Tylko w Magazynie Opinii Pressmania.pl przeczytacie o jednej z najbardziej kontrowersyjnych książek ostatnich lat poświęconych wierze, Bogu i postaci Jezusa Chrystusa rozmawiamy z jej współautorem, Krzysztofem Oppenheimem.
Krzysztof Sitko, redaktor naczelny Magazynu Opinii Pressmania.pl: Poświęcił Pan niemal pięć lat na przygotowanie książki „Oddajcie nam Jezusa Chrystusa!”. To bardzo długi okres pracy nad zagadnieniem, które przez dwa tysiące lat było przedmiotem niezliczonych analiz teologicznych, historycznych i filozoficznych. Co zapoczątkowało tę drogę? Czy był konkretny moment, wydarzenie lub odkrycie, które skłoniło Pana do ponownego przyjrzenia się postaci Jezusa i zakwestionowania niektórych powszechnie przyjętych przekonań?
Krzysztof Oppenheim: Mój religijny „życiorys” mogę podzielić na trzy etapy. Już jako niespełna dziesięciolatek nie dawałem wiary opowieściom ze Starego Testamentu, w tym historii o Adamie, Ewie i gadającym wężu czy też o potopie i wręcz niewiarygodnych umiejętnościach Noego. Był on przecież zarówno konstruktorem niezatapialnej arki, jak i człowiekiem, który potrafił porozumieć się z każdym żyjącym stworzeniem, czym przebił nawet doktora Dolittle’a.
Mówiąc krótko, do dwudziestego któregoś roku życia byłem stuprocentowym ateistą. Nieco później, kiedy poznałem i pokochałem moją obecną Żonę, bardzo gorącą katoliczkę, mój ateizm przekształcił się w agnostycyzm, a następnie, z dekady na dekadę, coraz bardziej zbliżałem się do Boga. Jednak dar wiary – co uznaję za wielką łaskę otrzymaną od Boga – otrzymałem w bardzo dojrzałym wieku, już po ukończeniu sześćdziesięciu lat.
Krzysztof Sitko: Czy był konkretny moment, wydarzenie lub odkrycie, które skłoniło Pana do ponownego przyjrzenia się postaci Jezusa i zakwestionowania niektórych powszechnie przyjętych przekonań?
Krzysztof Oppenheim: Oczywiście, coś musiało się wydarzyć. Tym niezwykle ważnym momentem w moim życiu była lektura bestsellerowej książki Augusto Cury’ego „Najbardziej inteligentny człowiek w historii”. Cury pokazał mi inny punkt widzenia na Jezusa Chrystusa, a właściwie ten najprostszy: samodzielną analizę treści Ewangelii. Najpierw jednak „odstawiamy na bok” wszystko, co wiemy na temat Syna Bożego z nauczania Kościoła.
Później zacząłem również pochłaniać literaturę poświęconą wierze, Bogu i oczywiście Jezusowi. W sumie przeczytałem sporo ponad sto pozycji. W efekcie mojej „pracy badawczej” zdecydowałem się napisać książkę na ten temat.
Pierwotnie miała ona nosić tytuł „Jezus Chrystus: historia prawdziwa”. Do współpracy przy jej tworzeniu zaprosiłem redaktora Krzysztofa Budkę, który przyjął moją propozycję. Jestem mu za to niezmiernie wdzięczny.
Krzysztof Sitko: Tytuł książki jest niezwykle wymowny i prowokujący. „Oddajcie nam Jezusa Chrystusa!” brzmi jak apel, ale również jak poważny zarzut wobec tych, którzy przez wieki kształtowali chrześcijańską doktrynę. Na stronie internetowej poświęconej książce przedstawia Pan tezę, że pierwotny obraz Jezusa został z czasem zniekształcony przez instytucjonalne chrześcijaństwo. Czy zatem, według Pana, Kościół zawłaszczył obraz Jezusa Chrystusa? I czy odbyło się to ze szkodą dla treści wynikających bezpośrednio z nauk Syna Bożego?
