W ostatnich latach odkrywa się coraz więcej dowodów na  współistnienie na Ziemi wielu gatunków hominidów. Jednym z większych odkryć tego typu, było dokonane ponad 10 lat temu na Syberii w Jaskini Denisowa w Górach Ałtaju nowego rodzaju rasy ludzkiej.  Jaskinia ta znajduje się w południowo-środkowej Syberii w Rosji, w Górach Ałtaju w pobliżu granicy z Kazachstanem, Chinami i Mongolią. Jej nazwa pochodzi od Denisa (Djonisij), rosyjskiego pustelnika, który mieszkał tam w XVIII wieku. Jaskinia została po raz pierwszy zbadana pod kątem skamieniałości w latach 70-tych XX wieku przez rosyjskiego paleontologa Nikołaja Owodowa. W trakcie poszukiwań wyróżniono kilkadziesiąt poziomów badawczych, w których odkryto szczątki ludzkie i artefakty. Na ich podstawie paleoantropologowie metodami datowania termoluminescencyjnego i radiowęglowego ustalili, że była ona zamieszkana już przed około 125 tysiącami lat i wyróżnia się w niej trzynaście okresów od 125 do 30 tys. lat p.n.e. Przed około 40 tysiącami lat przebywali w niej ludzie nieznanego wcześniej gatunku pokrewnego neandertalczykowi. Wcześniej bo w 1926 roku podczas podróży do Ałtaju artysta i poszukiwacz  tajemniczej krainy Agharty (Szambali) podróżnik po Indiach i Tybecie, Nikołaj Roerich odwiedził również tę jaskinię. (http://pressmania.pl/mikolaj-roerich-w-poszukiwaniu-agharty-szambali/?fbclid=IwAR1IvD4seEe2btrzaciVmw7V9pEzkNJr9sB7NaK6IizpzIACAnRQJHkyXYk) W jaskini tej pierwszego Denisowiana, jak zaczęto określać  tych ludzi, zidentyfikowano w 2010 roku na podstawie mitochondrialnego DNA (mtDNA) wyekstrahowanego z młodocianej żeńskiej istoty homoidalnej z kości palca.  DNA wskazało na bliskie powinowactwo z neandertalczykami. Jaskinia była również okresowo zamieszkiwana przez neandertalczyków, ale nie jest jasne, czy kiedykolwiek mieszkali oni w tej jaskini. Następnie zidentyfikowano identyczne dodatkowe okazy w jaskini Denisowa, jak również pojedynczy okaz z jaskini Baiszija (Baishiya) Kras na Wyżynie Tybetańskiej w Chinach. Dowody DNA sugerują, że mieli ciemną skórę, oczy i włosy oraz budowę i rysy twarzy przypominające neandertalczyka. Mieli jednak większe zęby trzonowe, które przypominają archaicznych ludzi ze środkowego i późnego plejstocenu i australopiteków. Denisowianie najwyraźniej krzyżowali się ze współczesnymi ludźmi, gdyż stwierdzono około 3-5% DNA Melanezyjczyków i aborygenów Australijskich i około 7-8% u Papuasów pochodzących od Denisowian. Introgresja we współczesnych ludziach mogła mieć miejsce nawet 30 000 lat temu na Nowej Gwinei, co, jeśli jest poprawne to może wskazywać, że populacja ta przetrwała i była jeszcze obecna 14 500 lat temu. Istnieją również dowody na krzyżowanie się z lokalną populacją neandertalską, z której pochodzi około 17% genomu denisowian z jaskini Denisowa. Hybryda pierwszego pokolenia o pseudonimie „Denny” została odkryta z ojcem denisowiana i matką neandertalczykiem. 4% genomu denisowian pochodzi od nieznanego archaicznego gatunku ludzkiego, który oddzielił się od współczesnego człowieka ponad milion lat temu. Wszystko zaczęło się w 2008 roku kiedy to Michał Szunkow z Rosyjskiej Akademii Nauk i inni rosyjscy archeolodzy z Instytutu Archeologii i Etnografii Syberyjskiego Oddziału Rosyjskiej Akademii Nauk w Nowosybirsku zbadali jaskinię i znaleźli kość palca młodocianej samicy, pierwotnie datowanej do 50-30 000 lat temu. Szacunki te późniejszych badaniach zmieniły się na 76 200-51 600 lat temu.  