II Rzeczpospolita nie była mocarstwem, istniała niecałe 20 lat. Odzyskała niepodległość w 1918 r., mimo zakończenia I wojny światowej musiała walczyć do 1921 r. z bolszewicką Rosją, a już we wrześniu 1939 r. napadły na nią dwa mocarstwa Niemcy i Rosja!

REKLAMA

Powtarzany jest ciągle zarzut, że w 1939 r. Polska miała waleczną, ale źle uzbrojoną i wyposażoną armię. Tymczasem jej uzbrojenie i wyposażenie było podobne do tego co miało wojsko niemieckie i często dużo lepsze niż armia sowiecka.
Problem była nie jakość, ale ilość tego uzbrojenia, ale przecież Polska nie miała szans, aby mieć go tyle, co Niemcy, czy Sowiety..
………………………

W 1939 r. w mobilizowanej ponad milionowej armii II Rzeczypospolitej było 11 brygad kawalerii (40 pułków), łącznie około 70 000 kawalerzystów.

Szwoleżerowie, ułani i strzelcy konni byli świetnym wojskiem, odegrali istotną rolę w walkach kampanii polskiej 1939 bijąc nie tylko niemiecką piechotę, ale także wojska pancerne (bitwa pod Mokrą) i zmotoryzowane (bitwa pod Kockiem).

Poniżej: Oporządzenie ułana (szeregowego kawalerii).
01 – rogatywka polowa wz. 1937
02 – furażerka polowa wz. 1923
03 – stalowy hełm francuski „Adrian” wz. 1915
04 – kurtka mundurowa żołnierska wz. 1936
05 – manierka wz. 1931
06 – znak tożsamości – „nieśmiertelnik”
07 – para skórzanych ładownic na naboje karabinu Mauser 98a
08 – pas główny – żołnierski
09 – maska przeciwgazowa starego typu RSC w puszce metalowej
10 – pochwa do bagnetu wz. 1924 z żabką
11 – łopatka w pokrowcu skórzanym
12 – para butów wysokich – żołnierskich z ostrogami
13 – menażka wz. 1931
14 – opatrunek osobisty
15 – szabla żołnierska, kawaleryjska wz. 1934 z pochwą
16 – karabinek Mauser 1898a, kaliber 7,92 mm – produkcja Fabryka Broni Radom
17 – bagnet wz. 1924 na karabinek Mauser 1898a
18 – łódki z nabojami Mauser kal. 7,92 mm w pudełku fabrycznym
19 – niezbędnik: łyżka + widelec
20 – chlebak wz. 1933

Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.