Główne tezy politologa Mihnei Stoica (Uniwersytet Babeș-Bolyai w Klużu)

Rumunia dzięki organizacji szczytu B9 ponownie znalazła się w centrum europejskiej debaty o bezpieczeństwie.
Fakt, że szczyt B9 po raz czwarty odbył się w Bukareszcie, świadczy o rosnącej pozycji i zdolności Rumunii do współkształtowania agendy bezpieczeństwa w Europie.
Rumunia ma większe wpływy międzynarodowe, niż sugerują krytyczne narracje o jej „peryferyjności”.
Wspólna deklaracja szczytu pokazuje skuteczność rumuńskiej dyplomacji, ponieważ wszystkie państwa poparły także kwestie dotyczące Republiki Mołdawii.
W polityce zagranicznej same deklaracje i sygnały polityczne bywają równie ważne jak konkretne działania militarne czy gospodarcze.
Niepodpisanie deklaracji przez Węgry należy interpretować raczej jako efekt okresu przejściowego politycznego niż otwarty konflikt z Rumunią czy B9.
Obecność Węgier mimo odmowy podpisania dokumentu dowodzi, że Bukareszt potrafi utrzymać dialog nawet z trudniejszymi partnerami.
Ograniczona reprezentacja Bułgarii wynikała głównie z sytuacji politycznej po wyborach, a nie z demonstracyjnego lekceważenia szczytu.
Rumunia powinna była spróbować zaprosić także Grecję i Turcję, aby mocniej zaakcentować znaczenie południowej części wschodniej flanki NATO.
Dużym sukcesem było natomiast włączenie państw nordyckich do rozmów w formule B9.
Obecność przedstawiciela USA – nawet niższego szczebla – była ważnym sygnałem, że Waszyngton nadal poważnie traktuje region Europy Wschodniej.
Rozmowy o współpracy dronowej z Ukrainą mogą mieć strategiczne znaczenie dla bezpieczeństwa Rumunii i odstraszania Rosji.
Rumunia może odegrać istotną rolę w rozwoju przemysłu obronnego oraz technologii związanych z bezpieczeństwem.
Szczyt może stać się impulsem do bliższej współpracy Rumunii z krajami nordyckimi – nie tylko wojskowej, ale później także gospodarczej i technologicznej.
Finlandia i Szwecja mogą korzystać z doświadczeń Rumunii jako państwa NATO znajdującego się blisko Rosji i wojny w Ukrainie.
„NATO 3.0” oznacza nowy etap Sojuszu:
większą odpowiedzialność Europy za własną obronę,
wzrost wydatków wojskowych,
silniejszą rolę UE w bezpieczeństwie,
koncentrację na odstraszaniu Rosji.
Europa będzie musiała odgrywać większą rolę w NATO niż dotychczas.
Rumunia ma potencjał, by odgrywać ważniejszą rolę także w cyberbezpieczeństwie dzięki rozwiniętemu sektorowi IT.
Największym sukcesem szczytu była zgodność państw uczestniczących ponad podziałami ideologicznymi – niezależnie od różnic między lewicą, prawicą, progresistami i konserwatystami.
Długofalowy sukces B9 zależy od tego, czy Rumunia będzie potrafiła konsekwentnie rozwijać rozpoczęte projekty i współpracę międzynarodową.

REKLAMA

O autorze: Klaudiusz Wesołek

Polski prawnik, dziennikarz i felietonista, były opozycjonista. Urodził się 11 kwietnia 1968 roku w Gdańsku. Absolwent Uniwersytetu Gdańskiego, Wydz. Prawa i Administracji (1993), następnie studiów podyplomowych: ochrona środowiska na Universitas Istropolitana w Bratysławie (1994), prawo międzynarodowe w zakresie ochrony środowiska na University of Washington w Seattle (1997). Od 1985 członek Federacji Młodzieży Walczącej w III LO w Gdyni, współorganizator tzw. przerw milczenia, kolporter podziemnych wydawnictw, m.in. pisma „Monit” (z Maciejem Nowickim). Od 1986 uczestnik Ruchu WiP, redaktor pisma „A Cappella” (od nr. 2, 1986); 16 XI 1986 uczestnik pielgrzymki do grobu Ottona Schimka w Machowej; 16 XII 1986 współorganizator manifestacji w obronie Świadków Jehowy i więźniów sumienia przed Halą Olivia w Gdańsku. Wiosną 1988 współorganizator happeningu „Topienie Marzanny” (symbolizującej gen. Wojciecha Jaruzelskiego); zatrzymany, przetrzymywany w AŚ w Gdańsku; w V i VIII 1988 z innymi członkami WiP i Federacji Młodzieży Walczącej organizował Grupy Pomocy Strajkowej dla robotników Stoczni Gdańskiej im. Lenina, drukował ulotki, plakaty, zaopatrywał stoczniowców w żywność. W 1988 współzałożyciel Klubu Więźnia Granic (z Krzysztofem Galińskim, Wojciechem Błażkiem, Adamem Jagusiakiem, Małgorzatą Tarasiewicz), 11 XI 1988 z W. Błażkiem zorganizował demonstrację w urzędzie paszportowym pn. „Paszport dla każdego”; zatrzymany na 48 godz., skazany przez kolegium ds. wykroczeń na 30 dni prac społecznych, po zignorowaniu tej kary skazany na 15 dni więzienia. Uczestnik wielu happeningów, m.in. koncertu kapeli Zbuntowana Publiczność na festiwalu zorganizowanym przez Krzysztofa Skibę w Łodzi, dwóch hyde parków: w Białogórze (1988) i Lubieszowie (1989). W VI 1988 współautor (z Januszem i Cezarym Waluszkami, Wojciechem Mazurem, Krzysztofem Galińskim) manifestu Międzymiastówki Anarchistycznej „Ruch Anarchistyczny – tak!”, przez krótki okres działacz MA. 1989-1990 w NZS na UG, członek Komisji Międzyuczelnianej, redaktor (z Bogdanem Kunachem, Maciejem Barańczykiem, Piotrem Owczarkiem, Jackiem Molestą, Klaudią Moszczyńską) pisma „Albo”. W 1991 współzałożyciel (z Mariuszem Romanem, Andrzejem Czaplickim) Wolnego Syndykatu Studentów, redaktor pisma „Via Spei”. 1994-1996 pracownik firmy ZWIK w Gdańsku, do 1995 dodatkowo specjalista ds. importu w firmie MOD-TAP w Starogardzie Gdańskim, 1998-2000 pracownik Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Premiera RP (naczelnik Wydz. Prawno-Organizacyjnego, następnie specjalista w Wydz. Poligraficznym), w 2000 specjalista w Departamencie Systemu Informacji MSZ, 2000-2001 pracował nad promowaniem w Internecie rządowych ośrodków wypoczynkowych, od 2001 utrzymuje się z prac dorywczych. Nagrodzony odznaką Zasłużony Działacz Kultury (2001), medalem Za Udział w Strajku 1988 (2008), odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za działalność opozycyjną. 20 I 1987 – 5 X 1989 rozpracowywany przez Wydz. III WUSW w Gdańsku w ramach SOR krypt. Alternatywa (mimo zamknięcia SOR inwigilowany do 9 IV 1990).