Spójrzmy jak przebiegały działania wojenne w 1939 r.
Uwaga: to kolejny trzeci odcinek, będą następne!
===============================
III. Polska. Plan wojny (druga faza)
W dniach 8-11 września 1939 r. sztab Naczelnego Wodza opracował drugą fazę obrony w przyjętym planie wojny z Niemcami. Wykonywano rozpoczęty manewr wycofywania się w kierunku południowo-wschodnim.
Naczelny Wódz nakazał działania na kolejnych liniach oporu; pierwszą wytyczono od granicy z Węgrami, biegła linią Sanu do środkowej Wisły, następnie w kierunku Brześcia n. Bugiem i na Polesie. Na wschód od tej linii gromadzono wojsko i zapasy. Ostatnia linia obrony obejmowała tzw. przedmoście rumuńskie na rzece Dniestr i terenie woj. stanisławowskiego.
Nasilała się bitwa nad Bzurą. Niemcy musieli zmienić kierunki natarcia i zwrócić większość sił przeciwko nacierającym armiom „Poznań” i „Pomorze”.
Marsz. Śmigły zreorganizował dowodzenie wojskami. Utworzył dowództwa trzech frontów (Północny, Środkowy, Południowy). Jednocześnie formowały się nowe armie „Warszawa”, „Lublin” i „Małopolska”, a na zapleczu frontu, na ziemiach wschodnich odtwarzano rozbite dywizje i brygady, tworzono nowe jednostki i uzupełnienia dla oddziałów frontowych (sukcesem był przerzut koleją całej 35 dywizji piechoty z ternu Wileńszczyzny do Lwowa).
Gen. Louis Faury, szef francuskiej misji wojskowej przy sztabie Naczelnego Wodza meldował 11 września swoim przełożonym w Paryżu: „Sytuacja jest poważna, ale walka trwa”, armie polskie przyjęły „pierwsze ugrupowanie obronne”. Następnego dnia generał informował o bitwie nad Bzurą, obronie Lwowa i ogólnej sytuacji Polski. „W sumie: bój trwa wszędzie; walka jest zacięta i siły polskie reagują energicznie” – brzmiała konkluzja raportu.
W stolicach państw europejskich zapadały decyzje sprzyjające Polsce. Już 1 września włoski rząd postanowił, że Włochy nie będą uczestniczyć w działaniach wojennych (nonbelligeranza). Następnego dnia rząd litewski ogłosił neutralność w konflikcie niemiecko-polskim.
Rząd rumuński 4 września zadecydował, że transporty broni kierowane przez terytorium Rumunii nie naruszą deklarowanej wcześniej neutralności. Następnego dnia podobną decyzję podjął rząd Jugosławii, a tydzień później rząd Grecji.
Między 7 a 10 września rząd Węgier definitywnie odrzucił niemiecką propozycję, aby w zamian za zgodę Budapesztu na przemarsz wojsk niemieckich przez Ruś Podkarpacką Węgrzy zajęli część polskiego terytorium po zakończeniu wojny. Również Litwa stanowczo oparła się naciskowi niemieckiemu w sprawie przystąpienia do zajęcia Wileńszczyzny.
Polska broniła się mimo dużej przewagi niemieckiego agresora przyjmując, że ostatnią redutą obrony będzie “przedmoście rumuńskie” umieszczone na terenie woj. stanisławowskiego.
Czytaj więcej:
Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.
Zostaw komentarz