Marcin Jop: Pokój Analiz. Raport z Ukrainy!

Marcin Jop: #Pokój_Analiz. #Raport_z_Ukrainy!

REKLAMA

Dziś 26 maja 2022 roku, trwa inwazja rosyjska na Ukrainę.

Kolejny raport sytuacyjny z frontu w południowo-wschodniej Ukrainie. Obecnie walki trwaja na całym froncie od Ternowej w Obwodzie Charkowskim, po Awdijewkę w Obwodzie Donieckim.

1) Charków
Oddziały ukraińskie opanowały Ternową, ale definitywnie straciły położone nad Dońcem Siewierskim Rubiżne, co niestety paraliżuje plany ataku na Wołczańsk. W gruncie rzeczy mamy na tym odcinku frontu do czynienia z pewnym status quo. Ukraińsy nie chcą angażować sił regularnych do ataków na pozostające w rosyjskich rękach punkty oporu na północy Obwodu Charkowskiego, a Rosjanie w zupełności zadawalają się utrzymywaniem zajmowanych obecnie pozycji zabezpieczających Wołczańsk. Bez radykalnego wsparcia ich 6 Armia nie jest zdolna do operacji zaczepnej w dużym stylu, zatem stolica obwodu i zarazem drugie miasto Ukrainy są obecnie bezpieczne.

2) rejon Izjum
Zdobyty przez Rosjan w pierwszej fazie wielkiej operacji zaczepnej w Donbasie przyczółek kurczy się. Trudno powiedziec na ile to efekt działań armii ukraińskiej – nie ma żadnych informacji ani dowodów na ich poważny zwrot zaczepny w tym rejonie, ale w ciągu ostatnich 48 godzin siły rosyjskie oddały szereg dotąd utrzymywanych pozycji. Obecnie toczą się walki w rejonie Zawody-Wielka Komyszuwacha. Z pewnością w rękach ukraińskich są Dowhenke i Wirnopilja, zatem w oddziały agresora utrzymuja bardzo wąskie i tym samym niebezpieczne włamanie na południe od Brażkiwki. Na odcnku Dowhenke-Studeniok oddziały ukraińskie z 15 Pułku Ochotniczego i 57 Brygady Zmechanizowanej zostały zluzowane przez przybyłe na front jednostki OT. O ile grupa bojowa 57n bRygady pozostała na miejscu, o tyle 15 Pułk, który na linii frontu przebywała znacznie krócej wraz z legionem Gruzińskim skierowany został natychmiast w rejon Sołedaru. Jeśli okaże się, że siły rosyjskiej 20 Armii skracają linie frontu na północ od Barwienkowa, była by to znakomita wiadomość, gdyż w znacznym stopniu potwierdzała by wysoki poziom wyczerpania Rosjan, co może miec niebagatelny wpływ na przebieg bitwy materiałowej, a tym przeciez w istocie jest starcie w Donbasie.

3) Łymań i Siewierodonieck
W łymaniu sytuacja nadal jest fatalna. Jednostki z róznych brygad i pułków utrzymują około połowy miejscowości, ale poniosły ogromne straty i są na skraju wyczerpania. Rosjanie do walki zaangażowali grupy bojowe w skład których wchodzą jednostki należące do trzech różnych dywizji rosyjskich i nieznaną liczbę „separatystów”. Niewielkiej szerokości odcinek przylegający do rzeki jest utrzymywany przez oddział w sile batalionu złożony z różnych jednostek 3 Brygady Pancernej. Problemem jest tutaj niedostateczne wsparcie artyleryjskie obrońców i brak możliwości dostarczania zaopatrzenia. Chociaż rosyjski nacisk na pozycje obrońców zelżał, nie wydaje mi sie możliwym podjęcie próby ewakuacji garnizonu.
Z podobną sytuacja mamy do czynienia w Siewierodoniecku. Także tutaj nacisk sił rosyjskich wyraźnie zelżał, ale położenie garnizonu jest bardzo trudne – brakuje amunicji i żywności, a los obrońców uzalezniony jest ściśle od wyniku bitwy toczonej na południe od drogi T1302. Gwoli ścisłości – mówi sie sporo o alternatywnej drodze dowozu zaoptarzenia do rejonu Siewierodonieck-Lisicziańsk, ale warto zwrócić uwagę, że ta droga jest zwykłą gminną wąską asfaltówką na Odcinku Siewierz- Zołotoriwka. W dodatku jest w zasięgu artylerii rosyjskiej strzelającej zza Dońca. W rejonie Siewierodoniecka front utrzymują obecnie 111 Brygada Obrony terytorialnej, grupy bojowe 79 i 95 Brygad Desantowych, część 17 Brygady Pancernej, oraz zredukowana do poziomu słabego pułku 4 Brygada Sił Szybkiego Reagowania Gwardii Narodowej.