Okaz został pierwotnie nazwany X-woman, ponieważ matrylinearne mitochondrialne DNA (mtDNA) wyekstrahowane z kości wykazało, że należy do nowej starożytnej humanoidalnej istoty, genetycznie różnej zarówno od współczesnych ludzi, jak i od neandertalczyków. W 2019 roku grecka archeolog Katerina Douka i jej współpracownicy datowali próbki z jaskini Denisowa metodą radiowęglową i oszacowali, że Denisowa 2 (najstarszy okaz) żył 195 000-122 700 lat temu. Starsze DNA Denisowian zebrane z osadów w Komorze Wschodniej jaskini pochodzi z 217 000 lat temu. Na podstawie artefaktów odkrytych również w jaskini, zamieszkiwanie przez hominidów i to najprawdopodobniej przez Denisowian rozpoczęło się pomiędzy ok. 287 tysiącami lat a 203 tysiącami lat. Neandertalczycy byli również obecni w przedziale ok. 193 tysiące a 97 tysięcy lat temu i na dodatek prawdopodobnie równolegle z Denisowianami. Aż 17% genomu Denisowian z jaskini Denisowa reprezentuje DNA lokalnej populacji neandertalskiej. Genom Denisowian ma więcej pochodnych z genomem neandertalczyka z Ałtaju z Syberii niż z genomem neandertalczyka z jaskini Vindija z Chorwacji lub genomem neandertalczyka z jaskini Mezmaiskaja z Kaukazu, co sugeruje, że przepływ genów pochodził z populacji, która była bardziej spokrewniona z Ałtajem. Jednak ojciec Denny’ego, Denisowańczyk, miał typową ałtajską neandertalską introgresję, podczas gdy jej neandertalska matka reprezentowała populację bardziej spokrewnioną z neandertalczykami Vindija niż z Ałtaju. Przed oddzieleniem się od neandertalczyków ich przodkowie („Neandersowie”) migrujący z Afryki do Europy najwyraźniej krzyżowali się z niezidentyfikowanym „superarchaicznym” gatunkiem ludzkim, który już tam był obecny; ci superarchaicy byli potomkami bardzo wczesnej migracji z Afryki około 1,9 miliona lat temu. Badanie z 2011 roku wykazało, że DNA Denisowian jest powszechne u australijskich Aborygenów, Polinezyjczyków, Fidżi, Indonezyjczyków ze Wschodu i Mamanwanów z Filipin, ale nie w Azji Wschodniej, zachodnich Indonezyjczykach, Jahai z Malezji czy Onge z Andamanów. (http://pressmania.pl/piekne-andamany-i-nikobary/ ) Oznacza to, że introgresja denisowian miała miejsce w regionie Pacyfiku, a nie na kontynencie azjatyckim, a przodkowie tych ostatnich grup nie byli wówczas obecni w Azji Południowo-Wschodniej, co z kolei oznacza, że ​​Azja Wschodnia została zasiedlona przez współczesnych ludzi w dwóch odrębnych migracjach.  W 2008 roku w Denisowej Jaskini na Syberii znaleziono dwa fragmenty kamiennej bransolety wykonanej z zielonego, prześwitującego chlorytu. Badania tego artefaktu i jego kontekstu archeologicznego pozwoliły w 2015 roku oszacować, że pochodzi sprzed około 40 000 lat. Tym samym wiek tej ozdoby, będącej w momencie opublikowania datowania jest najstarszą znaną bransoletą kamienną świata, wskazywał na to, że została wykonana przez Denisowian. Widoczne są przy tym duże umiejętności wytwórcy, a wywiercony w niej otwór wykonano szybko obracającym się wiertłem. Otwór ten był miejscem zawieszenia jakiegoś dodatkowego elementu. Zabytek jest przechowywany w muzeum historii i kultury ludów Syberii w Nowosybirsku.

