Dzisiaj kolejny spektakl w polskim Sejmie. Głosowanie nad konstruktywnym wotum nieufności wobec rządu partacza Tuska.

Potrzebmych było 231 głosów. I choć wynik był przesądzony przez arytmetykę koalicyjną, warto przyjrzeć się temu przedstawieniu.

Bo oto mamy 460 parlamentarzystów, którzy mają reprezentować interesy obywateli, a nie być wyłącznie maszynkami do głosowania na partyjny rozkaz.Widać po głosowaniu, że niektórzy najwyraźniej pomylili mandat poselski z etatem w politycznym marnym teatrze. Nie muszą już myśleć, analizować ani samodzielnie oceniać sytuacji. Wystarczy podnieść rękę wtedy, kiedy każe szef klubu.

A wyborca?

Wyborca ma siedzieć cicho i czekać na następne wybory.

Mam wrażenie, że należałoby stworzyć specjalną wyspę dla politycznych miernot, partyjnych automatów i ludzi, którzy z odpowiedzialnością za państwo mają tyle wspólnego, co krzesło z parlamentarną debatą. Niech tam sobie głosują do woli, najlepiej nad tym, kto ma wynieść śmieci.

A obywatelom, którzy bezrefleksyjnie wysyłają takich ludzi do Sejmu, proponuję przynajmniej obowiązkowy kurs odpowiedzialności za własne decyzje.Bo demokracja to nie tylko prawo do wrzucenia kartki do urny. To także odpowiedzialność za to, komu powierza się los własnego państwa. A mandat poselski nie jest przepustką do bezkarnego odgrywania roli statysty. Jeżeli nie potrafisz wyrazić swojego zadania, lub się boisz, to zajmij się czymś innym