KTO I W JAKIM CELU MIAŁ KOORDYNOWAĆ DZIAŁANIA PRZECIWKO REPUBLICE?

REKLAMA

W demokratycznym państwie istnieją granice, których żadna władza nie ma prawa przekraczać. Jedną z najważniejszych jest oddzielenie aparatu państwowego od bieżącej walki politycznej.

Policja nie jest prywatną formacją ministra. Centralne Biuro Zwalczania Cyberprzestępczości nie jest narzędziem do rozgrywania politycznych porachunków. Państwowe stanowiska nie są przepustką do realizowania prywatnych ani partyjnych interesów.

Tymczasem Telewizja Republika przedstawiła informacje o istnieniu grupy „R”, działającej za pośrednictwem komunikatora WhatsApp. Według relacji dziennikarzy stacji miała ona skupiać osoby zajmujące wysokie stanowiska w strukturach MSWiA, Policji i służb.

Według tych doniesień celem grupy miało być koordynowanie działań wymierzonych w Republikę, a w dalszej perspektywie doprowadzenie do zakończenia jej działalności.

Jeżeli te informacje się potwierdzą, będziemy mieli do czynienia z sytuacją wymagającą natychmiastowej reakcji. Przyjrzyjmy się osobą wymienionym na grafice.
1. MARCIN KIERWIŃSKI
Minister spraw wewnętrznych i administracji. Polityk odpowiedzialny za nadzór nad ważną częścią aparatu bezpieczeństwa państwa. Jego nazwisko na liście domniemanych uczestników grupy rodzi zasadnicze pytania o granice politycznego nadzoru nad Policją. Minister może wyznaczać kierunki działania resortu, ale nie może wykorzystywać podległych mu służb do walki z niewygodnymi mediami.
2. MAREK BOROŃ
Komendant główny Policji. Najwyższy rangą funkcjonariusz polskiej Policji. Odpowiada za funkcjonowanie formacji, której podstawowym zadaniem jest ochrona bezpieczeństwa obywateli i porządku prawnego. Jeżeli osoba na takim stanowisku uczestniczyłaby w nieformalnym uzgadnianiu politycznie motywowanych działań, byłoby to szczególnie niepokojące.
3. KRZYSZTOF OGROŃSKI
Komendant stołeczny Policji. Odpowiada za funkcjonowanie garnizonu warszawskiego
4. TOMASZ ZNAJDEK
Zastępca komendanta stołecznego Policji. Stanowisko związane z kierowaniem istotnymi obszarami pracy warszawskiej Policji.
5. KATARZYNA NOWAK
Dyrektor Biura Komunikacji Społecznej Komendy Głównej Policji. Stanowisko odpowiedzialne za komunikację i relacje Policji z opinią publiczną. Jeżeli osoba zajmująca się komunikacją instytucji państwowej uczestniczyłaby w nieformalnej koordynacji działań przeciwko określonej redakcji, należałoby wyjaśnić charakter i cel takiej aktywności.
6. MICHAŁ DOMARADZKI
Były komendant wojewódzki Policji w Lublinie. Doświadczony funkcjonariusz, który zajmował wysokie stanowiska w strukturach policyjnych. W przypadku byłych funkcjonariuszy trzeba szczególnie ustalić, jaki charakter miały ich ewentualne kontakty z osobami pełniącymi obecnie funkcje publiczne.
7. PAWEŁ WOJTUNIK
Były szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego w latach 2009–2015. Osoba posiadająca wieloletnie doświadczenie w pracy służb specjalnych.
8. PRZEMYSŁAW KOWALCZYK
naczelnik Wydziału Informatyczno-Śledczego Zarządu w Warszawie CBZC. To szczególnie istotna funkcja w kontekście spraw dotyczących infrastruktury informatycznej, danych i materiałów cyfrowych.
9. ŁUKASZ KWAŚNIEWSKI
Według grafiki naczelnik Wydziału Dochodzeniowego Zarządu w Warszawie CBZC.

TO NIE JEST ZWYKŁY SPÓR POLITYCZNY.
Policjant nie może wykonywać poleceń sprzecznych z prawem. Minister nie może traktować podległych mu służb jak prywatnego instrumentu politycznego. Tak postępował Hitler, Stalin i inne kanalie
Konstytucja RP w art. 7 mówi jednoznacznie: organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa.

Art. 14 gwarantuje wolność prasy i innych środków społecznego przekazu. Art. 54 chroni wolność wyrażania poglądów i rozpowszechniania informacji.

Potrzebne są konkretne odpowiedzi:
Kto założył grupę „R”?
Kto do niej należał?
Jakie rozmowy rzeczywiście się w niej odbywały? Kto i w jaki sposób przekroczył swoje uprawnienia?