Dlaczego o tym napisałem, otóż obecnie co roku docierają do nas wiadomości o odkrywaniu nowych grup ludzkich sprzed tysięcy lat zamieszkujących Azję, które różniły się genetycznie co świadczy o tym, że w historii ludzkości było więcej ras i gatunków hominidów. Przykładem są również m.in. odkrycia dokonane też niedawno na wyspach Indonezji i Filipin. Czyli w regionie wyspiarskim między Azją a Australią. (https://www.national-geographic.pl/artykul/w-szczatkach-sprzed-7-tys-lat-wykryto-dna-nieznanej-grupy-ludzi?fbclid=IwAR1SWA8ev_ItPTuvSc2ETtAX1B-MtMcO2f-u3fk8KJnIKE-OiMPQLsqPjv0) Nie wspominając oczywiście o odkryciach w Ameryce Południowej, gdzie odkryto tajemnicze mumie (https://facet.onet.pl/strefa-tajemnic/peru-czy-ta-mumia-to-kosmita/rqttdvh ), szkielety  i czaszki zawierające DNA, jak to określono nie pochodzące od istot ziemskich (https://tojuzbylo.pl/wiadomosc/czaszki-paracas-dowod-nowy-nieznany-gatunek-czlowieka). Wobec tych odkryć w większości świat nauki milczy. Dowiadujemy się o nich ze źródeł niezależnych. Jaskinia Denisowian była kamieniem milowym, który przełamał wiele skostniałych naukowych poglądów na rozwój gatunku ludzkiego. Ile jeszcze takich niespodzianek zostanie odkrytych, aby zmienić przyjęte wiele lat temu „naukowe ramy”, których młodym odważnym naukowcom nie wolno przekraczać, gdyż może to skutkować zniszczeniem ich kariery przez starszych uniwersyteckich kolegów.

Źródła:

  1. Bennett, E. A.; Crevecoeur, I.; Viola, B.; et al. (2019). „Morphology of the Denisovan phalanx closer to modern humans than to Neanderthals”. Science Advances. 5 (9): https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6726440/  (dostęp 22-11-2021)
  2. Douka, K. (2019). „Age estimates for hominin fossils and the onset of the Upper Palaeolithic at Denisova Cave”. Nature. 565 (7741): 640–644. Bibcode:2019Natur.565..640D, https://ro.uow.edu.au/cgi/viewcontent.cgi?article=1559&context=smhpapers1 (dostęp 22-11-2021)
  3. Ovodov, N. D.; Crockford, S. J.; Kuzmin, Y. V.; Higham, T. F.; et al. (2011). „A 33,000-Year-Old Incipient Dog from the Altai Mountains of Siberia: Evidence of the Earliest Domestication Disrupted by the Last Glacial Maximum”. PLOS ONE. 6 (7): e22821., https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3145761/  (dostęp 22-11-2021)
  4. Шуньков М. В, Агаджанян А. К. Палеография палеолита Денисовой пещеры. Археология, этнография и антропология Евразии. 2000.- No. 2 (2).- pages 2–20, https://web.archive.org/web/20110720032153/http://www.altaiinter.info/project/culture/Cronology/Stone%20Age/Denis/denis01.htm  (dostęp 22-11-2021)
  5. Zubova, A.; Chikisheva, T.; Shunkov, M. V. (2017). „The Morphology of Permanent Molars from the Paleolithic Layers of Denisova Cave”. Archaeology, Ethnology & Anthropology of Eurasia. 45: 121–134., https://www.researchgate.net/publication/315970345_The_Morphology_of_Permanent_Molars_from_the_Paleolithic_Layers_of_Denisova_Cave_in_English (dostęp 22-11-2021)
  6.  Wikipedia.