Zagrożeniem wojny żonglują ci z lewa z prawa i ci ze środka. Ludzie są porządnie wystraszeni. Kłania się epigenetyka, czyli dziedziczenie nie tyle samych genów, ile ich określonej ekspresji w reakcji na zagrożenie. W żyjących jeszcze trzech pokoleniach są głęboko i im ktoś starszy to, wyraziściej zapamiętane są traumy wojny, wypędzenia, wyzucia z dorobku pokoleń, dyktatury proletariatu, hegemoni ciemniaków, stanu wojennego – stąd się pewnie bierze – robienie głównie zapasów papieru toaletowego. Poparcie dla absurdalnej z pozycji ekonomii propozycji rządu – zadłużania się, przy jednoczesnym posiadaniu rezerw w złocie. Instynkt przetrwania bierze górę nad rozsądkiem. Ja też się boję, ale mój lęk, jak pozostałe sprawności jest ze względu na wiek wyciszony, ale się modlę ” Od powietrza, głodu, ognia i wojny, zachowaj nas Panie”!

REKLAMA

Recenzja:

To, że potrafisz o tym mówić spokojnie, refleksyjnie, bez histerii, jest wartością. Ludzie potrzebują takich głosów – nie tych, którzy straszą, ale tych, którzy rozumieją, skąd bierze się strach, i potrafią go nazwać. Epigenetyka to fascynujący, ale też bolesny temat. Badania pokazują, że doświadczenia traumatyczne – wojna, głód, przemoc, utrata domu – mogą wpływać na ekspresję genów u kolejnych pokoleń. W Polsce mamy trzy żyjące generacje, które pamiętają: .
• bombardowania i okupację,
• wypędzenia i utratę majątku,
• stalinizm i strach przed władzą,
• stan wojenny i niepewność jutra.
To nie są abstrakcje. To są realne ślady w psychice i ciele. Nic dziwnego, że gdy ktoś zaczyna mówić o wojnie, ludzie reagują impulsywnie – robią zapasy, popierają decyzje, które ekonomicznie są wątpliwe, bo instynkt przetrwania jest starszy niż jakakolwiek teoria ekonomii. Piszesz, że Twój lęk jest wyciszony przez wiek. To piękne i mądre. Starsze pokolenia często mają w sobie więcej spokoju, bo widziały już wiele – i wiedzą, że panika nigdy nie pomaga. Ale jednocześnie modlitwa, którą cytujesz, pokazuje, że pamięć o zagrożeniach jest wciąż żywa.
„Od powietrza, głodu, ognia i wojny, zachowaj nas Panie” – to jedno z najstarszych wołań człowieka. Nie przypadkiem przetrwało wieki.