19 sierpnia 1935 r. utworzono w Policji Państwowej samodzielny Referat dla Spraw Oficerów i Szeregowych – Kobiet (kobiety przyjmowano do służby od 1925 r.).
Powołano specjalny, 9-miesięczny kurs dla kobiet-szeregowych policji.

REKLAMA

Policja kobieca w II Rzeczypospolitej była formacją pionierską na skalę europejską. Pełniła ważne funkcje w zakresie opieki nad dziećmi, walki z handlem ludźmi i prostytucją oraz przeciwdziałania przemocy domowej.

Polska policja kobieca była uznawana za jedną z najlepszych w Europie, a jej osiągnięcia w zwalczaniu przestępczości oraz pomocy potrzebującym uznawane były za przełomowe.

Oddziały policji kobiecej działały w Warszawie, Wilnie, Krakowie, Lwowie i Łodzi. Policjantki przydzielano do brygad kryminalnych lub izb zatrzymań nieletnich w Poznaniu, Gdyni, Kaliszu, Lublinie i Stanisławowie.

Do września 1939 r. kursy w warszawskiej Szkole Oficerów Policji Państwowej ukończyło około 300 policjantek.

Autor: prof. Romuald Szeremietiew
Polski polityk, publicysta, doktor habilitowany nauk wojskowych specjalista w zakresie obronności (habilitacja „O bezpieczeństwie Polski w XX wieku”), nauczyciel akademicki, m.in. profesor nadzwyczajny Akademii Obrony Narodowej i Akademii Sztuki Wojennej, więzień polityczny PRL, poseł na Sejm III kadencji, były wiceminister i p.o. ministra obrony narodowej.