Krzysztof Oppenheim: Dlaczego przez sześć dekad mojego życia nie potrafiłem utożsamiać się z postacią Jezusa? Ponieważ w tym czasie znałem Syna Bożego wyłącznie z przekazu Kościoła. Najczęściej przedstawiano Go jako Tego, który cierpi za nas na krzyżu, wcześniej zmaltretowany i upokorzony. Innym razem widziałem Jezusa jako nieco nudnawego głosiciela Dobrej Nowiny, przypominającego akwizytorów należących do sekty Świadków Jehowy. Z tą różnicą, że Jezus hurtowo czynił cuda. Dzięki wspomnianej wcześniej książce Augusto Cury’ego, który wskazał mi drogę poszukiwania Prawdy o Synu Bożym poprzez analizę treści Ewangelii, poznałem prawdziwe oblicze Jezusa.
Dziś widzę Go nie tylko jako absolutnego geniusza w wielu dziedzinach, ale także jako Wielkiego Zwycięzcę. Jego śmierć na krzyżu oraz wcześniejsze męki, których doświadczył w ostatnich godzinach swojej misji publicznej, były po prostu najważniejszą częścią Bożego planu. Był to więc wielki sukces Boga. A skoro tak, to powinniśmy radować się podczas Świąt Wielkanocnych, a nie lamentować.
Jezus, którego tak gorąco pokochałem, kiedy udało mi się poznać Jego prawdziwe oblicze, to nie tylko Osoba o niezwykłej charyzmie i niewiarygodnym intelekcie, ale także znakomity znawca psychologii, genialny strateg, mistrz marketingu i wybitny lider zespołu. Z pewnością był również „duszą towarzystwa”, oczywiście w okolicznościach, które temu sprzyjały. Także na to znajdziemy dowody w treści Ewangelii. Więcej umiejętności Syna Bożego, osiąganych na poziomie nieosiągalnym dla zwykłego człowieka, opisuję w swojej książce.
Krzysztof Sitko: Kiedy, w jakich okolicznościach i na podstawie jakich wydarzeń historycznych doszło – według Pana – do odejścia od pierwotnego przesłania Chrystusa?
Krzysztof Oppenheim: Walka o kanon nauk Chrystusa, a także o pisane źródła wiedzy na ich temat, rozegrała się w II wieku n.e. Ten „bój” wygrało grono duchownych skupionych wokół Ireneusza z Lyonu, żyjącego w latach 140–202 (daty przybliżone). To właśnie środowisko Ireneusza z Lyonu narzuciło wszystkim wyznawcom chrześcijaństwa obecny skład Pisma Świętego. Później miały miejsce w sumie niezbyt znaczące modyfikacje.
Najgorszym „wkładem” tego teologa w religię opartą na naukach Chrystusa było uznanie Starego Testamentu za słowo Boże. Przecież zawartych tam treści w żaden sposób nie da się pogodzić z wartościami, które przekazał nam Syn Boży. Wskutek tak katastrofalnego nieporozumienia – a może raczej niezrozumienia nauk Chrystusa – powstała religia bardzo ułomna, w której zmieszano wartości chrześcijańskie z judaizmem. A są to przecież dwa skrajnie różne systemy moralne. I naprawdę nie trzeba mieć rozległej wiedzy teologicznej, aby dostrzec jaskrawe różnice dzielące obie religie.
Krzysztof Sitko: Dla większości chrześcijan Jezus Chrystus jest Synem Bożym i Zbawicielem, który przez swoją mękę, śmierć i zmartwychwstanie dokonał odkupienia człowieka. Pan proponuje czytelnikom ponowne odczytanie Jego życia i nauczania, niekoniecznie zgodne z utrwalonymi interpretacjami teologicznymi. Kim zatem był Jezus w świetle Pana badań i przemyśleń? I w jakim celu Bóg zesłał swojego Syna na ziemię?
Krzysztof Oppenheim: Jezus był oczywiście Synem Bożym, a więc tym samym także Bogiem. Jeśli zaś chodzi o cel publicznej misji Jezusa, to niemal od dziecka nie rozumiałem takich sformułowań jak: „odkupienie człowieka”, „cierpienie i śmierć za nasze grzechy” czy „złożenie przez Syna Bożego swojego życia na krzyżu w celu pojednania ludzi z Bogiem”.