4) Sołedar-Hirśkie.
Linię frontu na południe od drogi T1302 własciwie możemy nazwać „donbaską maszynka do mielenia mięsa”. Od zakończenia II Wojny Światowej Europa nie widziała tak zaciekłych walk, jak te, które od kilkunastu dni trwaja w tym rejonie. W ciagu ostatnich godzin oddziały rosyjskie podjeły cały szereg prób ostatecznego przecięcia drogi T1302. Grupa bojowa z 76 Gwardyjskiej Dywizji WDW próbowała bezskutecznie wydostać się z zabudowań Władimirowki i przy wsparciu elementów 106 Dywizji WDW przerwać obronę ukraińską w rejonie Jakowliwki. Drobne grupki rosyjskich „desantników” dotarły do drogi, ale głowne siły grupy szturmowej zaległy dosłownie kilkaset metrów od wsi i poniosły duże straty od znakomicie strzelającej artylerii obrońców. Ostatecznie przemieszane i pokiereszowane kompanie wycofały sie na pozycje wyjściowe. Drugi atak wyprowadzony w stronę Biłohorywki nie miał juz takiego animuszu i WDW ostatecznie cofnęło sie do Wasyliwki. Ponieważ rozpoznanie ukraińskie wykryło próbę przegrupowania się Rosjan do kolejnego ataku na wieś spadła kolejna niszcząca nawała artylerii lufowej i rakietowej. Straty Rosjan musiały być w efekcie tego ostrzału powazne, gdyż dziś rano opuścili także wysuniętą pozycję w Wasiliwce i odeszli do rejonu Wrubiwki. W efekcie tych dramatycznych i krwawych zmagań droga pozostaje przejezdna, choć jest pod ostrzałem rosyjskiej artylerii. Pragnę zwrócić uwagę na wyśmienitą postawę nowoprzybyłej na front ukraińskiej 80 Brygady Desantowej, której żołnierze walnie przyczynili sie do zatrzymania rosyjskich ataków niszcząc przy pomocy zestawów ppk „Stugna-P” dziesięć pojazdów opancerzonych tylko w ciagu ostatnich 48 godzin. Powstrzymanie rosyjskiego naporu na drogę T1302 jest dużym sukcesem tej jednostki i ukraińskiej obrony w ogóle. Bardziej na wschód oddziały ukraińskie opuściły w nocy Zołote, ale utrzymują Hirśkie.
To, co najistotniejsze dla przebiegu dalszych walk to jednak rzucenie do walki w ciągu ostatnich trzech, czterech dni sporych rezerw przez ukraińskie dowództwo. Do walki poza 80 Brygadą Desantową weszły między innymi – Grupa Bojowa 128 Brygady Piechoty Górskiej, Grupa Bojowa 17 Brygady Pancernej, 10 Brygada Piechoty Górskiej, 1 Brygada Sił Operacji Specjalnych, oraz zwolniony na północy 15 Pułk wsparty przez Bataliony Stugna i Donbas. W tej sytuacji jasnym jest, że odwrotu ukraińskiej armii z worka donbaskiego nie będzie.

Ogólna Sytuacja:
– Powstrzymanie rosyjskiego uderzenia na przedpolach kluczowej drogi T1302 jest niewątpliwie sukcesem sił ukraińskich, ale należy pamiętać, że Rosjanie także posiadają rezerwy w rejonie walk – aktualnie obliczane na trzy, lub cztery Batalionowe Grupy Taktyczne. Dowództwo rosyjskie zdaje sobie sprawę, że od osiągnięcia sukcesu dzieli je naprawdę niewiele i z pewnością nie powiedziało jeszcze ostatniego słowa w toczącej sie bitwie. Siła moralna i zdolność bojowa rezerw obu stron jest tutaj kluczem do sukcesu, gdyż jak się ocenia obie strony w „najgorętszych” dniach bitwy traciły nawet do 500 ludzi w zabitych i rannych dziennie.
– Sporo sie mówi o ukończeniu procesu reorganizacji przez stojąca w rejonie Odessy ukraińską 5 Brygadę Pancerną. Wydaje sie zatem pewnym, że w ciągu najbliższych godzin oddziały te załadują się na pociągi i wyruszą na front w południowo-wschodniej Ukrainie.
– Duże poruszenie wywołały informacje autorstwa ukraińskiej Słuzby Bezpieczeństwa na temat stanu bojowego oddziałów rosyjskiej 58 Armii, która – przypomnę – utrzymuje front na linii Wasyliwka-Wołnowacha. Oczywiście mamy tutaj do czynienia z manipulacją – dowództwo 58 Armii jest jednym z najbardziej kompetentnych w armii rosyjskiej, a jej oddziały poza przyczynieniem się do upadku Mariupola w zasadzie wzięły udział w dwóch starciach, w których zaangażowano siły w skali pułku, lub brygady. Armia ta jest w dobrej kondycji, a jej jedynym problemem jest spore rozciągnięcie na dużej przestrzeni. Na odcinek jej działania przybyły ostatnio posiłki w postaci dwóch batalionów piechoty zmotoryzowanej i sporo przestarzałych czołgów T-62. Te czołgi to absolutny antyk, ale zanim zaczniemy się śmiac z rosyjskiej desperacji pragnę uzmysłowić wszystkim, że pancerny walec złożony z setki takich wozów zapewne ulegnie zagładzie w starciu z siłami regularnymi armii ukrainy, ale przez pozycje trzymane przez Obronę Terytorialną po prostu sie przetoczy. Wydaje się zatem, że Rosjanie postanowili przygotować w rejonie Hulajpole – Wełyka Nowsiłka kolejny atak mający na celu zaangażowanie możliwie dużo ukraińskich sił możliwie daleko od frontu w Donbasie.