Kiedy Michał Kołodziejczak walczył o popularność jako obrońca polskich rolników, niewielu mogło przypuszczać, że pewnego dnia jego nazwisko pojawi się w mediach w związku z tak poważnymi oskarżeniami. Dziś dwie byłe współpracownice opowiadają o agresji, upokarzaniu, przemocy fizycznej i sytuacjach związanych z narkotykami. Polityk odpowiada krótko: „To są pomówienia”. I właśnie dlatego sprawa wymaga rzetelnego wyjaśnienia.
Polska polityka zna wielu ludzi, którzy zaczynali od haseł o walce z układami, obronie zwykłych obywateli i naprawianiu państwa. Wystarczy jednak przyjrzeć się ich drodze do władzy, by zrozumieć, że głośne deklaracje nie zawsze idą w parze z rzeczywistością.

Kołodziejczak zbudował rozpoznawalność jako lider protestów rolniczych i twórca Agrounii. Występował przeciwko politykom, którzy, jego zdaniem, nie rozumieli problemów polskiej wsi. Przedstawiał się jako człowiek spoza establishmentu, który nie boi się postawić na swoim.

Później wystartował z list Koalicji Obywatelskiej, został posłem, a następnie wiceministrem rolnictwa w rządzie Tuska.
Polityczna droga od protestów rolniczych do obozu władzy to jedno. Czym innym jest jednak odpowiedzialność za własne zachowanie wobec ludzi, którzy z takim politykiem pracowali.

I właśnie tutaj zaczyna się historia, której nie wolno przemilczeć.

9 października 2026 roku Kanał Zero opublikował materiał dziennikarki Moniki Krześniak, w którym dwie byłe współpracownice Kołodziejczaka przedstawiły swoje relacje dotyczące jego zachowania.

Kobiety opowiadają o wybuchach złości, wyzwiskach, poniżaniu i sytuacjach, w których miały czuć się zagrożone. Jedna z nich twierdzi, że polityk ją uderzył. Druga opisuje zdarzenie, podczas którego miał rzucić w jej pobliżu puszką, a następnie sięgnąć po nóż i powiedzieć: „Gdybym chciał, to bym trafił”.

To niezwykle poważne oskarżenia. Nie wolno traktować ich lekkomyślnie, ale nie wolno również przesądzać o winie bez postępowania dowodowego.

Kołodziejczak odrzuca zarzuty i nazywa je pomówieniami i ucieka od wyjaśnień. Opublikowany materiał nie rozstrzyga sam w sobie, jaki był rzeczywisty przebieg opisywanych wydarzeń.

Jest jednak pytanie, na które opinia publiczna ma prawo oczekiwać odpowiedzi: czy człowiek, który publicznie występuje w roli reprezentanta zwykłych ludzi, traktował z szacunkiem osoby pracujące u jego boku?

To nie jest pytanie o partyjne sympatie. To pytanie o elementarne standardy.
Szczególnie niepokojący jest wątek dotyczący narkotyków.

Jedna z kobiet twierdzi, że podczas spotkania Kołodziejczak wyjął substancję, którą miał określić jako kokainę, a następnie namawiał ją do jej zażycia. Według jej relacji po przyjęciu środka poczuła się bardzo źle, miała wymiotować i odczuwać problemy z oddychaniem.
Sama rozmówczyni zastrzegła, że nie wie, jaka substancja została jej podana. Druga kobieta również twierdzi, że widziała polityka zażywającego narkotyki.

Jeżeli opisane wydarzenia miały miejsce, wymagają dokładnego wyjaśnienia.Jeżeli pojawią się dowody na popełnienie przestępstwa, odpowiednie organy powinny je zbadać.

Polacy nie potrzebują takich polityków. U Tuska jak nie pedofile czy zoofile, to ćpuny.