Przygody dzielnej Heli. Tom II. Hela na Ziemiach Odzyskanych, odc. 3: Rozrywki powojennego Gdańska

Pierwsze dni, po przyjeździe do Gdańska spędziłam na biesiadowaniu z rodziną i starymi znajomymi. Potem był czas na wielkomiejskie rozrywki jak kino. Pierwszym kinem w Gdańsku było kino „Polonia” w Oliwie, później zwane „Delfinem”. W zrujnowanym starym Gdańsku rozpoczęło działalność kino „Leningrad”, później nazwane „Neptunem”. No i w końcu w naszym Wrzeszczu powstało kino „Gedania”.
Na Placu Zebrań Ludowych miał miejsce inny rodzaj „kina”, czyli …wieszanie… Można było oglądać publiczne egzekucje zbrodniarzy niemieckich, głównie strażników z obozu koncentracyjnego Stutthof. Ciągnęła tam mnie i innych ludzi ciekawość ale także chęć poczucia triumfu sprawiedliwości wobec tych, którzy jeszcze niedawno byli panami życia i śmierci. Jednak nie czułam satysfakcji, mimo wszystko widząc w tych potworach bezbronnych i bezradnych ludzi.
Potem zaczął się spektakl w operze – proces Alberta Forstera, hitlerowskiego gauleitera Gdańska. Bardzo mnie zdziwiło, że tak straszny człowiek wyglądał dość sympatycznie. I całkiem przystojny był z niego chłop! Jednak egzekucji Forstera w Gdańsku się nie doczekaliśmy. Według oficjalnych danych wywieziono go do Warszawy, gdzie został stracony. Już wtedy pojawiła się plotka, że nie wywieziono go do Warszawy ale do Moskwy, między innymi po to, by wydobyć od niego miejsce ukrycia skarbów III Rzeszy. Temat wrócił w latach dziewięćdziesiątych. Znów ktoś zaczął mówić o tym, że Forstera nie powieszono, lecz wywieziono do Moskwy. Pojawiły się informacje o tym, że Forster w imieniu Hitlera współpracował z NKWD w rozpracowaniu Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku. Pod koniec wojny ponoć już prywatnie (wraz z grupą gestapowców, którzy później przeszli do NKWD i UB) zaczął współpracę z Sowietami. Żaden z „poważnych historyków” tematu nie podjął, gdyż dla nich, kawałek papieru, stwierdzający wykonanie wyroku śmierci na Forsterze był decydujący.

REKLAMA

O autorze: Klaudiusz Wesołek

Polski prawnik, dziennikarz, felietonista i były działacz opozycji antykomunistycznej. Urodzony w 1968 roku w Gdańsku, dojrzewał w cieniu schyłkowego PRL-u, w czasach, gdy bunt wymagał odwagi większej niż dziś można sobie wyobrazić. Już jako licealista związał się z Federacją Młodzieży Walczącej i Ruchem „Wolność i Pokój”, współorganizując happeningi, manifestacje i akcje solidarnościowe, kolportując podziemne wydawnictwa oraz wspierając strajkujących robotników Stoczni Gdańskiej podczas wydarzeń roku 1988. Za działalność opozycyjną był wielokrotnie zatrzymywany, represjonowany i inwigilowany przez Służbę Bezpieczeństwa. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego oraz studiów z zakresu ochrony środowiska i prawa międzynarodowego w Bratysławie i Seattle. Pracował m.in. dla administracji państwowej i instytucji publicznych, jednak przez całe życie pozostawał przede wszystkim człowiekiem niezależnym — wiernym ideałom wolności, obywatelskiego nieposłuszeństwa i prawa do własnego głosu. Jako autor łączy historyczną refleksję z ironią, humorem i pamięcią o świecie pogranicza kultur. Jest autorem powieści „Przygody Heli. Saga Wojenna i Powojenna” oraz „Wańka z Doliny Pulwy”, a także opowiadań z cyklu „Wszak i Kloc”, w których groteska miesza się z polityczną satyrą i słowiańskim klimatem. Publikuje również felietony kresowe oraz artykuły poświęcone historii i współczesnym interpretacjom idei Międzymorza — widzianego nie tylko jako projekt polityczny, ale także jako wspólnota pamięci, kultur i doświadczeń Europy Środkowo-Wschodniej. Odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.