W historii Polski w XVIII wieku zapisały się haniebnie obrady sejmowe w czasie których posłowie zatwierdzali decyzje zaborców o podziale Rzeczypospolitej; podczas obrad protestowali nieliczni posłowie, na czele z Tadeuszem Reytanem i Samuelem Korsakiem, Franciszek Jerzmanowski, Stanisław Kożuchowski, Rupert Dunin, Jan Tymowski, Józef Zaremba, Michał Radoszewski, Ignacy Suchecki, Tadeusz Wołodkowicz, Stanisław Bohuszewicz.
W XXI wieku haniebnym zachowaniem było przegłosowanie w sejmie Rzeczypospolitej zgody na uwięzienie posła opozycji zmagającego się z groźną chorobą. Za wyrażeniem zgody na uwięzienie Zbigniewa Ziobry głosował Klub Koalicji Obywatelskiej – ze 156 członków wszyscy głosowali „za”. Podobnie posłowie PSL z Kosiniakiem-Kamyszem na czele (32 posłów), Polska 2050 Szymona Hołowni (31 posłów) i Lewica (21 posłów) oraz czwórka posłów niezrzeszonych, a wśród nich Izabela Bodnar, która krytykowała Hołownię za spotkania z politykami PiS, a na posiedzeniu komisji regulaminowej wyśmiewała chorobę Ziobry. Posłowie z lewicowej Razem Zandberga w liczbie pięciu nie wzięli udziału w głosowaniu.
Przeciwni uwiezieniu ciężko chorego byłego ministra sprawiedliwości byli posłowie PiS (179), Konfederacji (13), Republikanie (3) i trzech posłów Konfederacji Korony Polskiej. Łącznie 198 posłów, to jednak dużo liczniejsza grupa niż ta w czasie sejmu rozbiorowego. Jest więc nadzieja, że można będzie tę hańbę zmyć.
Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.
Szanowny Panie Szeremietiew, Przypominam uprzejmie o tym ze Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. stwierdza jasno i wyraznie:
„Art. 104. 1. Posłowie są przedstawicielami Narodu. Nie wiążą ich instrukcje wyborców.”
Znaczy krotko jak w Kabarecie Dudek : „Oni moga Panu Majstrowi skoczyc”.
Ale to juz bylo i wrocilo: „Boć i owi z pustą głową, Co je rzkomo posły zową, Więcej też sobie folgują, A to, co jem trzeba, kują. Bo jedni są, co się boją, Drudzy o urzędy stoją.Jako tako pochlebuje, Gdy co kto smacznego czuje.” C.b.d.o. Dobrze Pan napisal. Dziekuje. Pozdrowienia. stevek