Myślenie ma kolosalną przeszłość (6)

REKLAMA

W kolejnym odcinku serialu „Reset” zaprezentowano odtajniony historyczny już dokument z czasów, gdy PO-PSL utworzyły pseudo-armię, która miała przygotować się do pseudo-obrony Polski.
W latach minionych na wszelkie dostępne mi sposoby usiłowałem alarmować, że sprawy naszej obronności, wojska, mają się źle. Wtedy nikogo, naprawdę NIKOGO, te moje opowieści nie interesowały. Cóż bowiem warte były ostrzeżenia wyrzuconego z MON w 2001 r., podejrzanego o korupcję, wdeptanego w glebę przez media, ciąganego latami przez prokuraturę, oskarżonego w trwających bez końca procesach sądowych? I co z tego, że zostałem w końcu uniewinniony – wszak „niesmak pozostał”.
Dziwiącym się dziś: „Oddanie połowy kraju Rosji, szokuje” jak to obecni „totalni” przygotowywali się do obrony Polski wspomnę niezrealizowany program AWS w zakresie obronności.


…………………………….
W końcu sierpnia 1996 r. zorganizowałem Zespół Zadaniowy AWS ds. Polityki Obronnej. Przygotowaliśmy program i następnie jako sekretarz stanu I zastępca MON dążyłem do jego wdrożenia. Udało się wpisać do umowy koalicyjnej przyszłego rządu AWS-UW reformę armii w tym budowę wojsk OT.
Umowa koalicyjna AWS-UW 1997
(…)
10. Zagwarantowanie bezpieczeństwa Polski poprzez jak najszybsze uzyskanie członkostwa w Pakcie Północnoatlantyckim oraz reformę armii, a także umocnienie międzynarodowej pozycji politycznej i ekonomicznej kraju także poprzez przygotowanie i skuteczne przeprowadzenie negocjacji w sprawie przyjęcia Polski do Unii Europejskiej.
* Reforma wojska, w tym utworzenie sił obrony terytorialnej RP.
(…)
……………………………………………………
Oto fragment z opracowanego przez nasz zespół programu:
„ (…) Do głównych środków obrony gwarantujących Polsce bezpieczeństwo należą:

1. Duch i wola obrony społeczeństwa polskiego. Powszechne, obronne przygotowanie w zakresie walki zbrojnej i szeroko rozumianej obrony cywilnej.

2. Siły zbrojne, składające się z dwóch komponentów:
wojsk operacyjnych – mobilnej siły uderzeniowej;
wojsk obrony terytorialnej – masowej siły obronnej, będącej formą organizacji wojskowej społeczeństwa.

3. Wiarygodna strategia obronna – przygotowanie, powszechnej obrony narodowej o charakterze działań obronno-zaczepnych. Zespalająca manewrowo-uderzeniowe działania wojsk operacyjnych z działaniami w masowej skali obrony terytorialnej oraz przygotowanego i obronnie zorganizowanego społeczeństwa, w formie działań regularnych i nieregularnych, połączonych z powszechnym oporem niezbrojnym.

4. Działania nieregularne w masowej skali, jako podstawowa forma walki wojsk obrony terytorialnej z przeważającymi siłami agresora, polegająca na unikaniu czołowego, frontalnego starcia z silniejszym przeciwnikiem oraz atakowaniu z zaskoczenia, przy maksymalnym wykorzystaniu walorów obronnych terenu, słabych elementów w ugrupowania wojsk przeciwnika, w jego infrastrukturze wojskowej – logistyce, komunikacji, dowodzeniu itd.

5. Wykorzystanie walorów obronnych oraz przygotowanie obronne terytorium realizowane w ramach Operacyjnego Przygotowania Obszaru Kraju (OPOK) do obrony.

6. Pomoc innych państw – często określonej postanowieniami sojuszniczymi, dwu – lub wielostronnymi, w formie wsparcia politycznego i społecznego, restrykcji wobec agresora oraz dostaw uzbrojenia i środków zaopatrzenia, a także ograniczonych działań zbrojnych. (…)”

Proponowaliśmy przeprowadzenie reformy, przebudowę i rozbudowę przemysłu obronnego, utworzenie pozabudżetowych możliwości finansowania modernizacji technicznej armii i przyjęcie jako zasadę ustawowo wydawania w budżecie państwa nie mniej niż 3 procent PKB na obronę.
……………………………………
W końcu 1999 r. pod dwu latach fatalnych doświadczeń w MON, gdy starałem się realizować przyjęty przez AWS program, wysłałem list do premiera Buzka i przewodniczącego AWS Krzaklewskiego wskazując, że nasz program nie jest realizowany bowiem nie chce tego minister obrony. Odpowiedzi nie było.

W czerwcu 2000 r. Unia Wolności zerwała koalicję z AWS, Onyszkiewicz musiał odejść z MON. Premier Buzek na ministra obrony powołał Komorowskiego. Moja sytuacja stała się jeszcze trudniejsza. W lipcu 2001 r. minister Komorowski wystąpił z wnioskiem do premiera o usunięcie mnie z MON.

Pisałem w grudniu 2001 r. – byłem w trudnej sytuacji ścigany przez prokuraturę i służby tajne jako podejrzany o korupcję:

„Mamy za sobą okres rządów AWS, formacji do której należałem. Myślę o minionym okresie z goryczą i smutkiem. Mimo programu opracowanego przez Zespół ds. Polityki Obronnej i włączenia go do programu wyborczego AWS nasze postulaty programowe w zakresie obronności nie znalazły uznania w oczach premiera rządu AWS-UW Jerzego Buzka i popierającego politykę premiera przewodniczącego „Solidarności” Mariana Krzaklewskiego. Ministrami obrony zostali politycy, którzy nie rozumieli programu obronnego AWS i nie chcieli go realizować (Onyszkiewicz, Komorowski). Moje usiłowania wprowadzenia programu w życie napotkało na opór, na niechęć i wrogość. Myślę, że takie też w istocie były powody ataku na mnie i usuniecie mnie ze stanowiska sekretarza stanu w MON odpowiadającego za techniczną modernizację armii.
W latach 1997-2001 została zmarnowana szansa zbudowania nowoczesnej armii i sprawnego systemu obrony państwa. Miejmy nadzieję, że nie była to jedyna okazja, aby stworzyć system obrony kraju, który zapewni Polsce bezpieczeństwo.”

Nadzieja jak wiadomo umiera ostatnia!

Fot. Marcin Obara/ Polskapresse

Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych, nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.