24 września 1922 roku odbyły się pierwsze wybory do Sejmu Śląskiego – unikalnego organu ustawodawczego, który powstał w wyniku autonomii województwa śląskiego. Autonomia ta została zapisana w Statucie Organicznym Województwa Śląskiego, nadanym przez Sejm Ustawodawczy Rzeczypospolitej Polskiej w lipcu 1920 r.
Było to rozwiązanie szczególne: Śląsk, włączony do Polski po trzech powstaniach śląskich i plebiscycie, miał własny parlament – Sejm Śląski – oraz szerokie uprawnienia finansowe i administracyjne. Sejm mógł uchwalać własne ustawy w wielu dziedzinach (gospodarka, szkolnictwo, kultura), a województwo dysponowało odrębnym budżetem i skarbem. Władze centralne w Warszawie ingerowały jedynie w kwestie ogólnopaństwowe, jak polityka zagraniczna, wojsko czy cła.
Autonomia województwa śląskiego była formą nagrody i uznania dla mieszkańców regionu, którzy w latach 1919–1921 podjęli zbrojny i polityczny wysiłek, aby pozostać w granicach odrodzonej Polski. Sejm Śląski stał się symbolem tego zwycięstwa i dowodem, że państwo polskie potrafi docenić ofiarę i determinację ludu śląskiego.
Pierwsze wybory z 24 września 1922 r. wyłoniły 48 posłów reprezentujących różne środowiska społeczne i polityczne, a obrady Sejmu Śląskiego w Katowicach zapoczątkowały dwudziestoletni okres, w którym Górny Śląsk cieszył się najszerszą autonomią w dziejach II Rzeczypospolitej – wyjątkowym rozwiązaniem w całej Europie międzywojennej.
Zostaw komentarz