Scenariusz dochodzenia do III światowej i jej przebieg nieco zmienił się. Pisałem już o tym wielokrotnie, ale pewne wydarzenia wyraźnie naprowadzają nas na czas w którym to może się stać.
To jeden z elementów w tej układance.
Co tym bardziej czyni 2027 rok niezwykle niebezpiecznym dla nas.
Niemiecki jasnowidz Alois Irlmaier przepowiedział, że Paryż zostanie doszczętnie spalone i zniszczone przez samych jego mieszkańców. W jego oryginalnych wizjach nie pada bezpośrednio nazwa miasta, lecz jednoznaczne określenie: „Miasto, gdzie stoi żelazna wieża, spalą jego mieszkańcy. Gdzie spojrzeć, tam rewolucja”.
Kluczowe szczegóły tej konkretnej przepowiedni oraz kontekst, w jakim ją osadzał:
• Wewnętrzny chaos zamiast najazdu: Irlmaier wyraźnie podkreślał, że zagłada francuskiej stolicy nie będzie wynikiem ataku obcych wojsk ani bombardowania z zewnątrz w pierwszym etapie konfliktu. Piekło i zniszczenie mają zgotować miastu ludzie w nim żyjący.
• Podłoże rewolucyjne i społeczne:
Jasnowidz opisywał sytuację we Francji jako totalną anarchię i wojnę domową. Mówił, że w kraju zapanuje bezprawie, a „wszędzie będzie widać rewolucję”. Współcześni interpretatorzy jego słów często łączą tę wizję z gwałtownymi zamieszkami na tle socjalnym, ekonomicznym lub etnicznym.
• Niszczenie symboli:
W przepowiedni pojawia się wątek, że agresja zbuntowanych mieszkańców obróci się w dużej mierze przeciwko tradycyjnym instytucjom i elementom chrześcijańskim oraz symbolom państwowym.
• Znak poprzedzający III wojnę światową:
Według chronologii Irlmaiera, wybuch walk we Francji, rebelia we Włoszech oraz powszechny kryzys gospodarczy w Europie to wydarzenia, które będą bezpośrednio poprzedzać lub zbiegną się w czasie z nagłym wybuchem globalnego konfliktu zbrojnego.
Ps. to co się dzieje teraz, nie jest prawdopodobnie jeszcze „wizją właściwą”. Zrobi się prawdziwie gorąco z chwilą np. „ataku na Iran”, jeżeli do niego dojdzie, bronią niekonwencjonalną i kryzysem gospodarczym na większą skalę, który będzie tego konsekwencją.
Autor: Diario
Martwi mnie, że ten świat tak długo ciągnie (oþóźnia?) swój koniec. Jak dla mnie – przeciągająca się udręka.