01 sierpnia 2021, 18. niedziela zwykła, rok B

REKLAMA

Czytania mszalne: Wj 16,2-4.12-15; Ps 78; Ef 4,17.20-24; J 6,24-35
Kiedy ludzie z tłumu zauważyli, że na brzegu jeziora nie ma Jezusa ani Jego uczniów, wsiedli do łodzi, dotarli do Kafarnaum i tam szukali Jezusa. Gdy zaś odnaleźli Go na przeciwległym brzegu, rzekli do Niego: «Rabbi, kiedy tu przybyłeś?»

W odpowiedzi rzekł im Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Szukacie Mnie nie dlatego, że widzieliście znaki, ale dlatego, że jedliście chleb do syta. Zabiegajcie nie o ten pokarm, który niszczeje, ale o ten, który trwa na życie wieczne, a który da wam Syn Człowieczy; Jego to bowiem pieczęcią swą naznaczył Bóg Ojciec».

Oni zaś rzekli do Niego: «Cóż mamy czynić, abyśmy wykonywali dzieła Boga?»

Jezus, odpowiadając, rzekł do nich: «Na tym polega dzieło Boga, abyście wierzyli w Tego, którego On posłał».

Rzekli do Niego: «Jaki więc Ty uczynisz znak, abyśmy go zobaczyli i Tobie uwierzyli? Cóż zdziałasz? Ojcowie nasi jedli mannę na pustyni, jak napisano: „Dał im do jedzenia chleb z nieba”».

Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale dopiero Ojciec mój daje wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu».

Rzekli więc do Niego: «Panie, dawaj nam zawsze ten chleb!»

Odpowiedział im Jezus: «Ja jestem chlebem życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie» (J 6,24-35).

**********************

Dzisiejsza Ewangelia stanowi ciąg dalszy opisu cudownego rozmnożenia chleba przez Jezusa. Po tym wydarzeniu Chrystus usunął się w cień, jednak tłumy wciąż Go poszukiwały. Ewangelista zauważa, że tłumy przybyły za Chrystusem, aby Go obwołać królem, bo oto znalazły kogoś, kto za darmo dał im chleb. Można powiedzieć, że Ewangelia nie próbuje nas skłonić do pytania samego siebie czy szukam Jezusa. Ewangelista zakłada, że tak właśnie jest. Prowokuje raczej do pytania o to, dlaczego szukam Jezusa.

  1. Dlaczego szukam Jezusa?
  • Gdy zaś odnaleźli [Jezusa] na przeciwległym brzegu, rzekli do Niego: Rabbi, kiedy tu przybyłeś? W odpowiedzi rzekł im Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Szukacie Mnie nie dlatego, żeście widzieli znaki, ale dlatego, żeście jedli chleb do sytości.
  • Nazajutrz po cudownym rozmnożeniu chleba i ryb, tłum szuka Jezusa, by Go obwołać królem. Cud rozmnożenia chleba ujawnił, jak daleko było tamtym ludziom, którzy słuchali nauk Jezusa i byli świadkami Jego cudów, do tego, żeby prawdziwie w Niego uwierzyć. Jezus demaskuje te intencje. Jezus nie ma wątpliwości, że ciągle brakuje im dojrzałości i zrozumienia Jego prawdziwej misji. Dlatego stwierdza z całą stanowczością: Szukacie Mnie nie dlatego, że widzieliście znaki, ale dlatego, że jedliście chleb do sytości.
  • Warto sobie uprzytomnić, że również dzisiaj można szukać Pana Jezusa z powodów czysto doczesnych. Pytajmy się zatem w osobistej modlitwie: dlaczego szukam Jezusa? Dlaczego przychodzę na Mszę św.? Jakie są motywy mojego zaangażowania, o ile ono jest, w życie Kościoła? Każdy, kto związał się zawodowo z jakąś instytucją katolicką, powinien pytać samego siebie, czy ja naprawdę staram się o to, ażeby moja praca była również posługą wiary?

Spójrzmy dziś w głąb naszych serc i zapytajmy samych siebie o motywy i o to, na jakim fundamencie budujemy naszą wiarę. Dlaczego szukamy Jezusa, dlaczego za Nim podążamy, dlaczego się modlimy? Dlaczego…?

