Czasami trzeba wyjechać tysiące kilometrów od Polski, żeby zobaczyć, jak wielką wartością jest polskość.
Brygida Karina przesłała mi niezwykły film i wspomnienia z Kurytyby, brazylijskiego miasta, w którym polska historia, tradycja i kultura są wciąż żywe. To, co zobaczyłem, skłoniło mnie do refleksji nad czymś znacznie większym niż tylko działalność polonijnego zespołu folklorystycznego.
W Kurytybie znajduje się Bosque do Papa, czyli Park Papieża Jana Pawła II. To wyjątkowe miejsce upamiętniające polskiego papieża oraz historię polskich emigrantów. W parku znajduje się Memoriał Polskiej Imigracji, na który składają się między innymi tradycyjne drewniane domy polskich osadników. To kawałek Polski przeniesiony na brazylijską ziemię.
Ale najważniejsze jest to, że polskość nie została tam zamknięta w muzealnych gablotach.
Działa tam polski zespół folklorystyczny Junak. Młodsi i starsi kultywują polskie tańce, występują w tradycyjnych strojach i przypominają, skąd pochodzą ich przodkowie. Organizowane są polskie uroczystości
Brygida Karina napisała, że występ w Memoriale Polskiej Imigracji był spełnieniem jej dziecięcego marzenia. I właśnie w tym zdaniu kryje się coś szczególnego. Dla niej polski taniec nie jest tylko folklorem. Jest częścią rodzinnej historii, tożsamości i emocjonalnej więzi z krajem przodków.
Pomyślmy o tym przez chwilę. Ludzie urodzeni w Brazylii, często oddaleni od Polski o kilka pokoleń, nadal chcą tańczyć poloneza, krakowiaka i inne polskie tańce. Chcą znać historię swoich rodzin, pielęgnować obyczaje i przekazywać je dzieciom. Nie robią tego dlatego, że ktoś im każe. Robią to, ponieważ czują, że polskość jest częścią ich samych.
To ważna lekcja również dla nas, mieszkających w Polsce. Czasami tak bardzo przyzwyczajamy się do własnej historii, języka i tradycji, że przestajemy dostrzegać ich wartość. Tymczasem gdzieś w Kurytybie, tysiące kilometrów od Warszawy, ktoś z dumą zakłada polski strój ludowy, tańczy dla swojej społeczności i cieszy się, że może pokazać światu swoje korzenie.
Warto też pamiętać, że Kurytyba nie jest jedynym miejscem polskiej pamięci w Brazylii. Polscy emigranci budowali tam swoje domy, zakładali rodziny, tworzyli wspólnoty i pozostawili po sobie dziedzictwo, które przetrwało pokolenia.
Dziękuję za przypomnienie, że ojczyzna to nie tylko terytorium, granice i państwowe symbole. To również pamięć rodzinna, język, obyczaje, kultura i poczucie przynależności.
Można urodzić się w Brazylii, mieszkać w Kurytybie i nigdy nie widzieć Warszawy, Krakowa czy Wrocławia, a mimo to nosić Polskę głęboko w sercu.
I może właśnie dlatego najpiękniejsze zdanie, jakie przychodzi mi dziś do głowy, brzmi:
POLSKA JEST TAM, GDZIE SĄ LUDZIE, KTÓRZY O NIEJ PAMIĘTAJĄ. Filmik w pierwszym komentarzu
https://www.facebook.com/share/r/19p9s841tC/
Zostaw komentarz