Pokolenie Z radykalizuje się aż do gotowości zabijania‼️
Podobieństwo nie tkwi w poglądach politycznych ani w ideologii! Zauważam coś bardziej niepokojącego: to mechanizm, który sprawia, że młody człowiek przekracza granicę między radykalnymi przekonaniami a mordowaniem ludzi.
Przyjrzyjmy się podobieństwom.
🔴 Młody wiek. Tyler Robinson, oskarżony o zabójstwo Charliego Kirka, miał 22 lata. Sprawca z Krakowa ma 24 lata. Obaj należą do pokolenia Z wychowanego w świecie Internetu, mediów społecznościowych i nieustannego bombardowania idiotycznymi informacjami.
🔴 Fascynacja bronią. Obaj mieli dostęp do broni palnej i doświadczenie w posługiwaniu się nią. Krakowski napastnik dysponował całym arsenałem, a do ataku przygotował się, zakładając strój taktyczny i kamizelkę.
🔴 Przygotowanie do zabijania. To nie były spontaniczne bójki, które wymknęły się spod kontroli. W obu przypadkach mamy przesłanki świadomego przygotowania do użycia śmiercionośnej przemocy.
🔴 Radykalizacja. W przypadku Robinsona śledczy wskazują na narastającą wrogość wobec Kirka. W Krakowie pojawiają się informacje o fascynacji skrajnymi ideologiami lewicy takimi jak na przykład neonazizm. Nie znamy jeszcze rzeczywistego motywu krakowskiego sprawcy, niemniej już widać, że ideologia gra w tym rolę.
🔴 Przekroczenie najważniejszej granicy. Miliony młodych ludzi mają radykalne poglądy, interesują się bronią, uczestniczą w ostrych sporach politycznych. Jednak nie zabijają. Ci dwaj przekroczyli granicę, której zdecydowana większość ludzi nigdy nie przekroczy. Niemniej są symbolami tego pokracznego pokolenia Z, które wychowuje się w warunkach, które nigdy do tej pory na naszej planecie nie występowały!
🧠 Dlaczego młodzi ludzie się radykalizują⁉️
Nauka wskazuje kilka mechanizmów:
➡️ Bańki internetowe. Algorytmy i zamknięte społeczności wzmacniają skrajne przekonania, normalizują przemoc i tworzą złudzenie, że wszyscy myślą podobnie.
➡️ Utrata poczucia znaczenia. Młody człowiek, który czuje się nikim, może szukać wielkości w ideologii, organizacji, misji, a ostatecznie nawet w przemocy. Psychologowie opisują to jako „Quest for Significance” — poszukiwanie znaczenia.
➡️ Kult zamachowców. Internet daje mordercom rozgłos, a niekiedy nawet wielbicieli. Kolejni sprawcy próbują ich naśladować. W kryminologii bada się to jako zjawisko naśladownictwa i społecznego zarażania przemocą.
➡️ Militaryzacja wyobraźni. Broń, mundury, naszywki, taktyka, wojna, jednostki specjalne — wszystko to staje się elementem budowania własnej tożsamości. Sama fascynacja militariami nie jest niczym złym. Problem zaczyna się wtedy, gdy człowiek przestaje odróżniać wyobrażenia o walce od rzeczywistego zabijania.
➡️ Zacieranie granicy między światem wirtualnym a rzeczywistym. W Internecie można codziennie oglądać śmierć, strzelaniny i egzekucje. Można spekulować, czy u niektórych osób taka ekspozycja osłabia emocjonalne hamulce przed przemocą.
➡️ Radykalizacja bez spójnej ideologii. Być może najgroźniejszy jest człowiek, dla którego ideologia nie stanowi rzeczywistego celu, lecz jedynie uzasadnienie wcześniej narastającej potrzeby przemocy, wynikających z jakichś frustracji.
❗ Stawiam więc hipotezę: rodzi się nowe zjawisko społeczne — radykalizacja młodych ludzi, w której ideologia jest drugorzędna, a najważniejsze stają się przemoc, poczucie misji, potrzeba znaczenia i pragnienie spektakularnego czynu. Podobieństwa są na tyle interesujące, że warto je zbadać!
Co takiego dzieje się w głowach dzieciaków pokolenia Z, że niektórzy z nich zaczynają uważać mordowanie innych za dopuszczalny sposób realizacji swoich celów⁉️
Jeśli nie zrozumiemy mechanizmu przechodzenia od radykalnych przekonań do przemocy, będziemy w nieskończoność zwalczać kolejne ideologie, zamiast rozpoznawać rzeczywiste źródła zagrożenia.
Debile od Tuska już mówią o rzekomych skrajnie prawicowych poglądach sprawcy mordu w Krakowie. Oni z pewnością dobrej diagnozy nie postawią, bo rozumieją tylko wykorzystanie tego politycznie dla utrwalania własnej władzy. Jednak my powinniśmy próbować dojść istoty rzeczy. Jak myślicie, co się spieprzyło w pokoleniu Z?
Zostaw komentarz