Przede wszystkim konieczne jest skrócenie drogi decyzyjnej. Decyzje w zakresie bezpieczeństwa powinien podejmować dyrektor szkoły. Wymagałoby to natychmiastowego zniesienia masy durnych przepisów uzależniających dyrektora od biurokratycznych procedur.
W tym celu w skróconej drodze legislacyjnej powinna zostać wprowadzona ustawa uznająca ataki w szkole zagrażające życiu uczniów lub pracowników szkoły za akty terroryzmu. Uczniowie, którzy dopuścili się takich czynów, powinni być traktowani jak terroryści niezależnie od wieku. Natomiast dyrektor szkoły w zakresie bezpieczeństwa swoich uczniów powinien uzyskać maksymalną swobodę działania w trybie natychmiastowym. Nikt nie powinien się wtrącać do jego decyzji ani ich kwestionować, jeżeli nie popełnił czynu karalnego.
Droga bezpieczeństwa powinna prowadzić bezpośrednio od dyrektora szkoły do najbliższego posterunku policji. Absolutnie nie jest potrzebne tu pośrednictwo organów administracyjnych. W obecnej sytuacji powinien tam przy telefonie dyżurować oficer wraz z ekipą interwencyjną, która zobowiązana byłaby do natychmiastowej interwencji na wezwanie dyrektora szkoły.
Nie są natomiast potrzebne żadne zespoły kryzysowe. Premierzy, ministrowie i wojewodowie niech się lepiej popisują przed własnymi sekretarkami. Ich aktywność wyłącznie wydłuża czas reakcji na zagrożenie. Dlatego powinni siedzieć cicho i nie przeszkadzać.
Zostaw komentarz