Nowa wystawa czasowa site-specific w przestrzeniach Muzeum Śląskiego w Katowicach! Rzeźby i muzyka.

8 kwietnia 2022 roku zostanie otwarta dla zwiedzających „Wystawa podziemna” Ludwiki Ogorzelec.

Trzy monumentalne rzeźby udostępnione będą miłośnikom sztuk wizualnych w trzech różnych miejscach w Muzeum.

Wyjątkową część wystawy stanowi projekt w Galerii jednego dzieła, gdzie Ludwika Ogorzelec wspólnie z kompozytorem Mirosławem Muzykantem stworzyli dzieło wizualno-dźwiękowe pt. „Rapsodia przezroczysta” z cyklu „Krystalizacja przestrzeni”.

Na indywidualną wystawę Ludwiki Ogorzelec składają się trzy wielkoformatowe rzeźby typu site-specific.
Na poziomie -4 zobaczyć możemy pierwszą rzeźbę zatytułowaną „Antygrawitacja II”, zbudowaną z „linii drzewa”, która zaprzecza znanym człowiekowi prawom grawitacji. W drugiej pracy pt. „Pochylnia”, usytuowanej nieopodal, przezroczysty jedwab industrialny „krystalizuje przestrzeń” – jak mówi artysta. Rozpościera „rozświetloną lekkość” – białą strukturę nad głowami widzów poruszających się po pochyłych chodnikach pomiędzy poziomem -2 a -4. Miejscem prezentacji trzeciej rzeźby jest Galeria jednego dzieła, czyli wielka betonowa przestrzeń, w której Ludwika stworzyła „Rapsodię przezroczystą”. Naprężone między ścianami, krzyżujące się linki stalowe tworzą konstrukcję, która wraz z rozświetlonymi formami szkła oraz muzyką stanowi emocjonalno-wizualno-dźwiękową „sferę ambientu”, w którą zanurza się widz.

To właśnie tutaj, w Galerii jednego dzieła, wrażeniom wizualnym towarzyszyć będą wrażenia dźwiękowe. Skomponowany przez urodzonego w Zabrzu kompozytora – Mirosława Muzykanta – utwór, o tym samym tytule, co prezentowana rzeźba pt. „Rapsodia przeźroczysta”, jest bezpośrednim nawiązaniem do tej pracy. 65-minutowa kompozycja jest częściowo „field recordingiem”. Słuchacz wychwyci w zarejestrowanym utworze dźwięki towarzyszące pracy twórczej Ogorzelec, tj. odgłosy cięcia i kruszenia szkła, z którego wykonane jest dzieło, a także naciągania lin, działania maszyn czy szelestu folii. Cała „Rapsodia przezroczysta” (nazwa
z języka greckiego słowa raptoode można tłumaczyć jako „tkana muzyka”) jest utkana z subtelnych, swobodnych, improwizowanych oraz rzeczywistych dźwięków. Według Muzykanta refleksyjna muzyka ma budować emocje, nie może przeszkadzać. Tworzy formę dźwiękową, w której widzowie i słuchacze oddają się kontemplacji, w pełni przeżywają moment zatrzymania się w skrystalizowanej przestrzeni. 

Wystawa czasowa: 8.04.2022–2.10.2022 roku. 

Wernisaż

Serdecznie zapraszamy, po dwuletniej przerwie (spowodowanej pandemią) na całkowicie otwarty dla publiczności wernisaż, który odbędzie się w najbliższy czwartek, 7.04.2022, o godz. 18:00 w Audytorium w Muzeum Śląskim, przy ul. T. Dobrowolskiego 1 w Katowicach.

*****

Ludwika Ogorzelec urodziła się w Chobieni na Dolnym Śląsku. Uczyła się w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu (1978–1983), gdzie uzyskała dyplom magistra sztuki w Katedrze Rzeźby, w pracowni prof. Leona Podsiadłego.

