03 czerwca 2021, Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, Rok B
Czytania mszalne: Wj 24,3-8; Ps 116B; Hbr 9,11-15; Mk 14,12-16.22-26
Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, zwana w Polsce uroczystością Bożego Ciała, to dzień szczególnej wdzięczności za dar obecności Boga w Najświętszym Sakramencie. Teksty, którymi Kościół dzisiaj się modli, są arcydziełami, w których teologia łączy się z poezją. Poruszają one serce, wyrażając uwielbienie i wdzięczność dla Najświętszego Sakramentu. Natomiast umysł, zagłębiając się z zachwytem w tajemnicę, rozpoznaje w Eucharystii żywą i prawdziwą obecność Jezusa, Jego Ofiary miłości, która jedna nas z Ojcem i daje nam zbawienie. Przewodnikiem w naszym rozważaniu niech będą słowa kolekty mszalnej przewidzianej na tę uroczystość: „Boże, Ty w Najświętszym Sakramencie zostawiłeś nam pamiątkę swej męki, daj nam taką czcią otaczać święte tajemnice Ciała i Krwi Twojej, abyśmy nieustannie doznawali owoców Twego odkupienia”. Dodajmy, że jest to najczęściej używana kolekta, gdyż często można ją usłyszeć na koniec adoracji Najświętszego Sakramentu.
- Pamiątka – Bóg pośród nas
⁕ „Boże, Ty w Najświętszym Sakramencie zostawiłeś nam pamiątkę swej męki…”
⁕ Eucharystia dla ludu chrześcijańskiego jest pamiątką utrwalającą w pamięci pokoleń wydarzenie, któremu cała ludzkość zawdzięcza swoje istnienia jako odkupiona przez śmierć, mękę i zmartwychwstanie Pana Jezusa.
⁕ Nie tylko pojedyncze osoby, ale także grupy ludzi mają swoją pamięć. Bogactwa ludu na dobrą sprawę nie mierzy się rezerwami złota przechowywanymi w sejfach, ile raczej pamięcią, jaką zachowuje on w zbiorowej świadomości. Właśnie dzielenie tych samych wspomnień, tych samych wartości, umacnia jedność grupy. Jednakże pamięć można stosunkowo szybko przekształcić w jałową nostalgię. Dzieje się to wówczas, gdy osoba staje się więźniem własnych wspomnień i zaczyna żyć tylko przeszłością. Niebezpieczeństwo banalizacji odnosi się także do Eucharystii.
⁕ Co zatem czynić, aby nasze uczestnictwo we Mszy św., nasze nawiedzenie i adoracja Najświętszego Sakramentu, były doświadczeniem spotkania z żywym Bogiem?
- Otaczać czcią
⁕ …daj nam taką czcią otaczać święte tajemnice Ciała i Krwi Twojej,
⁕ Co znaczy „otaczać czcią”? Różnie można je interpretować i rozumieć. Przykładowo, papież Urban IV poprosił św. Tomasza z Akwinu (†1274), jednego z największych teologów w historii, który w tamtym okresie towarzyszył papieżowi w Orvieto, aby ułożył teksty oficjum liturgicznego na Boże Ciało. Stąd się wzięła pieśń, którą znamy do dzisiaj „Zbliżam się w pokorze” (Adoro te devote). Tenże sam św. Tomasz jest autorem pieśni eucharystycznej „Sław języku tajemnicę” (Pange lingua), która kończy się słowami śpiewanymi zwykle przed błogosławieństwem eucharystycznym: „Przed tak Wielkim Sakramentem…”.
⁕ Dziś w kościołach i kaplicach naszej Ojczyzny, gdy wyrusza procesja na Boże Ciało, rozbrzmiewają słowa staropolskiej pieśni:
Twoja cześć, chwała, nasz wieczny Panie,
Na wieczne czasy niech nie ustanie.
Tobie dziś dajem z rzeszą tych ludzi,
Pokłon i pienie, my Twoi słudzy.
⁕ Jakie są moje sposoby czci i uwielbienia Jezusa w Najświętszym Sakramencie? Wspomniany św. Tomasz, napisał przepiękny tekst na uroczystość Bożego Ciała zatytułowany „Panis angelicus” (Chleb anielski). Wielu kompozytorów, m.in. Cesar Franck, napisało do niego nuty. Warto w tym dniu sięgnąć do tego czy innego tekstu czy też wsłuchać się w wykonanie pieśni, by nasz umysł i serce zatrzymały się z uwielbieniem przy Chrystusie eucharystycznym.p
- Kosztować
⁕ … abyśmy nieustannie doznawali owoców Twego odkupienia.
⁕ Ostatnie słowa modlitwy, w której Kościół zwraca się do Jezusa ukrytego w Najświętszym Sakramencie, mówią wyraźnie o tym, jaki jest cel owej obecności Jezusa wśród nas: „abyśmy nieustannie doznawali owoców Twego odkupienia”. Ofiara eucharystyczna nie należy tylko do przeszłości, do wspomnień. Przeciwnie, ona nas przenosi w przyszłość. Po konsekracji Ciała i Krwi Pańskiej w czasie Mszy św. lud odpowiada: „Głosimy śmierć Twoją, Panie; wyznajemy Twoje zmartwychwstanie i oczekujemy Twego przyjścia w chwale”. Antyfona przypisywana św. Tomaszowi z Akwinu (O sacrum convivium) definiuje Eucharystię jako świętą ucztę, na której „przyjmujemy Chrystusa, odnawiamy pamięć Jego męki, duszę napełniamy łaską i otrzymujemy zadatek przyszłej chwały”.
⁕ Warto sobie dzisiaj głębiej uświadomić, że Bóg stał się pokarmem głodnych i słabych oraz napojem dla spragnionych. W Nim jest nasze uzdrowienie. Skoro Komunia św. jest pokarmem, to nie jest tylko do oglądania i podziwiania, ale do spożywania. Nie jest ona nagrodą, ale lekarstwem. Eucharystia to nie widowisko czy słuchowisko. To jest uczta, na której Jezus zasiada z grzesznikami. W takim rozumieniu chrześcijaństwo naprawdę jest Dobrą Nowiną. Czy tak pojmujemy obecność Jezusa wśród nas?
Autor: Ks. prof. PWT dr hab. Bogdan Giemza SDS
Polski kapłan w Zgromadzeniu Salwatorianów. Wykładowca teologii pastoralnej, człowiek wielu pasji.
Zostaw komentarz