Koncepcja unii polsko-ukraińskiej po raz pierwszy pojawiła się w bieżącym obiegu spraw międzynarodowych:
„In 2023, two events could exert a significant influence on European security: the NATO membership of Finland and Sweden, and a possible political union between Poland and Ukraine. The Nordic and CEE countries choose the US as a security guarantor instead of the European Union or the Franco-German axis. The political union between Poland and Ukraine could be a geopolitical analogy to the German reunification in the 1990s to ensure Ukraine’s rapid accession to the EU and NATO without going through a formal application process. If that happens, the balance of power within Europe will shift eastward and create completely new geopolitical realities in the continent.” (źródło)
Chociaż wskazanie na rok bieżący wydaje się nierealne – dynamika sytuacji w Europie Środkowo-Wschodniej sugeruje taką możliwość:
– wobec coraz bardziej wyraźnego zagrożenia rosyjskiego jawi się już wyraźnie perspektywa unii rumuńsko-mołdawskiej,
– unia polsko-ukraińska jest karkołomną, lecz wyobrażalną drogą objęcia Ukrainy gwarancjami bezpieczeństwa NATO.
Nie oznacza to oczywiście, że tak właśnie będzie, ale należy odnotować, że międzynarodowy komentariat dostrzega taką możliwość i zaczyna ją uwzględniać w kalulacjach na temat przyszłego kształtu kontynentu.
Zostaw komentarz