Ostatni raz widzieliśmy się z Bożeną JAWOR, od zawsze naszą przyjaciółką, przed tygodniem. Nic nie wskazywało na to, że za kilka dni odejdzie do wieczności. Boźena kochała ludzi, Polskę i nasz Nowy Sącz. Była wiceprezydentem miasta, przewodziła Radzie Miejskiej, szefowała Klubowi Inteligencji Katolickiej. Ze wszystkich zadań publicznych wywiązywała się wzorowo. Była jednak przede wszystkim nadzwyczaj dobrym, szczerym i uczciwym Człowiekiem, kobietą przepełnioną życzliwością, otwartą na ludzkie potrzeby i kimś kto nigdy nikogo nie zawiódł. Była wspaniałą przyjaciółką i kobietą z klasą pod każdym względem. Zawsze elegancka, uśmiechnięta, życzliwa, pomocna, zapracowana i zabiegana a przy tym nigdy nie odwołująca się do zmęczenia. Odejścia Bożeny z tego świata jest wielce zasmucające dla każdego kto Ją znał. My, Jej przyjaciele, modlimy się o to aby dobry Bóg, w którego tak bardzo wierzyła i któremu bardzo ufała, dał Bożenie jakże przez Nią zasłużone wieczne odpoczywanie a światłość wiekuista zawsze Jej świeciła! Ani moja żona, ani ja i nasze dzieci, nie żegnamy się ostatecznie z Bożeną. Przyjdzie bowiem czas, że znowu wdamy się w przyjacielskie pogawędki w innym niż ziemski świecie. Śmierć bowiem nie jest końcem prawdziwej przyjaźni bo my chrześcijanie wiemy, że życie jest wieczne! A do tego czasu pozostanie w naszej pamięci każde z setek spotkań z Bożeną i Ona taka jaką była przez lata doczesności. A była człowiekiem przez bardzo duże C!

Autor: Jerzy Lesław Gwiżdż  Polski polityk, adwokat, radca prawny i samorządowiec, poseł na Sejm II i III kadencji, w latach 1990–1994 prezydent Nowego Sącza.