OD DUBROWNIKA DO DUBROWNIKA. Historia Inicjatywy Trójmorza

Inicjatywa Trójmorza narodziła się w Dubrowniku. To tam, w 2016 roku, z inicjatywy prezydentów Polski i Chorwacji – Andrzeja Dudy oraz Kolindy Grabar-Kitarović – odbył się pierwszy szczyt państw położonych między Bałtykiem, Adriatykiem i Morzem Czarnym.

REKLAMA

Celem było zacieśnienie współpracy w zakresie infrastruktury, energetyki, transportu i cyfryzacji. Nie przeciwko komukolwiek, lecz po to, by wyrównać wieloletnie zapóźnienia Europy Środkowej i wzmocnić jej podmiotowość w ramach Unii Europejskiej i NATO.

Od tamtej pory Trójmorze przeszło długą drogę. Powstał Fundusz Trójmorza, rozwijane są projekty takie jak Via Carpatia, Rail Baltica czy połączenia energetyczne i terminale LNG. Do współpracy dołączyli partnerzy strategiczni, w tym Stany Zjednoczone, Japonia i Niemcy.

Dziś, po latach dynamicznych zmian geopolitycznych i wojnie na Ukrainie, idea współpracy państw naszego regionu nabiera jeszcze większego znaczenia. Bezpieczeństwo, niezależność energetyczna, odporność gospodarcza i rozwój infrastruktury stały się kwestiami pierwszoplanowymi.

Od Dubrownika do Dubrownika – to symboliczna klamra. Miejsce narodzin idei przypomina, że przyszłość Europy Środkowej zależy od współpracy narodów położonych między trzema morzami. Trójmorze nie jest tylko projektem gospodarczym. Coraz wyraźniej staje się wspólnotą strategicznych interesów i odpowiedzialności za bezpieczeństwo naszego regionu.

Jak oceniacie dziesięć lat Inicjatywy Trójmorza? Które z jej osiągnięć uważacie za najważniejsze, a jakie wyzwania stoją przed nią w kolejnych latach?

O autorze: Klaudiusz Wesołek

Polski prawnik, dziennikarz, felietonista i były działacz opozycji antykomunistycznej. Urodzony w 1968 roku w Gdańsku, dojrzewał w cieniu schyłkowego PRL-u, w czasach, gdy bunt wymagał odwagi większej niż dziś można sobie wyobrazić. Już jako licealista związał się z Federacją Młodzieży Walczącej i Ruchem „Wolność i Pokój”, współorganizując happeningi, manifestacje i akcje solidarnościowe, kolportując podziemne wydawnictwa oraz wspierając strajkujących robotników Stoczni Gdańskiej podczas wydarzeń roku 1988. Za działalność opozycyjną był wielokrotnie zatrzymywany, represjonowany i inwigilowany przez Służbę Bezpieczeństwa. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego oraz studiów z zakresu ochrony środowiska i prawa międzynarodowego w Bratysławie i Seattle. Pracował m.in. dla administracji państwowej i instytucji publicznych, jednak przez całe życie pozostawał przede wszystkim człowiekiem niezależnym — wiernym ideałom wolności, obywatelskiego nieposłuszeństwa i prawa do własnego głosu. Jako autor łączy historyczną refleksję z ironią, humorem i pamięcią o świecie pogranicza kultur. Jest autorem powieści „Przygody Heli. Saga Wojenna i Powojenna” oraz „Wańka z Doliny Pulwy”, a także opowiadań z cyklu „Wszak i Kloc”, w których groteska miesza się z polityczną satyrą i słowiańskim klimatem. Publikuje również felietony kresowe oraz artykuły poświęcone historii i współczesnym interpretacjom idei Międzymorza — widzianego nie tylko jako projekt polityczny, ale także jako wspólnota pamięci, kultur i doświadczeń Europy Środkowo-Wschodniej. Odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.