Czy współczesna lewica jeszcze wie, czym są tolerancja, szacunek i wolność słowa? A może są to już dla nich tylko puste słowa ?Występ młodego działacza Lewicy na kongresie we Wrocławiu, to już totalne dno. Umalowany jak panienka gówniarz, najwyraźniej przekonany o własnej dziejowej misji, postanowił poinformować Polaków, co o nich myśli. Prawicę nazwał dziczą, jej przedstawicieli miękkimi fajami, politycznych przeciwników faszystami, a polityków PSL dziadami.

Trudno powiedzieć, czy było to wystąpienie polityczne, czy raczej pokaz kompletnego braku kultury osobistej i moralnego szamba. Argumentów, jak zawsze zabrakło. Została pogarda, wulgaryzmy i przekonanie, że samo reprezentowanie lewackiej ideologii daje człowiekowi prawo do obrażania innych.
A później pojawia się dobrze znany refren, tych pajaców: nie ma tolerancji, jest mowa nienawiści, społeczeństwo jest nietolerancyjne, łamane prawa kobiet i inne bzdury.
Naprawdę?
To jest właśnie najbardziej charakterystyczna cecha współczesnego ideologicznego fanatyzmu. Można obrażać innych, można ich poniżać, można odmawiać im prawa do patriotyzmu, ale nie wolno dopuścić, żeby ktoś odpowiedział krytyką. Wtedy natychmiast uruchamia się alarm o zagrożeniu demokracji.Jednak prawdziwa perełka tego wydarzenia znajduje się gdzie indziej.
Hasło kongresu brzmiało: „Ani kroku wstecz”.
Brzmi bojowo, prawda? Jest tylko jeden historyczny szczegół, o którym organizatorzy być może nie pomyśleli. Rosyjskie „Ни шагу назад!” to słowa kojarzone z rozkazem nr 227 Józefa Stalina z 28 lipca 1942 roku.
To właśnie Stalin wydał rozkaz, który miał powstrzymać odwrót Armii Czerwonej. Wprowadzał między innymi oddziały zaporowe, a panikarzy i dezerterów traktował z bezwzględnością właściwą stalinowskiemu systemu. Ironia historyczna jest wyjątkowo wymowna. Oto środowisko deklarujące walkę o wolność, tolerancję i prawa człowieka organizuje wydarzenie pod hasłem, które przeszło do historii za sprawą jednego z najbardziej brutalnych zbrodniarzy XX wieku.Lewica od dawna ma szczególny problem z własną historią. Rewolucja francuska, która zaczynała od wielkich deklaracji o wolności, równości i braterstwie, przyniosła terror, gilotynę i masowe egzekucje. Rewolucja październikowa obiecywała wyzwolenie człowieka, a stworzyła system obozów, terroru i masowych mordów. W imię równości można było odebrać ludziom własność, wolność i życie.
Nie twierdzę, że każdy kto to popiera jest bolszewikiem. To byłoby intelektualne uproszczenie. Ale historia pokazuje, jak niebezpieczna staje się każda ideologia, która uznaje własną wizję świata za jedyną moralnie dopuszczalną.Bo mechanizm jest zawsze podobny.
Najpierw dzieli się ludzi na lepszych i gorszych. Potem określa się, kto jest postępowy, a kto zacofany. Kto jest oświecony, a kto stanowi zagrożenie.W pewnym momencie przeciwnik przestaje być człowiekiem, z którym można się nie zgadzać. Staje się wrogiem, którego trzeba pokonać za wszelką cenę.
I właśnie dlatego tak niebezpieczna jest polityka oparta na pogardzie.
Współczesna lewica lubi przedstawiać się jako obrońca słabszych, wykluczonych i pokrzywdzonych. Problem polega na tym, że w jej politycznym języku coraz częściej nie ma miejsca dla człowieka, który ma inne poglądy, inne wartości, przywiązanie do tradycji, narodowej tożsamości czy własnego rozumienia patriotyzmu.
Taki człowiek natychmiast staje się podejrzany. Można go nazwać faszystą, ksenofobem, ciemnogrodem albo dziczą. Wszystko zależy od aktualnych potrzeb ideologicznych.
To już nie jest dyskusja. To jest próba ustanowienia monopolu na moralność.
I wiecie, co w tym wszystkim jest najbardziej przerażające?
Nie to, że młody człowiek wychodzi na scenę i opowiada bzdury.Przerażające jest to, że ktoś może uważać takie wystąpienie za polityczny sukces. Że obrażanie milionów ludzi można sprzedawać jako progresywną mobilizację. Że zamiast wstydu pojawia się poczucie moralnej wyższości.

Mam wrażenie, że część współczesnej lewicy dokonała czegoś znacznie bardziej spektakularnego niż zwykłe bankructwo polityczne.Dokonała mordu na własnym rozumie. Sami wykastrowali się z mózgów.