Przygody Wszaka i Kloca: „Nie zadzieraj z siostrą”

Na szkolnym boisku wszystko szło jak zwykle — Kloc próbował zbudować „najszybszy wózek świata” z kawałków ławki, a Wszak tłumaczył mu, że to zły pomysł.
— To ma silnik z… kredy — powiedział niepewnie Wszak.
— Kreatywność, mój drogi! — odparł Kloc, wciskając coś, co zdecydowanie nie było silnikiem.
Nagle zza rogu wyszła grupa starszych uczniów. Najwyraźniej znudzonych.
— Ej, maluchy. Fajny sprzęt. Oddajcie, bo się… zepsuje — powiedział jeden z nich, popychając Wszaka.
Wszak cofnął się o krok.
— My tylko… się bawimy.
Kloc już nabierał powietrza, żeby powiedzieć coś głupiego (i zapewne pogorszyć sytuację), ale wtedy…
— Zostawcie go.
Cichy głos. Bardzo spokojny.
To była Basza. Stała za nimi, mała, puszysta, z wielkimi oczami.
Starsi uczniowie parsknęli śmiechem.
— A to co? Maskotka obronna?
Basza przechyliła głowę.
— Powiedziałam. Zostawcie. Go.
I wtedy coś się zmieniło.
Powietrze jakby zgęstniało. Jej cień wydłużył się nienaturalnie. Oczy zrobiły się ciemniejsze, a jej małe łapki… przestały wyglądać tak niewinnie.
Kloc szepnął do Wszaka:
— Oho.
Basza urosła. Nie bardzo — ale wystarczająco, żeby przestać być „misiaczkiem”. Futro nastroszyło się, zęby błysnęły, a w jej spojrzeniu pojawiło się coś… drapieżnego.
— Ostatni raz — powiedziała niskim głosem, który nie pasował do jej wielkości. — Zostawcie. Moją. Rodzinę.
Chłopaki cofnęli się.
— Dobra, dobra, już idziemy…
— Biegniecie — poprawiła Basza.
I pobiegli.
Szybko.
Bardzo szybko.
Jeszcze przez chwilę było cicho. Potem Basza mrugnęła… i znów była mała, puszysta i całkiem urocza.
— Wszystko dobrze? — zapytała, jakby nic się nie stało.
Wszak tylko kiwnął głową.
Kloc uśmiechnął się szeroko.
— Przypomnij mi, żeby nigdy nie brać twoich ciastek bez pytania.
Basza uśmiechnęła się słodko.
— To zależy… ile ich weźmiesz.

REKLAMA

O autorze: Klaudiusz Wesołek

Polski prawnik, dziennikarz, felietonista i były działacz opozycji antykomunistycznej. Urodzony w 1968 roku w Gdańsku, dojrzewał w cieniu schyłkowego PRL-u, w czasach, gdy bunt wymagał odwagi większej niż dziś można sobie wyobrazić. Już jako licealista związał się z Federacją Młodzieży Walczącej i Ruchem „Wolność i Pokój”, współorganizując happeningi, manifestacje i akcje solidarnościowe, kolportując podziemne wydawnictwa oraz wspierając strajkujących robotników Stoczni Gdańskiej podczas wydarzeń roku 1988. Za działalność opozycyjną był wielokrotnie zatrzymywany, represjonowany i inwigilowany przez Służbę Bezpieczeństwa. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego oraz studiów z zakresu ochrony środowiska i prawa międzynarodowego w Bratysławie i Seattle. Pracował m.in. dla administracji państwowej i instytucji publicznych, jednak przez całe życie pozostawał przede wszystkim człowiekiem niezależnym — wiernym ideałom wolności, obywatelskiego nieposłuszeństwa i prawa do własnego głosu. Jako autor łączy historyczną refleksję z ironią, humorem i pamięcią o świecie pogranicza kultur. Jest autorem powieści „Przygody Heli. Saga Wojenna i Powojenna” oraz „Wańka z Doliny Pulwy”, a także opowiadań z cyklu „Wszak i Kloc”, w których groteska miesza się z polityczną satyrą i słowiańskim klimatem. Publikuje również felietony kresowe oraz artykuły poświęcone historii i współczesnym interpretacjom idei Międzymorza — widzianego nie tylko jako projekt polityczny, ale także jako wspólnota pamięci, kultur i doświadczeń Europy Środkowo-Wschodniej. Odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.