27.08.-25.09.1926 r. Por. Bolesław Orliński z mechanikiem sierż. Leonardem Kubiakiem w samolocie bez radia i spadochronów przelecieli trasę o długości ponad 24 tys. kilometrów Warszawa-Tokio-Warszawa. W drodze powrotnej ostatnie 6 tys. km na samolocie uszkodzonym (urwana końcówka skrzydła, wyciekał olej z silnika).

REKLAMA

Kpt. Orliński od 1928 r. -po odejściu z wojska – był oblatywaczem samolotów PZL. W 1931 r. na PZL P.6 w amerykańskich zawodach lotniczych National Air Races w Cleveland, pokonał znanych pilotów światowych, w tym Ernsta Udeta, który w tym okresie był jednym z najbardziej popularnych pilotów świata, jeden z czołowych asów myśliwskich z czasów I wojny światowej. Odniósł 62 zwycięstwa powietrzne.

Orliński w 1934 r. ustanowił na PZL P.24 światowy rekord prędkości dla samolotów myśliwskich z silnikiem gwiazdowym – 414 km/h.

Podczas wojny 1939 r. został wysłany do Rumunii w celu odebrania 11 brytyjskich myśliwców dla Polski. Po 17.09. udał się na Zachód, służył w lotnictwie polskim, m.in. w 305 dywizjonie bombowym. Wykonywał najtrudniejsze nocne loty nad Niemcami na pokładzie Mosquito.

Po wojnie płk Orliński zamieszkał w Kanadzie. Zmarł 28 lutego 1992 r. Do końca życia Orlińskiego w rocznicę lądowania w Tokio odwiedzał ambasador Japonii.

Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.