Do dzisiaj co bardziej wytresowani mają głupkowate nakładki z napisem „Wolne media, wolni ludzie”. To pozostałość po tym, jak w 2021 r. chciano ograniczyć kapitał spoza Europy w polskich stacjach telewizyjnych. TVN ogłosił się wtedy „wolnymi mediami”, a jego obrona stała się obowiązkowym rytuałem tutejszych unijczyków, którzy odkryli w sobie żarliwych obrońców wolności słowa.

Czasy się jednak zmieniły i nasi „wolnościowcy” to teraz zwolennicy blokowania niedobrych treści i karania za ich rozpowszechnianie. Oczywiście wszystko w imię walki z dezinformacją i bezpieczeństwa obywateli, a zwłaszcza dzieci.

Tak, dzieci…

Pamiętam jak 30 lat temu była próba zablokowania pornografii w kioskach. Ci sami, co się dzisiaj tak o dzieci martwią, wtedy kpili, że „och, co to jest porno? Tego się nie da ustalić. Jeśli ktoś nie chce oglądać, to niech nie ogląda”. Albo jeszcze perwersyjniej: „myślicie, że jak zakażecie, to dzieci nie obejrzą”?

Wtedy chodziło jednak tylko o to, żeby 12-latkowie nie oglądali gołych bab w kioskach. Można więc było drwić z faktycznej troski o dzieci. Dzisiaj, kiedy chodzi o kontrolę nad tym, co ludzie czytają, oglądają i publikują i nie jest to „całą prawdą, całą dobę”, to troska o dzieci stała się wygodnym uzasadnieniem dla ograniczania wolności wszystkich dorosłych.

Parszywi hipokryci.

Nigdy po 1989 roku presja na wprowadzenie urzędowej cenzury nie była tak wielka.

Dopiero co na stole leżała ustawa dająca możliwość blokowania treści w internecie. Prezydent zawetował. Ale równolegle forsowana jest cenzura z innej strony: ustawa 3003 przewiduje możliwość karania za „manipulowanie przekazem zagrażającym bezpieczeństwu narodowemu”. Na czym ta manipulacja by polegała, to ustalą wedle własnego widzimisię.

Niedobita marksistowsko-unijna zaraza nie spocznie, dopóki nie położy łap na przekazie, tak aby nikt już nie podważał narzuconej przez nią wersji rzeczywistości.

Oni dobrze wiedzą, że nie kontrolują debaty. Nie są w niej przegranymi, wciąż mają głos, ale jest w nich ten totalniacki przymus, by uciszyć każdego, kto wymyka się spod ich kontroli. Dopóki ostatni krytyczny głos nie zamilknie, to nie zaznają spokoju. Wszystko będzie „dezinformacją”, „mową nienawiści”, „rosyjską propagandą”, „manipulowaniem opinią publiczną”.

Sami zatruwają debatę publiczną propagandą, insynuacjami i terabajtami fejków. I dlatego chcą, by ich kłamstwa były dopuszczalne, a wszelkie inne głosy ścigano z urzędu.

Autor: Dominik Wójcicki