Polska i Rumunia – zapomniane filary Międzymorza

Przez lata słyszeliśmy, że filarami Międzymorza powinny być Polska i Ukraina. Inni przekonywali, że naturalnym rdzeniem tej koncepcji są Polska, Węgry i państwa Grupy Wyszehradzkiej.

REKLAMA

Tymczasem historia i polityka podpowiadają coś innego.

Jedynym trwałym formalnym sojuszem Polski w Europie Środkowo-Wschodniej w okresie międzywojennym był sojusz z Rumunią. To właśnie on był najbliższy temu, co dziś można uznać za zalążek idei Międzymorza.

Co równie istotne, Polskę i Rumunię nie obciążają ani głębokie spory historyczne, ani współczesne konflikty polityczne. Nasze relacje od dziesięcioleci należą do najbardziej stabilnych w regionie i opierają się na zbieżnych interesach bezpieczeństwa.

Nieprzypadkowo to właśnie Polska i Rumunia stały się dziś dwoma najaktywniejszymi państwami rozwijającymi współpracę w Europie Środkowo-Wschodniej. Zarówno poprzedni, jak i obecny prezydent Rumunii konsekwentnie wspierali rozwój Inicjatywy Trójmorza oraz Formatu Bukaresztańskiego (B9), widząc w nich fundament bezpieczeństwa i współpracy naszego regionu.

Być może więc to właśnie Polska i Rumunia – bardziej niż jakakolwiek inna para państw – są dziś najtrwalszymi filarami współczesnej idei Międzymorza.

Jedyną poważniejszą przeszkodą pozostają… różnice językowe. Na szczęście od tego są tłumacze.

O autorze: Klaudiusz Wesołek

Polski prawnik, dziennikarz, felietonista i były działacz opozycji antykomunistycznej. Urodzony w 1968 roku w Gdańsku, dojrzewał w cieniu schyłkowego PRL-u, w czasach, gdy bunt wymagał odwagi większej niż dziś można sobie wyobrazić. Już jako licealista związał się z Federacją Młodzieży Walczącej i Ruchem „Wolność i Pokój”, współorganizując happeningi, manifestacje i akcje solidarnościowe, kolportując podziemne wydawnictwa oraz wspierając strajkujących robotników Stoczni Gdańskiej podczas wydarzeń roku 1988. Za działalność opozycyjną był wielokrotnie zatrzymywany, represjonowany i inwigilowany przez Służbę Bezpieczeństwa. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego oraz studiów z zakresu ochrony środowiska i prawa międzynarodowego w Bratysławie i Seattle. Pracował m.in. dla administracji państwowej i instytucji publicznych, jednak przez całe życie pozostawał przede wszystkim człowiekiem niezależnym — wiernym ideałom wolności, obywatelskiego nieposłuszeństwa i prawa do własnego głosu. Jako autor łączy historyczną refleksję z ironią, humorem i pamięcią o świecie pogranicza kultur. Jest autorem powieści „Przygody Heli. Saga Wojenna i Powojenna” oraz „Wańka z Doliny Pulwy”, a także opowiadań z cyklu „Wszak i Kloc”, w których groteska miesza się z polityczną satyrą i słowiańskim klimatem. Publikuje również felietony kresowe oraz artykuły poświęcone historii i współczesnym interpretacjom idei Międzymorza — widzianego nie tylko jako projekt polityczny, ale także jako wspólnota pamięci, kultur i doświadczeń Europy Środkowo-Wschodniej. Odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.