30 lat temu, 16 IX 1993 r. odbyły się wybory parlamentarne, pierwsze w których do ordynacji wyborczej wprowadzono wtedy próg wyborczy. Wtedy, dla podzielonej na wiele list polskiej prawicy, przełożyło się to na totalną porażkę i spektakularny sukces postkomuny. Blisko 1/3 głosów padła wtedy na komitety uważane powszechnie za antykomunistyczne i prawicowe, które nie weszły do Sejmu (patrz także komentarze pod postem).

REKLAMA

Warto powrócić do tych już historycznych wydarzeń choćby z powodu przypomnienia – jak tworzył się w Polsce obecny system polityczny. Dobrze także wziąć pod uwagę, że niefrasobliwość i bierność potrafi się zemścić, pisząc zupełnie nieprzewidywalne scenariusze, jak to już często w naszym Kraju bywało w przeszłości. To chyba istotna lekcja przed zbliżającymi się właśnie kolejnymi wyborami parlamentarnymi w Polsce.

Wizualizacja: Konwencja Porozumienia Centrum – Zjednoczenie Polskie, przed wyborami parlamentarnymi w 1993 roku na Uniwersytecie Gdańskim. Kandydowałem wtedy jedyny raz do parlamentu z tej listy z rekomendacji Klubów Służby Niepodległości śp. Wojciecha Ziembińskiego.

Na zdjęciu od lewej: Czesław Nowak, Edmund Krasowski, Jerzy Budziński, Jarosław Kaczyński, Mirela Jaroszewicz, Jacek Kurski, Andrzej Czaplicki i Mariusz Roman.

Foto.: Wojciech Milewski

Autor: Mariusz A. Roman
Polski działacz niepodległościowy (ps. „Powstaniec” i „Hubal”), urodzony w 1969 roku – gdynianin w drugim pokoleniu, mgr politologii, specjalizujący się w samorządzie terytorialnym, ukończył również studia podyplomowe na kierunku zarządzania i przedsiębiorczości. Przywiązany do tradycyjnych wartości katolickich, od 1984 prowadził działalność niepodległościową, a od 1991 roku znany jest ze swojejdziałalności na Kresach. W latach 80-tych tworzy w podziemiu struktury gdyńskiej Federacji Młodzieży Walczącej. Początkowo w składzie redakcji gdańskiego pisma FMW – „Monit”, następnie wydawał „Antymantykę” – pismo regionu Pomorze Wschodnie, oraz inicjował wydawanie pism: „Wolni” w Wejherowie, „Strzelec” w Chojnicach i „Piłsudczyk” w Gdańsku, a także szeregu pism szkolnych. Od 1987 r. działał w strukturach Polskiej Partii Niepodległościowej i wydawał pismo młodzieżowe „Szaniec”, inicjował wydawanie pisma „Solidarność i Niepodległość” wychodzącego na Wybrzeżu w latach 1989 – 1991. W maju i sierpniu 1988 roku czynnie wspomagał protest robotniczy na Wybrzeżu. Wielokrotnie represjonowany za działalność polityczną przez organa władzy komunistycznej. W latach 1993-2002 redaktor naczelny „Prawicy Polskiej”, pisma redagowanego przez środowiska prawicowe Kaszub i Pomorza. Z czasem wokół „PP” powstało środowisko polityczne. Był pierwszym korespondentem „Naszego Dziennika” na Wybrzeżu. Współpracował z kilkoma ogólnokrajowymi tygodnikami prawicowymi, prasą polonijną oraz lokalną. Obecnie pisuje do kilku prawicowych portali internetowych. W latach 1998-2006 radny Rady Miasta Gdyni. Przez trzy lata był w gdyńskim samorządzie, przewodniczącym komisji ds. Rodziny. Jest m.in. współautorem programu pomocy rodzinie oraz nowatorskiego projektu: „Bilet rodzinny elementem integrującym rodzinę wielodzietną w Gdyni”. Z jego inicjatywy powstał raport o stanie rodziny w Gdyni.