W 2023 roku Kijów wyraźnie zintensyfikował zabiegi o względy Berlina. Niemcy miały pieniądze, przemysł i wpływy w UE. Ukraina potrzebowała ich wsparcia.
Ale czy musiało się to odbywać kosztem Polski?
Właśnie wtedy Zełenski zaostrzył konflikt z Warszawą. Oskarżenia na forum ONZ, eskalacja sporu o zboże i roszczeniowa retoryka poważnie nadszarpnęły wzajemne zaufanie.
Czy Kijów uznał, że Polska jest już pozyskana, a prawdziwe interesy załatwia się w Berlinie?
To hipoteza, nie udowodniony fakt. Ale warto ją postawić.
Niemcy mają kapitał i przemysł. Polska ma geografię, sąsiedztwo i kluczowe szlaki logistyczne. Berlin może finansować Ukrainę. Nie zastąpi jednak Warszawy.
Ukraina potrzebowała obu państw. Dlaczego więc polityka Kijowa doprowadziła do konfliktu z jednym z najważniejszych sojuszników?
Czy Zełenski nie pomylił doraźnych korzyści z długofalowym interesem Ukrainy?
Stawką była szansa na polsko-ukraińskie partnerstwo strategiczne i silną Europę Środkowo-Wschodnią.
Czy w pogoni za Berlinem Kijów nie stracił z oczu Warszawy? I czy nie zapłacił za to zbyt wysokiej ceny?
Zostaw komentarz