Dziewczynka pokonuje kolejny stopień. U szczytu schodów czeka na nią wielki starzec. Jego monumentalność, strój, namacalne oczekiwanie i rozwarte palce dłoni budzą lęk. A przynajmniej niepokój.
Nie tylko u nas, bo mężczyźni po lewej też wyglądają na zatrwożonych. Za to u dziecka nie widać strachu. Można raczej odnieść wrażenie, że dziewczynka mierzy się z potężnym starcem w tiarze. Choć taka drobna – wychodzi z próby zwycięsko. Jakaś obserwująca scenę kobieta pokazuje jej odwagę córce – zapewne jako wzór.

Madonna dell’Orto (Venice) – Presentation at the temple of the Virgin (1552-1553) by Tintoretto
To potężny obraz. Malarz buduje go w taki sposób, aby i nas emocjonalnie zaangażować. Ofiarowanie nie jest tu banalnym rytuałem, lecz dramatyczną konfrontacją dziecka z metafizyczną siłą.
Tintoretto jest impulsywny, energetyczny, maluje szybko, lekceważy reguły, (jest zresztą samoukiem) i – jak przystało na malarza weneckiego – kocha kolor. Karminowe czerwienie, ochry, złoto, głębokie fiolety – to wszystko żyje w draperiach połyskujących tkanin. Tylko mała Maryja wydaje się statyczna, spokojna, inna od rozedrganego świata.
Starszy od Tintoretta o 7 lat Giorgio Vasari, którego pisma są kopalnią informacji o największych artystach epoki, uważał go za „najwybitniejszy umysł, jaki kiedykolwiek poświęcił się sztuce”.
Prawda, czy nie, myśl by widza umieścić u stóp schodów, była rzeczywiście genialna. To organizuje perspektywę według wznoszącej się, zakrzywionej linii i zmusza nas do takiej reakcji, jaką Tintoretto chciał dostać.
Dziś katolicy (a za 2 tygodnie prawosławni) przypominają Ofiarowanie Najświętszej Maryi Panny – inaczej Wprowadzenie Bogurodzicy do Świątyni.
Święto nawiązuje do istniejącego dawniej wśród Żydów zwyczaju ofiarowywania dzieci służbie Bożej. Zanim dziecko ukończyło piąty rok życia zabierano je do świątyni w Jerozolimie i oddawano kapłanowi, który ofiarowywał je Panu. Czasem zostawało w świątyni przez kilka lat, wychowywało się, uczyło, pomagało i asystowało podczas nabożeństw.
Niektórzy uważają, że Maryja pozostała w świątyni aż 12 lat.
W tradycji bizantyńskiej obchodzi się to święto uroczyście Opowiadają, że 3-letnia Maryja samodzielnie weszła po 15 wysokich stopniach świątynnych w ramiona arcykapłana Zachariasza [który potem został ojcem Jana Chrzciciela].
Ponoć Zachariasz wprowadzić miał małą Maryję do Świętego Świętych, gdzie sam miał prawo wchodzić tylko raz w roku.
Dziś mamy też święto patronalne Sióstr Prezentek, założonych w 1626 r. w Krakowie przez Zofię Czeską dla nauczania i wychowania dziewcząt. Jest też dniem pamięci o mniszkach klauzurowych, które wybrały życie całkowicie skupione na kontemplacji.
Autor: Liliana Sonik
Urodzona 30 sierpnia 1954 r. w Krakowie – polska filolog, wychowanka DA Beczka, po śmierci Stanisława Pyjasa założycielka Studenckiego Komitetu Solidarności, publicystka, dziennikarka, opublikowała w „Tygodniku Powszechnym”, „Rzeczpospolitej”, „Dzienniku Polskim”, „Głosie Wielkopolskim”, „Gazecie Wyborczej”, „Znaku”. Pracowała w Radio France Internationale i TVP.
Zostaw komentarz