Ciekawy mężczyzna
Mężczyzna z przeszłością
On wie czym jest życie
Co nie jest miłością…
On już się nie spieszy
Choć wie czego szuka
Jak brat ją pocieszy
Jak mentor wysłucha…
Łzy otrze różami
Przytuli w milczeniu
I duszy aksamit
odnajdzie w spojrzeniu…
Gdy troski – podpowie
jak wybrnąć z nieładu
I jabłka dojrzałe
odróżni od spadów…
Nie będzie naciskać
bo z czasem jest w zgodzie
Dojrzały mężczyzna
niezmienny w wszech modzie…
On w marzeń ogrodzie
paproci kwiat znajdzie
Życzliwy na co dzień
zagadki odgadnie…
I stworzy jej Wszechświat
prawdziwy, bezpieczny
Gdy wiatr – włosów nieład
poskromi niegrzeczny…
I szeptem opowie
o swoich pragnieniach
Gdy ona się w sobie
wybierze na przełaj…
A nocą, gdy księżyc
do snu ich zaprosi
Nieśmiałość zwycięży
całując jej oczy…
Namiętność obudzi
dotykiem jak mgłą
Zagarnie, zawładnie
jej światem i nią…
Ciekawy mężczyzna
Mężczyzna z przeszłością
Przed sobą się przyzna,
że pachnie miłością…
Piękna poezja pozdrawiam serdecznie Krzysztof