Przez piętnaście z góra lat Jeździłem tam, na Wschód wielokrotnie, ba we współczesnych biograficznych wyszukiwarkach –wyraźnie wyeksponowane jest , iż urodziłem się w Золочів, Львівська область, Україна
Odwiedzałem nie tylko miejsca , w których żyli moi rodzice, dziadkowie, stryjowie itp.,, ale też włóczyłem się, tak bez wyraźnego celu aż na Krym, biwakowałem nad Morzem Azowskim, Płynąłem kajakiem Dniestrem , koczowałem nad odesskimi limanami, spałem w klasztorze grekokatolickich mnichów, wygłaszałem wykłady na uniwersytecie, jak pamiętam imienia jakiegoś Stepanienko Iwana w Stanisławowie. Nawet dostałem od nich dyplom za załatwienie im nowoczesnej pracowni komputerowej. Zwiedzałem Odessę i inne miasta, które teraz atakuje Rosja. Przed dwudziestoma laty , odkryłem krewnych , potomków siostry mojej matczynej prababki, która wyszła za Rusina. Organizowałem konwoje z medycznym sprzętem i aparaturą , w ramach wymyślonej przeze mnie Wschodniej Misji Miłosierdzia. Nie jestem żadnym tam ukrainofobem i mogę zabierać głos w tym temacie A tak szczerze przy okazji pisząc, nigdzie, w żadnym miejscu – nie spotkałem się ukraińską wysoką kulturą. Raczej wszystko było przez Ukraińców zdewastowane, albo zaśmiecone. W muzeum miejskim w Buczaczu, z dumą prezentowane są łapcie i inne wyroby z łyka. Zdecydowanie to za mało, żeby Polakowi zaimponować.,, lecz ze smakiem zajadałem się tamtejszym czarnym chlebem , czy degustowałem tamtejsze wina i koniaki. Jednak po ekscesach partii Swoboda, a później już – oficjalnej gloryfikacji morderców Polaków – przestałem kochać Ukrainę!
Ożywiły się na Ukrainie antypolskie resentymenty, Myślę, że biorą się one z tego, że Ukraińcy , zdają sobie sprawę , iż mieli po upadku ZSRR takie same jak Polacy warunki budowania cywilizowanego państwa, ale z tej szansy nie skorzystali, rozkradli wszystko co było możliwe. Niewyobrażalną korupcją zainfekowali służby publiczne.. Zmarnowali 30 parę lat, a teraz żyją, istnieją tylko dzięki pomocy innych, głosząc demagogiczne hasło, że walczą za Polskę, za Europę – i im się to należy. Jednak myślę – paradoksalnie, ze jeśli Ukraina przegra tę wojnę, to będzie lepszym dla Polski sąsiadem, niż w przypadku wygranej. Z utrzymywaną przez UE osiemsettysięczną armią.
Zostaw komentarz