UKRAINA W TRÓJMORZU – TERAZ I W PRZYSZŁOŚCI

Ukraina jest już państwem stowarzyszonym z Inicjatywą Trójmorza. To ważny fakt, ale warto zadać pytanie: jaką rolę powinna odgrywać w tej strukturze dzisiaj, a jaką w przyszłości?

REKLAMA

Trójmorze to nie tylko współpraca gospodarcza. To także koncepcja wzmacniania podmiotowości Europy Środkowej, budowania połączeń między Bałtykiem, Adriatykiem i Morzem Czarnym oraz uniezależniania regionu od dominacji zewnętrznych mocarstw.

Ukraina ma tutaj ogromny potencjał. Jej położenie, zasoby, rolnictwo, infrastruktura i dostęp do Morza Czarnego czynią ją naturalnym partnerem regionalnej współpracy.

Ale partnerstwo nie oznacza automatycznie pełnej integracji politycznej.

Czy obecny status stowarzyszony nie powinien być traktowany jako etap długofalowej współpracy? Ukraina mogłaby uczestniczyć w projektach infrastrukturalnych, energetycznych i gospodarczych, a jednocześnie stopniowo budować zaufanie i wspólnotę interesów z pozostałymi państwami Trójmorza.

W przyszłości można rozważać pogłębienie tej współpracy, ale na zasadach partnerskich, z poszanowaniem interesów wszystkich uczestników.

Szczególne znaczenie ma tu oś polsko-rumuńska. To właśnie współpraca Warszawy i Bukaresztu może stanowić jeden z fundamentów regionalnej strategii, w której Ukraina będzie ważnym partnerem, a nie jedynym punktem odniesienia.

Nie chodzi o budowanie Trójmorza przeciwko Ukrainie. Nie chodzi też o podporządkowanie Trójmorza Ukrainie.

Chodzi o silną Europę Środkową, w której Polska, Rumunia i pozostałe państwa regionu zachowują własną podmiotowość, a Ukraina jest ważnym elementem wspólnego projektu.

Czy taki model współpracy powinien być przyszłością Trójmorza?

O autorze: Klaudiusz Wesołek

Polski prawnik, dziennikarz, felietonista i były działacz opozycji antykomunistycznej. Urodzony w 1968 roku w Gdańsku, dojrzewał w cieniu schyłkowego PRL-u, w czasach, gdy bunt wymagał odwagi większej niż dziś można sobie wyobrazić. Już jako licealista związał się z Federacją Młodzieży Walczącej i Ruchem „Wolność i Pokój”, współorganizując happeningi, manifestacje i akcje solidarnościowe, kolportując podziemne wydawnictwa oraz wspierając strajkujących robotników Stoczni Gdańskiej podczas wydarzeń roku 1988. Za działalność opozycyjną był wielokrotnie zatrzymywany, represjonowany i inwigilowany przez Służbę Bezpieczeństwa. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego oraz studiów z zakresu ochrony środowiska i prawa międzynarodowego w Bratysławie i Seattle. Pracował m.in. dla administracji państwowej i instytucji publicznych, jednak przez całe życie pozostawał przede wszystkim człowiekiem niezależnym — wiernym ideałom wolności, obywatelskiego nieposłuszeństwa i prawa do własnego głosu. Jako autor łączy historyczną refleksję z ironią, humorem i pamięcią o świecie pogranicza kultur. Jest autorem powieści „Przygody Heli. Saga Wojenna i Powojenna” oraz „Wańka z Doliny Pulwy”, a także opowiadań z cyklu „Wszak i Kloc”, w których groteska miesza się z polityczną satyrą i słowiańskim klimatem. Publikuje również felietony kresowe oraz artykuły poświęcone historii i współczesnym interpretacjom idei Międzymorza — widzianego nie tylko jako projekt polityczny, ale także jako wspólnota pamięci, kultur i doświadczeń Europy Środkowo-Wschodniej. Odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.