–29– Kolejna opowieść z Bliskiego Wschodu.
  „Wszystko w paseczkach”.
A teraz nauczymy się jak rozpoznać damasceńską architekturę.
Wijąc się wąskimi uliczkami właściwie trudno dostrzec jakiś większy budynek, gdyż wszystko zbudowane jest na styk. Ale wystarczy wejść w którąś bramę, przejść korytarzem, by nagle zostać olśnionym przestrzenią kryjącą się za barykadami ścian.
Pałac Al-Azm ( arab .: قصر العظم Qaṣr al-ʿAẓm ) to pałac zbudowany w 1749 r jako prywatna rezydencja gubernatora Damaszku As’ada Paszy al-Azma ; w okresie mandatu francuskiego dla Syrii i Libanu mieścił się w nim Instytut Francuski.
Powstał za panowania sułtana Mahmuda I. Pełniąc funkcję wspólnej rezydencji i pensjonatu, pałac stał się ikoną XVIII-wiecznej architektury arabskiej. Został zbudowany przez 800 robotników w ciągu trzech lat.
Pałac ma wydzielony harem – miejsce dla kobiet i dzieci, oraz selamlik dla mężczyzn, każde w osobnym budynku. W podcieniach jest miejsce wypoczynku, na dziedzińcu sporo zieleni i dwie fontanny.
Ostatnie zdjęcia – wyjście na ulicę.
Obecnie pełni funkcję Muzeum Sztuki i Tradycji Ludowych.
Trochę muzyki z tamtych stron.