Pisał prof. Feliks Koneczny
„Człowiek, który nie umiał zarobić na chleb dla rodziny, nieuk i nicpoń, gdy zostanie ministrem dzięki rozmaitym kluczom partyjnym a kruczkom swej kliki, otacza się propagandą swej osoby na koszt państwa i po tysiąc razy stoi czarno na białym wydrukowane, jako jest on wielkim światłem w narodzie, a życie jego składało się z samych zawsze poświęceń. Niektórzy zapędzają się tak daleko, że każą rozgłaszać jakoby znali się na „resorcie” którym zawiadują. […] Jakież oszustwo jest najgorsze. Jeśli ktoś podejmuje się roboty, na której się nie zna.”
============================
Obok porównań rządu Koalicji 13 grudnia do duńskiego filmowego gangu fajtłapy Olsena i brytyjskiego Latającego cyrku Monty Pythona (rzeczywiście kilka ministerstw mogłoby ubiegać się o miano ministerstwa dziwnych kroków) czasem pojawiają się porównania postaw, zachowań różnych dygnitarzy z tego rządu do bohatera powieści Tadeusza Dołęgi-Mostowicza pt. „Kariera Nikodema Dyzmy”.

REKLAMA

Dołęga-Mostowicz w swojej powieści przedstawił oszałamiającą karierę towarzyską i polityczną bezrobotnego urzędnika pocztowego niskiej rangi trafiającego do elity II Rzeczpospolitej.
I tu pojawia się wątpliwość!

Używający takich porównań chyba nie czytali powieści Dołęgi-Mostowicza. Nikodem Dyzma nie miał wykształcenia, udawał kogoś kim nie był, ale był też człowiekiem inteligentnym i kiedy doszedł do szczytu nie przyjął oferowanego stanowiska premiera rządu. Ci z Koalicji 13 grudnia bez wahania objęli najwyższe stanowiska w państwie.

Kiedy spojrzymy na to kim jest i jak się zachowuje np. „dygnitarz” usiłujący zarządzać finansami, dyplomacją, obroną, służbami i policją, dbający o klimat, edukację, naukę, rolnictwo, energetykę, itd. itp. … widzimy, że porównanie ich z Nikodemem Dyzmą będzie obraźliwe dla pana Nikodema.

Znakomity aktor Roman Wilhelmi w roli Nikodema Dyzmy tym bardziej nie skłania do tego, aby porównywać filmowego Dyzmę ze wspomnianymi wyżej „dygnitarzami”.

Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.