Obrzydliwy symbol PRL-u

ORMO – Obywatelska Rezerwa Milicji Obywatelskiej. ORMO – bijące serce partii PZPR UB SB SLD dzisiaj 2025r. lewica szczażastego PZPR PRL. Ormowiec to członek Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej (ORMO „Oni Również Mogą Obić” ) – paramilitarnej organizacji działającej w PRL (1946-1989), która wspierała Milicję Obywatelską, często była wykorzystywana do tłumienia demonstracji i strajków, a jej członkowie byli rekrutowani głównie z PZPR-SLD-lewica szczażastego, ZSL-PSL kamysza kosiniaka, SD-KL-PO-KO tfuska. W okresie szczytowym w ORMO służyło ok. 400 tysięcy ormowców. Członkowie ORMO brali aktywny udział w zwalczaniu podziemia niepodległościowego. ORMO zapisało mroczną kartę w czasie wolnościowych zrywów Polaków. W marcu 1968 r. bojówki tej formacji pałowały i biły studentów uczestniczących w wiecu na Uniwersytecie Warszawskim. Podczas masakry robotników na Wybrzeżu w grudniu 1970 r. ormowcy ochraniali gmach PZPR w Gdyni i patrolowali ulice miasta, w niektórych miejscach wykazując się dużą brutalnością wobec protestujących. Aktywność formacji bardzo wzrosła w czasie stanu wojennego. Grupki ormowców patrolowały ulice, zamalowywały opozycyjne napisy, zbierały ulotki, przekazywały „informacje o zaistniałych zgromadzeniach”. Choć za swoją służbę ormowcy nie pobierali wynagrodzenia, mogli liczyć na wiele innych korzyści i przywilejów, np. „pozakolejkowy” przydział mieszkania lub samochodu. W PRL”konsumy” to potoczna nazwa specjalnych, najlepiej zaopatrzonych sklepów (często nazywanych „za żółtymi firankami”) dla uprzywilejowanych grup, jak funkcjonariusze Służby Bezpieczeństwa (SB), Milicji Obywatelskiej (MO) i Ministerstwa Spraw Wewnętrznych (MSW), gdzie można było kupić deficytowe towary, takie jak mięso czy luksusowe produkty, bez kartek, w przeciwieństwie do zwykłych sklepów Mieli także prawo korzystać ze szpitali i ośrodków wczasowych należących do ministerstwa spraw wewnętrznych. Wyróżniający się aktywiści byli zatrudniani w milicji albo służbie bezpieczeństwa. Członkowie formacji ORMO mieli fatalną opinię w społeczeństwie. Na czele Głównego Inspektoratu ORMO 1946 r. stanął przedwojenny absolwent moskiewskiej Szkoły Polityczno-Wojskowej – de facto sowiecki agent, działacz PPR i naczelnik Wydziału do Walki z Bandytyzmem w MBP ppłk Stanisław Kościelewski (1899-1985) posługujący się pseudonimem Jan Kwiatkowski.

REKLAMA