Wczoraj (25.03.2020 r.) oglądałem na własne oczy i słuchałem osobistymi uszami transmitowanej przez telewizję prasowej konferencji rządowej. I nie mogłem uwierzyć w to, co słyszę. Na konferencji minister spraw wewnętrznych Mariusz Kamiński zapowiedział, że rząd pracuje nad ustawą która będzie ZMUSZAŁA obywateli skierowanych na kwarantannę z powodu COVID-19 do zainstalowania w swoich smartfonach specjalnej aplikacji. Dzięki niej ministerstwo będzie mogło śledzić na bieżąco miejsce pobytu tych obywateli oraz – prawdopodobnie – niektóre z ich fizycznych parametrów. Minister wyjaśnił krótko, że taka aplikacja jest konieczna w związku z epidemią. I co? I nic!

REKLAMA

Na tym był koniec. Żadnych pytań ze strony dziennikarzy. Żadnego trzęsienia ziemi w stacjach telewizyjnych, żadnej awantury i protestów w mediach społecznościowych.

Być może po prostu nie wiecie, że dokładnie w takich okolicznościach jak obecne najłatwiej jest władzy ograniczać prawa obywatelskie. Bo niektóre z ograniczeń są faktycznie potrzebne – przejściowo. Tyle, że cholernie często te „przejściowe” rygory tajemniczo pozostają w mocy gdy zagrożenia miną. To tak działa nie tylko w Polsce.

Kryzysy to wielka okazja dla zamordystów wszelkiej maści. Tylko – jak widać, u nas mechanizm działa jeszcze łatwiej niż w dojrzalszych demokracjach. Nikt nie dyskutuje, nie zadaje pytań, nie protestuje. Zabieranie obywatelom elementarnych praw idzie nad wyraz gładko obecnemu rządowi i wiecznie skwaszonemu ministrowi wszelkiej bezpieki.

Idąc dalej tą drogą, potrafię sobie wyobrazić przymusowe aplikacje z fiskusa, prokuratury – a nawet z telewizji, która z „publicznej” ma dokładnie tyle samo co pewne „agencje.”

Powiem Wam coś, w co głęboko wierzę: ludzie, którzy nie bronią swoich praw – którym brak wyobraźni nawet po to, by widzieć oczywiste zagrożenia – na pewno długo nie będą wolni. Bez względu na to, kto wygra następne wybory.

Autor: Mariusz Ziomecki
Polski pisarz, dziennikarz i publicysta. Do 1981 był dziennikarzem warszawskiej Kultury. W 1982 wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie pracował jako jeden z głównych komentatorów dziennika The Detroit Free Press. W latach 1998–2000 dzielił funkcję redaktora naczelnego dwutygodnika Komputer Świat z Wiesławem Małeckim. Następnie w 2003 roku objął funkcję redaktora naczelnego dziennika Super Express (w 2006 roku zastąpił go Tomasz Lachowicz). Redaktor naczelny tygodnika Przekrój od 2006 roku (kiedy zastąpił na tym stanowisku Piotra Najsztuba) do lipca 2007 (stanowisko przejął Jacek Kowalczyk). W latach 2007–2008 był redaktorem naczelnym Superstacji i prowadził program Rezonans. Od września 2008 roku wydawca programu Konfrontacje w Polsacie, a od maja 2009 do końca lutego 2010 redaktor naczelny serwisu publicystycznego redakcja.pl. Od listopada 2009 do maja 2010 był redaktorem sponsorowanego przez Narodowy Bank Polski serwisu internetowego ObserwatorFinansowy.pl i jednocześnie doradcą Prezesa NBP. Następnie pracował dla firmy kosmetycznej Inglot. Od 2014 na antenie Polsat News 2 prowadzi program publicystyczny Prawy do lewego, lewy do prawego. Ma dwójkę dzieci, córkę Zuzę i syna. Jego pierwszą żoną była Ewa Junczyk-Ziomecka.