Dwa dni trwały negocjacje w stolicy Zjednoczonych Emiratów Arabskich i skutkowały one dokładnie tym, czego od nich oczekiwano – czyli zasadniczo niczym.

REKLAMA

W kwestii wojny na Ukrainie Rosja w żadnym stopniu nie zmieniła swojego stanowiska. Donbas ma być jej oddany na wstępie po to, by w ogóle można było negocjować zawieszenie broni. Ukraina proponuje zawieszenie broni na obecnej linii frontu, a później już negocjacje pokojowe. Nowością w wypadku tych rozmów był fakt, że obie strony konfliktu mają zupełnie inne rozumienie tego, co oznacza „na linii frontu”. Problem fałszywych doniesień odnośnie kontroli nad danym terenem dręczy zarówno stronę ukraińską, jak i rosyjską od dłuższego czasu. Po stronie ukraińskiej sytuacja nieco się poprawiła wraz z wprowadzeniem korpusów, implementacją systemu Delta i ze zmianą dowództwa. Natomiast po stronie rosyjskiej problem urósł do jakiegoś zupełnie absurdalnego poziomu w 2026 roku. Rosyjski Sztab Generalny na poważnie maluje mapy, na których rosyjska armia kontroluje teren 15–20 km dalej w porównaniu ze stanem faktycznym. Doszło nawet do tego, że na północy obwodu charkowskiego Rosjanie przeprowadzili wielką operację z otoczeniem kilku tysięcy żołnierzy wojsk ukraińskich i zrobili to zupełnie w trybie wirtualnym. Najwyraźniej po to, by tym „zwycięstwem” informacyjnie przebić operację Vivaldi. Czegoś podobnego na tej wojnie jeszcze nie było. I okazało się, że to ma bezpośrednie przełożenie na negocjacje. Dlatego, że Rosjanie przyjeżdżają tam ze swoimi mapami i po pierwsze pokazują Amerykanom, jak to zajęli prawie cały Donbas, rozgromili Ukraińców na różnych odcinkach frontu i wzięli tysiące jeńców, a po drugie mogą w dodatku handlować tymi wirtualnie zajętymi terenami i zaproponować wymianę. Po trzecie, skoro te tereny są zajęte, no to nie może tam być wojsk ukraińskich, więc Rosjanie zamierzają z Amerykanami prowadzić te negocjacje w taki sposób, że to ich teren i tyle.

Pozytywną stroną tych negocjacji jest kolejna wymiana jeńców i strona ukraińska na pewno będzie w nich brać udział chociażby po to, by odzyskać swoich ludzi.

Ale poza Ukrainą tym razem było wyjątkowo dużo rozmów o „nowym systemie bezpieczeństwa” w Europie. Rosjanie konsekwentnie w ciągu całej wojny wracają do swoich „propozycji” z listopada 2021 roku, które – przypomnę – bezpośrednio uderzają w Polskę i inne państwa regionu, dlatego że sugerują, iż to Rosja może decydować o tym, jakie wojska i uzbrojenie mogą na terenie tych państw stacjonować. Tym razem Rosjanie w dodatku oznajmili, że wojna wybuchła z tego powodu, że prezydent Biden zignorował ich propozycje, czym nie zostawił im wyboru. Administracja Trumpa z chęcią przyjęła rosyjską narrację odnośnie szerszych negocjacji w kwestiach „bezpieczeństwa Europy”. Nie jestem pewien, czy amerykańscy negocjatorzy zdają sobie sprawę z tego, co to oznacza w rozumieniu Rosjan, ale wydaje mi się, że Kushner i Witkoff widzą tu świetną możliwość zarobku… dla zrealizowania swoich pomysłów odnośnie pośredniczenia USA (albo raczej konkretnych osób z otoczenia Trumpa) w handlu rosyjskimi zasobami naturalnymi i innych tego typu „genialnych” pomysłów.

Amerykanie co prawda zaprosili na negocjacje przedstawicieli państw europejskich. Strona ukraińska konsultowała się z nimi, prowadząc negocjacje. Co nie dziwi, skoro realny klucz do zakończenia konfliktu jest tak naprawdę w Europie, bo wysiłek obronny Ukrainy jest w tej chwili zawieszony na finansowym wsparciu ze strony koalicji europejskich państw. Jedyną przyczyną, dlaczego Ukraina nie została jeszcze zmuszona przez USA i Rosję do kapitulacji na rosyjskich warunkach, jest… sprzeciw państw europejskich i oczywiście twardy opór ukraińskiej armii.

Rosja z drugiej strony jawnie daje do zrozumienia, że nie zamierza z Europą negocjować. Natomiast Rosjanie wystąpili z nowym, dość niebezpiecznym pomysłem – zamiast rozmawiać z Europą, chcą rozmawiać z poszczególnymi europejskimi państwami, którym mogą teraz proponować podpisanie paktów o nieagresji. Inaczej mówiąc, strasząc Europę wojną, jednocześnie będą próbowali ją rozbić, proponując pokój w zamian za porzucenie Ukrainy i w ogóle idei zjednoczonej wobec rosyjskiego zagrożenia Europy. Dają w ten sposób również dodatkowy argument w wyborach dla tych partii, które już teraz proponują błednie rozumiany „pragmatyzm” w stosunkach z Rosją – teraz będą mogły obiecać wyborcom pokój z Rosją poprzez podpisanie z nią odpowiedniego traktatu.

___________________________________________________________
Zachęcam również do wspierania mojej niezależnej publicystyki, linki w pierwszym komentarzu. —->