latach „Polski Ludowej” komunistyczna propaganda piała jak to wspaniale rozwija się Polska oczywiście dzięki „sojuszowi” z Sowietami. Jednocześnie starano się na wszystkie możliwe sposoby zohydzić II Rzeczpospolitą, która miała być obrazem skrajnej nędzy, zacofania. Po spektakularnym rozpadzie ZSRS i także upadku PRL okazało się, do jakiej biedy komuniści doprowadzili Polskę i Polaków.

REKLAMA

Z wielkimi kłopotami po 1989 r. zaczęliśmy odbudowywać gospodarkę i państwo polskie. Tymczasem jednak coraz częściej w przestrzeni publicznej zaczęły się pojawiać nostalgiczne banialuki jak to dobrze było w PRL. I oczywiście znowu zaczęło się pokazywanie jaką nędzą była II Rzeczpospolita.
Na FB np. co pewien czas publikowane są „przedwojenne” zdjęcia pokazujące jakieś obrazki dawnej nędzy. Pomija się historyczne okoliczności, gdy zrobiono daną fotografię, np. czas po zniszczeniach wojennych, a często zdarza się publikowanie zdjęć nędzy tyle, że pochodzących z USA, Europy (lata wielkiego kryzysu) nawet z Australii i podaje się, że to była Polska.
================================
W II Rzeczpospolitej było zacofanie, bieda, ale to był spadek po wieku zaborów rosyjskich, niemieckich, austriackich co pogłębiły straszliwe zniszczenia polskich ziem w wyniku działań wojennych lat 1914-1918 i wojny z bolszewikami 1919-1921.
II Rzeczpospolita odbudowała zniszczenia i w latach trzydziestych stała się dynamicznie rozwijającym się państwem. Miała wielkie osiągnięcia gospodarcze (Gdynia, COP), nowatorskie rozwiązania (elektronika).
W 1939 r. zniszczyli Rzeczpospolitą agresywni sąsiedzi Niemcy i Rosja. Trzeba było uderzenia dwu mocarstw, aby II Rzeczpospolitą zniszczyć. PRL upadł sam w rezultacie własnych błędów i niekompetencji rządzących Polską komunistów.

Co pewien czas staram się przypominać osiągnięcia Niepodległej II Rzeczpospolitej.
…………………………………
Październik1939 r. Ministerstwo Lotnictwa Rzeszy skierowało zlecenie do Niemieckiego Instytutu Badawczego Lotnictwa (Deutsche Versuchsanstalt für Luftfahrt, DVL) zbadania zdemontowanego ze zdobycznego polskiego samolotu urządzenia. Był to prototyp radaru wyprodukowany przez Państwowy Instytut Telekomunikacji. Objęte tajemnicą prace nad skonstruowaniem radaru prowadził Stanisław Ryżka pod kierunkiem dyrektora Instytutu prof. Janusza Groszkowskiego.

W badaniach nad radiolokacją Polacy nie ustępowali światowym ośrodkom badawczym. W Polsce opracowano konstrukcję magnetronu dużej mocy chłodzonego olejem, który nadawał na falach centymetrowych. Było to bardzo zaawansowane urządzenie, np. pierwsze angielskie radary ostrzegające Londyn przed nalotami Luftwaffe pracowały na falach metrowych, przez co miały nieprecyzyjne wskazania. Polscy uczeni jako pierwsi na świecie skonstruowali magnetron metalowy z obwodami wewnętrznymi, katodą tlenkową i korpusem chłodzonym olejem[. Wyniki ich prac przyczyniły się do usprawnienia angielskich radarów w1940 r.

W 1933 r. z inicjatywy Piłsudskiego powołano Tymczasowy Komitet Doradczo–Naukowy dla analizy i oceny problematyki związanej z obronnością. Zajmowano się kluczowymi kwestiami , np. W 1936 r. m.in. silnikami odrzutowymi i bronią rakietową zdalnie sterowaną. Członkami komitetu byli profesorowie: J. Groszkowski – radiotechnika, M. Huber – mechanika; C. Pawłowski – radiologia; M. Pożaryski – elektromechanika; J. Roman – maszyny elektryczne; B. Stefanowski – termodynamika (spalanie); K. Smoleński – chemia; W. Świętosławski – fizykochemia; C. Witoszyński – aerodynamika; M. Wolfke – fizyka. Uczeni za swoją pracę w Komitecie nie pobierali żadnych wynagrodzeń, co współczesnych Polaków pewnie zdziwi.

Poniżej: Państwowy Instytut Telekomunikacyjny założony w 1934 r. przez prof. Janusza Groszkowskiego. Instytut miał siedzibę przy ul. Ratuszowej 11 w Warszawie.

Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.