„Gdyby Karol Młot nie zatrzymał inwazji Saracenów w bitwie pod Tours, w szkołach Oxfordu nauczano by dziś egzegezę Koranu, a ich uczniowie udowadnialiby tłumowi obrzezańców świętość i prawdę objawień Mahometa. Gdyby Piłsudski nie zatrzymał triumfalnego pochodu Armii Sowieckiej w bitwie pod Warszawą, chrześcijaństwo doznałoby niebezpiecznej porażki i samo istnienie cywilizacji zachodniej zostałoby zagrożone. Bitwa pod Tours wyzwoliła naszych przodków od jarzma Koranu, bitwa pod Warszawą ocaliła zapewne Europę Środkową i część Europy Zachodniej od jeszcze bardziej przewrotnego niebezpieczeństwa: fanatycznej tyranii Sowietów”
Edgar Vincent D’Abernon, „Osiemnasta decydująca bitwa w dziejach świata – pod Warszawą 1920 roku”.
……………………………………………………………..

REKLAMA

Ustanowienie święta 15 sierpnia nastąpiło w 1923 roku. W rozkazie z 4 sierpnia Ministra Spraw Wojskowych czytamy: „W dniu tym wojsko i społeczeństwo czci chwałę oręża polskiego, której uosobieniem i wyrazem jest żołnierz”.

Dlaczego w II Rzeczpospolitej uważano, że należy uczcić ŻOŁNIERZA?

W wojnie o niepodległość 1920 r. kierowano do każdego Polaka wezwanie obrony rodziny i domu. Żołnierz toczący bój z agresorem wiedział, że broni Ojczyzny, ale wraz z tym broni swoich bliskich. Wojsko Polskie odparło sowiecki najazd, zwyciężyło i każdy z żołnierzy obronił własny dom, rodzinę, swój dobytek.
Było to wielkie polskie zwycięstwo które pomieściło setki tysięcy zwycięstw każdego z polskich żołnierzy. Dlatego święto 15 sierpnia było świętem każdego polskiego żołnierza.

Z tym przesłaniem powinniśmy iść budując współczesne Wojsko Polskie. Potrzebujemy żołnierzy, którzy będą mogli bronić swoich domów i rodzin. Polsce potrzebna jest silna armia w której każdy Polak będzie mógł przygotować się do obrony własnego domu. Tylko wówczas uzyskamy zdolność obrony kraju, która powstrzyma agresora i zagwarantujemy bezpieczeństwo w Europie środkowowschodniej.
…………………………
Symboliczne, że obecnie w 2024 roku też wspominamy Żołnierza Polskiego, żołnierza, który zginał broniąc polskiej granicy, sierżanta Mateusza Sitka wiernego dewizie Bóg-Honor-Ojczyzna.

Cześć i Chwała Polskiemu Żołnierzowi!

Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.