W 1985 roku pojechała do Paryża, gdzie w École Nationale Supérieure des Beaux-Arts kontynuowała przywieziony z Polski autorski program twórczy. Tworzyła w pracowni słynnego artysty rzeźbiarza Césara, który będąc pod wrażeniem jej prac, zaprosił ją do swojej pracowni. Dla Ludwiki Ogorzelec była to szansa na pokazanie swojej twórczości poza „żelazną kurtyną” i skonfrontowanie siebie – artysty z Polski – z „tym, co w wielkim świecie”.

Już w 1986 roku wystawiała w Salonie de la Jeune Sculpture, Salonie d’Automne, w następnym roku w Salonie Réalités Nouvelles, Salonie de mai 44e, paryskim Grand Palais.  Rozpoczęła współpracę z prestiżową wówczas Galerie Barbier Beltz w Paryżu. W kolejnych latach zaczęła otrzymywać zaproszenia na wyjazdy artystyczne – rezydencje, wystawy – w USA, Szwecji, Australii, Chinach, Korei, Kanadzie, Japonii, Wietnamie, Libanie, Łotwie, Bangladeszu, Grecji, Szwajcarii, Kostaryce, Niemczech, Austrii, Belgii, Czechach, Wielkiej Brytanii, Bułgarii, Hiszpanii i oczywiście w naszym kraju.

Ostatnia w Polsce monograficzna wystawa Ludwiki Ogorzelec pt. „Szukam momentu równowagi” (2020/2021) miała miejscew w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie. Była to jej 107. ekspozycja indywidualna. Równocześnie jej dzieło site-specyfic pt. „Agresja” wzięło udział w wystawie „Rzeźba w poszukiwaniu miejsca” w Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki. Dla uświetnienia uroczystości przyznania Ludwice Ogorzelec nagrody im. Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego, na dziedzińcu Zamku Królewskiego laureatka stworzyła rzeźbę pt. „Sięgając po niemożliwe”, która następnie prezentowana była na placu przed CSW Zamek Ujazdowski.

*****

Mirosław Muzykant( ur. 14.07.1968) – kompozytor, aranżer, perkusista. Absolwent Państwowej Szkoły Muzycznej w Zabrzu, w klasie perkusji. Ukończył studia na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, w Instytucie Muzyki.

Jako perkusista wykonywał utwory z wielu gatunków muzycznych, w różnych stylistycznie zespołach, projektach i przedsięwzięciach. W roku 1998 został członkiem legendarnego zespołu SBB, grając w największych salach koncertowych w kraju i za granicą. Współtworzy zespół „Impresje. Inspiracje. Incorpor” łącząc muzykę klasyczną, jazz, electro z elementami tańca współczesnego.

Prowadził także działalność kompozytorsko-dyrygencką. Założył „Mirosław Muzykant Ensemble” – liczący przeszło 80 osób. Wykonuje własne opracowania i aranże dzieł wielkich kompozytorów różnych epok m.in. Caroubela, Bacha, Haendla, Prokoviewa, Shostakovicha. Tworzy również własne kompozycje. Powstały m.in.: kwartet fletowy, kwintet smyczkowy, symfonia nr 1, muzyka organowa, preludia fortepianowe, muzyka chóralna, perkusyjna, nokturn na vib. i sax. oraz muzyka do spektakli teatralnych i do filmu „Zamach”.

Nagrany w 2010 roku na DVD materiał muzyczny ukazuje pionierskie metody i nowe możliwości wykonawcze grającego solo perkusisty. Tworzy „polimetriorytmie” (nowe określenie muzyczne), w których w jednym utworze wykonuje partie wielu metrum, rytmów w różnych tempach w czasie rzeczywistym.

Laureat wielu nagród i konkursów. Posiada w swoim dorobku kilkadziesiąt nagrań, w tym płyty platynowe
i złote. Nieprzerwanie gra, komponuje, aranżuje, łączy style muzyczne „przesuwa granice”.