Czy można bowiem w ogóle zaakceptować fakt, że nasz Wspaniały i Miłosierny Bóg mógł wymagać od swojego jedynego Syna tak wielkich cierpień? Jaką korzyść miałby z tego odnieść Stwórca? Czy czyjaś śmierć – w tym przypadku śmierć najważniejszej osoby, czyli Syna – może być towarem, za który można coś kupić? Czy Bóg mógł tak bardzo rozgniewać się na wszystkich ludzi, w tym również na mnie, że Jezus musiał Go udobruchać w tak makabryczny sposób? Przepraszam, ale ja tego kompletnie nie kupuję!
Krzysztof Sitko: Jaki zatem, w Pana opinii, był cel ziemskiej misji Jezusa w świetle Bożego planu?
Krzysztof Oppenheim: Odpowiedź na to pytanie wydaje się oczywista: nadrzędnym celem było wprowadzenie całkowicie nowej religii, docelowo nie tylko na terenie Izraela i wśród Żydów, opartej na naukach głoszonych przez Jezusa. Jak pokazuje historia, cel ten został osiągnięty. Obecnie na świecie jest ponad 2,5 miliarda chrześcijan.
Był jednak, moim zdaniem, również drugi cel misji Jezusa: pokazanie światu, że judaizm jest religią fałszywą, że nie ma tam Boga. Trudno mi więc uwierzyć, że Ireneusz z Lyonu, uchodzący za jednego z najważniejszych teologów w historii chrześcijaństwa, nie potrafił wyciągnąć tak oczywistego wniosku ze swoich teologicznych rozważań. Co więcej, połączył obie religie w jedną całość, uznając Nowy Testament za kontynuację Biblii Hebrajskiej, czyli Starego Testamentu.
Krzysztof Sitko: Jedną z najbardziej kontrowersyjnych tez przedstawionych w omawianej książce jest przekonanie, że Jezus podczas Drogi Krzyżowej mógł nie odczuwać fizycznego bólu. Stanowisko to zdecydowanie odbiega od tradycyjnego rozumienia Męki Pańskiej i może być dla wielu chrześcijan trudne do zaakceptowania. Czy rzeczywiście rozumiemy, co wydarzyło się na Golgocie?
Krzysztof Oppenheim: Zgadza się. Uważam, że Jezus podczas Drogi Krzyżowej, a także w trakcie biczowania, nie odczuwał bólu. Jest to oczywiście jedynie moja hipoteza. Zastanówmy się nad tą kwestią. Przecież Jezus przede wszystkim był Bogiem. Czyż nie powinniśmy uszanować Jego boskości? Czy, Pana zdaniem, Jezus miałby odczuwać typowo ludzkie dolegliwości, takie jak zgaga czy katar sienny? A może dokuczał Mu ostry ból głowy po weselu w Kanie Galilejskiej?
Poza tym, skoro uznajemy, że Bóg jest wszechmogący – wszak stworzył cały świat, prawa natury, a także człowieka – to czy nasz Stwórca nie posiada umiejętności, którymi dysponuje każdy anestezjolog? Jeśli ktoś uzna, że wyłączenie ośrodka bólu przekracza możliwości Boga, to po prostu obraża naszego Stwórcę. Tak właśnie to postrzegam. Stąd też moja przedstawiona wyżej hipoteza, którą określił Pan jako „jedną z najbardziej kontrowersyjnych”.
Krzysztof Sitko: Panie Krzysztofie, bardzo dziękuję za rozmowę, poświęcony czas i podzielenie się swoimi refleksjami z czytelnikami portalu Pressmania.pl. Jeśli znajdzie Pan czas, chciałbym poprosić Pana o odpowiedź na kilka kolejnych pytań dotyczących zagadnień poruszonych w książce.
Krzysztof Oppenheim: Będzie mi bardzo miło kontynuować tego typu rozważania. Uznaję bowiem, że każda taka rozmowa – nawet jeśli nasze opinie w danej kwestii będą się różnić – jest swego rodzaju spotkaniem z Bogiem.
Chciałbym bardzo, aby właśnie taki był odbiór mojej książki, do lektury której gorąco zachęcam.
O książce
Autorami książki „Oddajcie nam Jezusa Chrystusa!” są Krzysztof Oppenheim – stały współpracownik Pressmanii – oraz redaktor Krzysztof Budka.
Premiera książki odbyła się 15 listopada 2026 roku. Jej opis, a także fragmenty publikacji, znajdą Państwo na stronie:
Zostaw komentarz