Przekomarzając się z moim odległym, lecz ojczystym kuzynem, żarliwym entuzjastą puczu trybunalskiego, użyłem argumentu porównującego ważność ślubowania sędziów wybranych do Trybunału Konstytucyjnego do zawarcia związku małżeńskiego, w tym przypadku z Najjaśniejszą Rzecząpospolitą, w obecności wyznaczonego Konstytucją urzędnika upoważnionego do przyjęcia takiego ślubowania. Nie będę nawet wymieniał jego funkcji, aby nie ożywiać i tak już bardzo ożywionej dyskusji.
Chciałbym natomiast, jeśli rozmawiamy o ślubowaniu – podzielić się wspomnieniem najdziwniejszego ślubu, jakiego kiedykolwiek udzieliłem.
Było to na początku transformacji ustrojowej, w 1991 roku. Do mnie, jako do wójta gminy, zgłosił się ksiądz. Był to dość osobliwy jegomość w poplamionej i mocno spłowiałej sutannie. Miał problem duszpasterski, który mogłem pomóc mu rozwiązać przez skrócenie ustawowego terminu oczekiwania na ślub.
Twierdził, że jako katolicki duszpasterz społeczności cygańskiej z wielkim trudem doprowadza do zażegnania skandalu i grożącej młodemu Cyganowi odpowiedzialności karnej. Ów Cygan zapłodnił nieletnią mieszkankę popegeerowskiego osiedla i oczekiwał na rozprawę sądową. Cygański wielebny wykombinował, że jeśli uda się przed rozprawą ożenić sprawcę z uwiedzioną nastolatką, poprawi to jego sytuację procesową. Problem polegał na tym, że rozprawę wyznaczono już za półtora tygodnia.
Do moich kompetencji, jako wójta i zarazem kierownika Urzędu Stanu Cywilnego, należało skracanie okresu oczekiwania na zawarcie małżeństwa. Funkcji kierownika USC nikomu jeszcze wówczas nie przekazałem. Po sprawdzeniu notarialnych zezwoleń na zawarcie małżeństwa udzielonych przez rodziców jej i jego, bo też okazał się nieletni – przychyliłem się do prośby księdza i wyznaczyłem termin ślubu na najbliższą sobotę.
Było to jeszcze przed konkordatem. Ślub kościelny nie wywoływał wtedy skutków cywilnoprawnych, a więc konieczna była ceremonia w urzędzie.
W wyznaczonym terminie stawili się narzeczeni, bardzo, powiedziałbym, antropologicznie zróżnicowani. Pan młody był zdecydowanym brunetem i niemal dwukrotnie niższy od swojej wybranki. Panna młoda, rosła blondynka, znajdowała się już w wyraźnie zaawansowanej ciąży.
Świadkami byli wspomniany ksiądz oraz pełnoletnia kuzynka panny młodej. Salę USC wypełniła spora i dość hałaśliwa gromada Cyganów, Cyganek i Cyganiątek.
Sama ceremonia przebiegła sprawnie. Zapamiętałem ją jednak nie tylko z powodu niezwykłych okoliczności. Na odchodnym ów cygański duszpasterz pożyczył ode mnie sto złotych. Nie pamiętam już, czy były to stare złote, ale była to równowartość dzisiejszej stuzłotówki, i pamiętam doskonale, że pieniędzy tych nigdy mi nie oddał.. po prostu tę stówę ode mnie wycyganił.
Zostaw komentarz