  1. Chleb z nieba
  • Być może wielu słysząc odpowiedź Jezusa, odwróciłoby się na pięcie i odeszło. Tymczasem słuchacze Jezusa, mimo swej niedojrzałości w wierze, zostają i pytają: Cóż mamy czynić, abyśmy wykonywali dzieła Boga? Jezus odwołując się do chleba, który jest symbolem życia rodzącym więź między ludźmi, którzy go jedzą, odpowiada: Zabiegajcie nie o ten pokarm, który niszczeje, ale o ten, który trwa na życie wieczne, a który da wam Syn Człowieczy.
  • Te słowa mają naprowadzić lud na właściwe tory. Jezus zatroszczył się o pokarm materialny dla ludu, ale nie on jest celem ostatecznym przyjścia Syna Bożego na ziemię. Zbawienie, które daje Jezus nie jest zbawieniem, jakie może przynieść lider partii, król czy działacz społeczny. Jezus przygotowuje słuchaczy do pokarmu Eucharystii, który ustanowi w Wielki Czwartek. Jezus wyjaśnia im, aby bardziej pragnęli i szukali pokarmu duchowego, tego, który daje prawdziwe życie, który daje wewnętrzną siłę, wzmacnia ducha, tego, który potrafi zaspokoić prawdziwe wewnętrzne pragnienia.
  • Obok głodu fizycznego człowiek doświadcza jeszcze innego głodu, którego zwyczajny pokarm nie jest w stanie zaspokoić. Jezus ofiarując nam Eucharystię, odpowiada na nasze najgłębsze pragnienia, które nie są tylko pragnieniami ziemskiego chleba, lecz sięgają horyzontów życia wiecznego. Czy nie jest to wielka tajemnica wiary? Co mogę dziś powiedzieć o wezwaniu Jezusa do troski o pokarm duchowy?
  1. Świadectwo z Syberii
  • Nakładem Wydawnictwa św. Wojciecha w Poznaniu ukazała się w 2016 r. książka „… bo Ty jesteś ze mną. Duchowe świadectwo z Syberii”. Autorami są o. Walter J. Ciszek i o. Daniel Flaherty. Ojciec Ciszek (1904-1984), jezuita, jest nazywany apostołem Syberii. W czerwcu 1941 r. za prowadzenie działalności duszpasterskiej został aresztowany przez NKWD i skazany na 15 lat więzienia, jako „szpieg Watykanu”. Dopiero w 1963 r. został wymieniony na sowieckich szpiegów. Po wyjściu na wolność napisał przejmującą książkę, w której opisał swoje obozowe doświadczenia z Syberii.
  • Ciszek opisuje m.in. głęboką wiarę niektórych więźniów i ich graniczące z bohaterstwem poświęcenie dla Chrystusa. Przejawiało się ono nie tylko w mężnym przeżywaniu obozowych udręk w postaci ciężkiej pracy, chorób, głodu i zimna. Więźniowie ci byli gotowi na inne ofiary, byle tylko uczestniczyć w Mszy św. potajemnie odprawianej przez ks. Ciszka i przyjąć Chrystusa w komunii św. Według ówczesnych przepisów kościelnych, aby można było przyjąć komunię św. trzeba było powstrzymać się od jedzenia i picia 24 godziny. Chcąc więc przyjąć komunię św. wieczorem nie brali do ust w ciągu dnia nawet kawałka chleba i kropli wody. W ich wypadku było to szczególnym poświęceniem. Tak bardzo jednak cenili sobie Chrystusa, którego pragnęli przyjąć w Eucharystii, że zdobywali się na takie wyrzeczenia.
  1. Duchowe przygotowanie do beatyfikacji Prymasa Wyszyńskiego
  • Na koniec chciałbym zachęcić do podjęcia duchowego przygotowania się do beatyfikacji naszych Rodaków: kard. Stefana Wyszyńskiego, Prymasa Polski i matki Elżbiety Róży Czackiej, która jest planowana w dniu 12 września br. w świątyni Bożej Opatrzności w Warszawie. W kolejnych rozważaniach będę chciał krótko zwrócić uwagę na niektóre sprawy. 
  • Jedną z form pomocy w tych przygotowaniach mogą być rekolekcje „Beatyfikacja 33”. Mają rozpocząć się 6 sierpnia w święto Przemienienia Pańskiego, a zakończą 8 września w święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. 33-dniowe rekolekcje będą przebiegać pod hasłem „Wszystko postawić na Maryję”. Materiały do rozważań będą dostępne dla wszystkich na stronie www.beatyfikacja33.pl

Autor: Ks. prof. PWT dr hab. Bogdan Giemza SDS
Polski kapłan w Zgromadzeniu Salwatorianów. Wykładowca teologii pastoralnej, człowiek wielu pasji.