W 2023 roku Kijów wyraźnie zintensyfikował zabiegi o względy Berlina. Niemcy miały pieniądze, przemysł i wpływy w UE. Ukraina potrzebowała ich wsparcia.

Ale czy musiało się to odbywać kosztem Polski?

Właśnie wtedy Zełenski zaostrzył konflikt z Warszawą. Oskarżenia na forum ONZ, eskalacja sporu o zboże i roszczeniowa retoryka poważnie nadszarpnęły wzajemne zaufanie.

Czy Kijów uznał, że Polska jest już pozyskana, a prawdziwe interesy załatwia się w Berlinie?

To hipoteza, nie udowodniony fakt. Ale warto ją postawić.

Niemcy mają kapitał i przemysł. Polska ma geografię, sąsiedztwo i kluczowe szlaki logistyczne. Berlin może finansować Ukrainę. Nie zastąpi jednak Warszawy.

Ukraina potrzebowała obu państw. Dlaczego więc polityka Kijowa doprowadziła do konfliktu z jednym z najważniejszych sojuszników?

Czy Zełenski nie pomylił doraźnych korzyści z długofalowym interesem Ukrainy?

Stawką była szansa na polsko-ukraińskie partnerstwo strategiczne i silną Europę Środkowo-Wschodnią.

Czy w pogoni za Berlinem Kijów nie stracił z oczu Warszawy? I czy nie zapłacił za to zbyt wysokiej ceny?