Opowiem o dziewczynce, w której oczach tańczą zabłąkane łzy. Krysia ma 13 lat. Obozowy fotograf zrobił jej pełne emocji zdjęcie. Strachu.

Krystyna Trześniewska. Urodziła się w 1929 roku w Majdanie koło Zamościa. Była córką Juliana i Katarzyny. Miała rodzeństwo, rodzinę, dom i swoje dziecięce życie. Wszystko to przerwała niemiecka akcja wysiedleńcza na Zamojszczyźnie.

Kiedy Niemcy wyrzucili rodzinę z domu, Krystyna i jej ojciec Julian zostali skierowani do obozu przejściowego w Zamościu. 13 grudnia 1942 roku wywieziono ich do Auschwitz. Dziewczynka otrzymała numer 27129. Od tej chwili w obozowej dokumentacji była już nie Krysią, lecz więźniarką oznaczoną numerem.

Jej matka Katarzyna została w Zamościu z trójką młodszych dzieci. Była w dziewiątym miesiącu ciąży. W grudniu 1942 roku urodziła synka, któremu nadano imię Adam. Dziecko wkrótce zmarło. Trudno wyobrazić sobie rozpacz kobiety, która w jednej chwili straciła dom, męża i starszą córkę, a teraz musiała zmierzyć się także ze śmiercią nowo narodzonego syna.

Ale to nie był koniec tułaczki. W lutym 1943 roku Katarzynę z pozostałymi dziećmi wywieziono z Zamościa do Siedlec. Tam rodzeństwo rozdzielono i umieszczono w okolicznych wsiach. Matka nie przestała jednak szukać swoich dzieci. Dopiero po wyzwoleniu tych terenów odnalazła je i wróciła z nimi do rodzinnej miejscowości.

Krystyna nie miała takiego szczęścia. W Auschwitz została sfotografowana przez Wilhelma Brasse, więźnia obozu zmuszonego przez Niemców do wykonywania zdjęć rejestracyjnych.

Krysia zmarła w Auschwitz 18 maja 1943 roku. Miała 13 lat. Jej ojciec Julian również zginął w obozie. Z całej rodziny ocalała matka z dziećmi, które udało jej się odnaleźć po wojnie. Ale nie mogła już odzyskać męża, córki Krystyny ani maleńkiego Adama.

O tych zbrodniach nie zapomnimy nigdy, a Premier Tusk zrzekł się od tych zbrodniarzy i ludobójców reparacji. Hańba