Dlaczego, mimo iż mamy XXI wiek, trzecie tysiąclecie, niebywały postęp cywilizacyjny, nadal utrzymywana jest ostatnia forma niewolnictwa: niewolnictwo kobiet, zniewalanych w domach: żon, gospodyń domowych, matek. Przecież redukcja kobiet, redukuje również mężczyzn.

REKLAMA

Współcześnie największym zagrożeniem nie jest despotyzm w państwach, gdyż go już niewiele pozostało na świecie, a despotyzm w rodzinach, wznoszony na patriarchalnym fundamencie egoizmu mężczyzn. Sens mają jedynie te rodziny, w których kobieta jest wolna.

Być może mężczyznom, w ich despotyzmie oraz egoizmie, wydaje się, że kobieta musi być wierna, lojalna, posłuszna, oddana, uległa, że nigdy nie może odejść. Jest inaczej!

Kobieta zawsze powinna mieć wybór: może odejść, zostawić mężczyznę, zmienić uczucia, zmienić partnera, wybrać inne wartości czy uczucia. Przestać kochać. Zdradzić, jeżeli chce. Iść własną drogą. Uprawiać seks z kim chce i kiedy chce. Bo wszystko to robi na własny rachunek. Bo nie jest niczyją własnością. Akt małżeństwa nie musi być zawierany na całe życie. Nigdzie nie jest napisane, że jest wieczny czy ponadczasowy.

Kobieta, jeżeli nie chce, nie musi być reprodukcyjną maszyną, a seks nie musi wiązać się jedynie z reprodukcją. Kobieta sama powinna stać się reżyserką, a także artystką projektu własnego życia.

Pisał wybitny przedstawiciel liberalizmu, John Stuart Mill, w Poddaństwie kobiet (1869): „Zasada regulująca stosunek dwóch płci, czyniąc jedną drugiej podwładną w imię prawa (dziś tradycji – dopisek własny), jest zła sama w sobie i stanowi dzisiaj jedną z głównych przeszkód, tamujących postęp ludzkości”; […] „powinna ustąpić zasadzie doskonałej równości, niedozwalającej na przywileje lub władzę z jednej strony, a nieudolność z drugiej”.

Tak jak zniesiono niewolnictwo ludzi czarnoskórych czy gorzej urodzonych, tak samo należy znieść niewolnictwo kobiet (dziś już nie totalne czy formalno-prawne, ale ciągle strukturalne, kulturowe, rozproszone w domach, w rodzinach, itp.).

Autor: Roman Mańka
Socjolog, publicysta, pisarz, komentator polityczny, dziennikarz „Halo Radio”, redaktor naczelny czasopisma eksperckiego Forum Inicjatyw Bezpieczeństwo Rozwój Energetyka (FIBRE). Posiada trzy wielkie pasje: filozofię, socjologię, i piłkę nożną; jest zagorzałym kibicem Realu Madryt. Wykształcenie socjologiczne zdobył na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Ukończył również Studium Dziennikarstwa Europejskiego prowadzone przez Centrum Europejskie „NATOLIN” w Warszawie. W przeszłości wykonywał zawód dziennikarza śledczego w prasie lokalnej, a następnie ogólnopolskiej: opisywał sprawy z zakresu zorganizowanej przestępczości mafijnej, powiązań klientelistycznych oraz korupcji polityków; pełnił również funkcję z-ca redaktora naczelnego Gazety Finansowej i szefa działu krajowego. Publikował w Gazecie Finansowej, Home&Market, Gentleman, Onet.pl i Interii. Obecnie jest pisarzem i publicystą, autorem dwóch książek popularno-naukowych: „Strefa tabu. Największe afery III RP” oraz „Moment krytyczny”, a także współautorem jednej pozycji w dziedzinie dziennikarstwa śledczego: „Łańcuch poszlak. Wielka gra mafii i rosyjskich służb specjalnych” (wywiad rzeka z byłym szefem ABW, Bogdanem Święczkowskim).