Bodaj jeszcze za czasów I RP ukuto powiedzenie – właściwy człowiek na właściwym miejscu.

Ale jaja! – chciałoby się powtórzyć za niegdysiejszą gwiazdorzycą drugiego rządu Tuska, późniejszą eurokomisarz a obecnie „spełniającą” się w roli przewodniczącej rady jednego z najbardziej upadłych finansowo uniwersytetów w Polsce, Elżbietą Bieńkowską.

Oto POlityczna prokurator Tuska, mgr Ewa Wrzosek, postawiła zarzuty dziennikarzom TV Republika.

Oczywiście pełna zgoda – bycie dziennikarzem nie oznacza, że posiada się jakikolwiek immunitet.

Problem polega jednak na czymś innym. Otóż dziennikarze wspomnianej telewizji otrzymali zarzuty z art. 193 § 1 Kodeksu karnego:

Kto wdziera się do cudzego domu, mieszkania, lokalu, pomieszczenia albo ogrodzonego terenu albo wbrew żądaniu osoby uprawnionej miejsca takiego nie opuszcza, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Przypomnieć należy, że za zniesławienie (art. 212) w postaci kwalifikowanej, tj. za pomocą mediów (coraz częściej spotykane oskarżenia z tej podstawy wobec dziennikarzy!) grozi podobna sankcja. Ale już za włamanie do piwnicy czy altanki na działce – nawet 10 lat (art. 279 Kk).

To jeszcze nie koniec cytowanego wyżej przepisu. Otóż zgodnie z art. 193 § 2 kk:

Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.

No i ZONK! bowiem dziennikarze TV Republika celem przesłuchania w charakterze podejrzanych zostali wezwani do… Prokuratury Krajowej!

Tej samej, która to zgodnie z art. 193 § 2 kk złożyła wniosek o ich ściganie. Wygląda na to, że skierowała go sama do siebie. 😉

Doprawdy trudno zachować powagę przy takim procedowaniu żurkowej prokuratury. Normalnie zarzut o tak wielkim ciężarze gatunkowym 😉 powinien postawić jakiś asesor w prokuraturze rejonowej, właściwej ze względu na miejsce popełnienia czynu.

Tymczasem do akcji wkracza PK. To są jaja jawnie widoczne dla każdego prawnika, karnisty w szczególności.

Ci bardzie złośliwi dopowiadają zaś, że to nie powinno dziwić. Ewa Wrzosek bowiem lata nie wychyliła nosa poza rejon, więc trudno od niej wymagać, by rzeczowo mogła uczestniczyć w jakimś poważniejszym „śledztwie”, czego jej totalny blamaż w rozdmuchanej przez Giertycha sprawie „dwóch wież” jest koronnym dowodem.

I choć podejrzani dziennikarze do środka PK weszli zaproszeni przez wiceżurka prok. Michała Janeczka to to najwyraźniej znaczenia dla mgr Wrzosek nie ma.

Co z tego, że tkwiący od lat w tej samej banieczce co ona prof. A. Zoll pisał:

W celu dokonania komentowanego przestępstwa konieczna jest świadomość wejścia bez podstawy prawnej oraz bez zgody osoby uprawnionej do miejsca określonego w przepisie lub pozostawania w takim miejscu wbrew żądaniu osoby uprawnionej (A. Zoll, w: A. Zoll, KK. Komentarz. Część szczególna, t. 2, 2008, s. 537).

Przecież, trawestując niegdysiejszego denuncjatora własnej narzeczonej Niesiołowskiego, Janeczek to ziobrowe złogi zatem nikt, kto prawo rozumie jak Donald Tusk nie może brać tego zaproszenia na poważnie. 😉

To oczywiście nie koniec przedstawienia. Wrzosek zastosowała środek zapobiegawczy w postaci obowiązku meldowania się raz w tygodniu na wskazanym komisariacie Policji.

Zgodnie z art. 249 Kodeksu postępowania karnego środek zapobiegawczy można stosować jedynie z dwóch powodów:

1) zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania karnego oraz

2) zapobiegnięcia popełnieniu przez oskarżonego (podejrzanego) nowego, ciężkiego przestępstwa.

W jaki sposób cotygodniowe meldowanie się na Policji (circa 2-3 minut) mają zapewnić ten „prawidłowy przebieg” zapewne nie wie nawet sama Wrzosek. Brak bowiem jakichkolwiek przesłanek, aby podejrzani dziennikarze usiłowali cokolwiek wcześniej utrudniać.

W powszechnym odczuciu jest więc to zwykła szykana.

Czy ostoi się przed sądem, gdyż nie ma wątpliwości, że to postanowienie mgr Wrzosek zostanie zaskarżone?

Coraz więcej przesłanek wskazuje, że czas, gdy Tusk i jego ferajna mogli liczyć na przychylność przynajmniej niektórych sędziów minął bezpowrotnie.

16.11 2026